เรื่องเล่า ของทอมธรรมดาคนนึง กับผู้หญิงที่น่ารัก แต่ผลสรุปทั่งคู่ต่างเลิกลากันไป
อันนี้เป้นกระทู้แรกที่เขียนขึ้นเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น หรือถ้าใครว่างมานั่งอ่านเล่นๆแก้เครียด หรือ บางคู่อาจจะเจอคล้ายกับเรา ลองอ่านดูนะครับ อ่านจะนำไปแก้ให้ชีวิตคุณดีขึ้นก่อนที่มันจะสายนะครับ
เรื่องเล่าขอแนะนำก่อนนะครับขอแทนตัวเองว่า “ เรา หรือ ผม “ ส่วนแทนผู้หญิงว่า “เธอ หรือ เขา “ เราคบกันมา ได้ 5ปี 3 เดือน แล้วนะครับ แต่ปัจจุบันเลิกกันมาได้ 1 เดือน แล้ว
ขอเริ่มเล่าถึงการเจอกันของเราทั้งคู่ก่อนนะครับ ตอนอยู่เราอยู่มัธยมเราเรียนที่เดียวกับผู้หญิงคนนี้ซึ่งเขาเป็นรุ่นพี่เรา ตอนเราอยู่ ม.1 เขาอยู่ ม .4 ห่างกันไม่กี่ปี และความบังเอิญคือเขาก็อยู่ตำบลเดียวกับเราแต่อยู่คนละหมู่บ้านจึงทำให้เราไม่ได้สนิทกันแต่แค่รู้จักว่าเขาชื่ออะไร เราทั้งคู่จบ ม.3 และเขาก็จบ ม.6 ปัจฉิมพร้อมกัน เราแยกย้ายกัน เราไปเรียนต่อ ปวช. สายช่าง ส่วนเขา เรียนต่อ ป.ตรี มหาลัยในจังหวัดเดิม เหตุที่ทำให้เรามาเจอกันอีก คือ วันนั้นเป็นวันศุกร์ซึ่งเธอกลับมาบ้านจากมหาลัยพ่อแม่ของเธอไปรับ และมาเวะตลาดในตัวอำเภอ ส่วนเราก็กลับจาก วิทลัย (ส่วนตัวเพื่อนเราเรียน ต่อม.4 ยกเว้นเรา ที่แยกออกมา เรียน ปวช. ) วันนั้นเราไปรับเพื่อนจากหน้า ร.ร เก่าเรา แล้วมาเวะตลาด บังเอิญครับ เพื่อนผม 2คนที่เป็นทอม ดันรู้จักกับผู้หญิงคนนี้ (( เคยมั๊ยครับ เวลาเราตกหลุมรักใคร เราจะสะดุดตามองแต่เธอ เราชอบเธอตั้งแต่แรกเห็น ใช่ครับตอนนั้นผมโสด เธอดูโตขึ้นสวยขึ้น ไม่เหมือนตอนแรกที่เธออยู่มอปลาย เธอสะกดใจเรา )) เมื่อเพื่อนมันคุยเสร็จเธอก็ขอเข้าเซเว่นก่อนครับ ผมก็เดินตามเข้าไป (( แต่กุเพิ่งออกมาเมิงจะเดินไปอีกหรอ )) ในใจไปแล้วครับ รอเธอซื้อของเสร็จเราก็ต่อคิวที่หลังของเขา ผมเธอหอมมาก (( โรคจิตนิดหน่อย)) เชื่อมั๊ยครับตอนนั้นเราคิดแค่ว่าขอหยุดเวลาไว้ตรงนี้สัก 1 ชม. ได้มั๊ย ((กูขอเถอะฟ้าอย่าพลากเธอไปจากฉัน )) พอออกมาเธอก็ขึ้นรถยนต์ สิ่งแรกที่ตั้งสติได้ (( เพื่อนกูชอบเขาว่ะ )) เพื่อนคนนึงพูดขึ้นมา (( เมิงไม่มีทางจีบเขาได้หรอกเพราะเขาไม่ชอบทอม )) แต่เราจะจีบ เพื่อนเห็นความตั้งใจเลย บอกว่ารอถึงบ้านแล้วเดี่ยวจะหา Facebook ของผู้หญิงคนนั้นให้ไอ่ผมก็ดีใจครับ เชื่อมั๊ยครับผมหาตั้ง 17:00กว่า ยัน 2 ทุ่ม ยังไม่กลับมาจนเพื่อนผมบอกว่า เดี่ยวหาให้เองแล้วให้ผมกลับไปก่อน เชื่อมั๊ยครับ ฟ้าเห็นใจผมครับ ผู้หญิงคนนั้นทักมาหาผมเองในFacebook ใน ของผม (( ทุกคนลองคิดดูนะครับคนที่เราตกหลุมรักตอนเย็น คิดว่าคงไม่ได้คุยกันกลับทักมาหาเรา ไม่ต้องคิดสภาพที่นอนนะครับ ยับเยินหมอนผ้าห่มกระจายครับ )) ตั้งสติพักนึง ผมก็เข้าไปดูfaceของเขา เขาเพิ่งทะเลาะกับแฟนครับ จับได้ว่าแฟนเขาไปมีกิ๊ก บอกก่อนนะครับ แฟนเขา(( ผู้ชาย )) เราคนแรกที่เป็นทอม ที่เขาคบด้วย ตอนนั้นก็เสียใจตัดใจไปครึ่งนึงแล้ว แต่อีกใจก็อยู่เป็นกำลังใจให้เขาก่อน วันแรกที่คุยก็ถามว่า เราเป็นเพื่อนกันใน Facebook ตั้งแต่ตอนไหนครับ เขาก็บอกว่าเป็นกันตั้งแต่เรียนมัธยมแล้ว (( ไอ่เราก็ไม่รู้ดันโง่หาแต่กับมือถือเพื่อน)) แล้วถามเขาว่าแล้วทำไมพี่ถึงทักมา เขาตอบว่า ก็อยากคุย คืนนั้นเราก็คุยกันจนเช้าครับไม่นอน ยิ้มจนปากจะถึงหูละครับ แต่ไม่ได้จีบกันนะครับแค่ฟังเขาเล่าความในใจ เป็นที่ระบายให้เขา จนคุยกันมาถึงวันอาทิตย์ซึ่งเขาจะกลับบ้าน เราอาสาไปส่งขึ้นรถสองแถว หน้า ร.ร เก่า เจอกันครั้งแรกทำอะไรไม่ถูกครับไปรับเขาหน้าปากซอย มอไซต์สกูปปี้คู่ใจ ไอ่เราสายแว้นครับขับสะแรงเลย (( เขิล)) พอถึงที่หมายเธอบอกผมว่า (( คราวหลังขับช้าๆก็ได้นะ ))
เราทั้งคู่นั่งรอรถ ไม่พูดกันเลยนะคับ น้อยมากที่จะพูดกัน เพราะต่างคนต่างเป็นคนพูดน้อยขี้อายทั้งคู่ แต่ก็รู้สึกดีนะ (( มีมุขนึงที่เราจีบเขา ตอนแรก เราบอกเขาว่า ให้ลองปิดตาดู แล้วนับ1-10 ถ้าเปิดตามาได้เจอหน้าหรือได้ยินเสียงใครเป็นคนแรก แสดงว่าคนนั้นจะเป็นคนดูแลคุณ และเคียงข้างเขาไปตลอดนะ ))
.......จนเวลาผ่านไปนาน.....ความรักจริงเริ่มมีทุกข์...ปิดเทอมของเราแล้ว ...เราต้องขึ้นไปหางานทำที่ กทม แต่เขาเรียนอยู่ ......
ในระยะเวลานั้นเขากับแฟนเก่าก็ยังตัดใจ ร้องไห้ตลอด เวลาเศร้าเสียใจก็โทรมาหาเรา แฟนเก่าเขาโทรมาด่ามาว่าผู้หญิงคนนี้สารพัด ถามว่าเรารู้สึกมั๊ยเราก็รู้สึกนะว่าตกลงเราอะเป็นอะไร ตอนนั้นเราอยู่ข้างเขาจนเขาตัดสินใจเด็ดขาดบล็อคขาดการติดต่อไปกับผู้ชาย และเราก็ไม่รู้ว่าเขารักเราจริงรึป่าวเลยบอกเขาไปว่า รอให้พี่ทำใจให้ได้ก่อนนะถึงมาคุยกับเราเขาแคร์เพื่อน บอกว่าอย่าคบเลยกับทอม ทุกอย่างเขาก็เล่าให้เราฟัง จนเราคิดว่า เออเนอะสงสารเขา เราเลยบอกเขาไปว่า (( พี่ครับผมยังลืมแฟนเก่าของผมไม่ได้ เราเลิกติดต่อกันนะ )) เป็นเวลานานมา 3เดือนได้มั้ง แล้วเขาบอกเขาจะรอเรา ตอนนั้นสับสนนะครับว่าเขารักเราจริงๆหรือแค่ไม่มีใคร เราไม่อยากให้เขารู้สึกไม่ดีเลยเอาเหตุผลนั้นมาอ้าง เปิดเทอมเรากลับมาเรียนต่อ ช่วงกลับบ้านเราเจอเขาที่ตลาดแต่เขาไม่เห็นเรา ตอนเย็นเราโทรหาเขา ถามว่าสบายดีมั๊ย เขาก็ดีใจ เราก็ดีใจนะที่ได้มาคุยกันอีก และเราก็ถามเขา (( เลิกกับผู้ชายคนนั้นขาดรึยัง เขาก็บอกว่าขาดแล้ว และรอเราอยู่แค่นั้นละครับ เราจึงตกลงคบกัน))
เรื่องเล่า ทอมธรรมดาที่รักผู้หญิงตลอดไป (ถึงจะเลิกลา) กันไปแล้วก็ตาม
อันนี้เป้นกระทู้แรกที่เขียนขึ้นเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น หรือถ้าใครว่างมานั่งอ่านเล่นๆแก้เครียด หรือ บางคู่อาจจะเจอคล้ายกับเรา ลองอ่านดูนะครับ อ่านจะนำไปแก้ให้ชีวิตคุณดีขึ้นก่อนที่มันจะสายนะครับ
เรื่องเล่าขอแนะนำก่อนนะครับขอแทนตัวเองว่า “ เรา หรือ ผม “ ส่วนแทนผู้หญิงว่า “เธอ หรือ เขา “ เราคบกันมา ได้ 5ปี 3 เดือน แล้วนะครับ แต่ปัจจุบันเลิกกันมาได้ 1 เดือน แล้ว
ขอเริ่มเล่าถึงการเจอกันของเราทั้งคู่ก่อนนะครับ ตอนอยู่เราอยู่มัธยมเราเรียนที่เดียวกับผู้หญิงคนนี้ซึ่งเขาเป็นรุ่นพี่เรา ตอนเราอยู่ ม.1 เขาอยู่ ม .4 ห่างกันไม่กี่ปี และความบังเอิญคือเขาก็อยู่ตำบลเดียวกับเราแต่อยู่คนละหมู่บ้านจึงทำให้เราไม่ได้สนิทกันแต่แค่รู้จักว่าเขาชื่ออะไร เราทั้งคู่จบ ม.3 และเขาก็จบ ม.6 ปัจฉิมพร้อมกัน เราแยกย้ายกัน เราไปเรียนต่อ ปวช. สายช่าง ส่วนเขา เรียนต่อ ป.ตรี มหาลัยในจังหวัดเดิม เหตุที่ทำให้เรามาเจอกันอีก คือ วันนั้นเป็นวันศุกร์ซึ่งเธอกลับมาบ้านจากมหาลัยพ่อแม่ของเธอไปรับ และมาเวะตลาดในตัวอำเภอ ส่วนเราก็กลับจาก วิทลัย (ส่วนตัวเพื่อนเราเรียน ต่อม.4 ยกเว้นเรา ที่แยกออกมา เรียน ปวช. ) วันนั้นเราไปรับเพื่อนจากหน้า ร.ร เก่าเรา แล้วมาเวะตลาด บังเอิญครับ เพื่อนผม 2คนที่เป็นทอม ดันรู้จักกับผู้หญิงคนนี้ (( เคยมั๊ยครับ เวลาเราตกหลุมรักใคร เราจะสะดุดตามองแต่เธอ เราชอบเธอตั้งแต่แรกเห็น ใช่ครับตอนนั้นผมโสด เธอดูโตขึ้นสวยขึ้น ไม่เหมือนตอนแรกที่เธออยู่มอปลาย เธอสะกดใจเรา )) เมื่อเพื่อนมันคุยเสร็จเธอก็ขอเข้าเซเว่นก่อนครับ ผมก็เดินตามเข้าไป (( แต่กุเพิ่งออกมาเมิงจะเดินไปอีกหรอ )) ในใจไปแล้วครับ รอเธอซื้อของเสร็จเราก็ต่อคิวที่หลังของเขา ผมเธอหอมมาก (( โรคจิตนิดหน่อย)) เชื่อมั๊ยครับตอนนั้นเราคิดแค่ว่าขอหยุดเวลาไว้ตรงนี้สัก 1 ชม. ได้มั๊ย ((กูขอเถอะฟ้าอย่าพลากเธอไปจากฉัน )) พอออกมาเธอก็ขึ้นรถยนต์ สิ่งแรกที่ตั้งสติได้ (( เพื่อนกูชอบเขาว่ะ )) เพื่อนคนนึงพูดขึ้นมา (( เมิงไม่มีทางจีบเขาได้หรอกเพราะเขาไม่ชอบทอม )) แต่เราจะจีบ เพื่อนเห็นความตั้งใจเลย บอกว่ารอถึงบ้านแล้วเดี่ยวจะหา Facebook ของผู้หญิงคนนั้นให้ไอ่ผมก็ดีใจครับ เชื่อมั๊ยครับผมหาตั้ง 17:00กว่า ยัน 2 ทุ่ม ยังไม่กลับมาจนเพื่อนผมบอกว่า เดี่ยวหาให้เองแล้วให้ผมกลับไปก่อน เชื่อมั๊ยครับ ฟ้าเห็นใจผมครับ ผู้หญิงคนนั้นทักมาหาผมเองในFacebook ใน ของผม (( ทุกคนลองคิดดูนะครับคนที่เราตกหลุมรักตอนเย็น คิดว่าคงไม่ได้คุยกันกลับทักมาหาเรา ไม่ต้องคิดสภาพที่นอนนะครับ ยับเยินหมอนผ้าห่มกระจายครับ )) ตั้งสติพักนึง ผมก็เข้าไปดูfaceของเขา เขาเพิ่งทะเลาะกับแฟนครับ จับได้ว่าแฟนเขาไปมีกิ๊ก บอกก่อนนะครับ แฟนเขา(( ผู้ชาย )) เราคนแรกที่เป็นทอม ที่เขาคบด้วย ตอนนั้นก็เสียใจตัดใจไปครึ่งนึงแล้ว แต่อีกใจก็อยู่เป็นกำลังใจให้เขาก่อน วันแรกที่คุยก็ถามว่า เราเป็นเพื่อนกันใน Facebook ตั้งแต่ตอนไหนครับ เขาก็บอกว่าเป็นกันตั้งแต่เรียนมัธยมแล้ว (( ไอ่เราก็ไม่รู้ดันโง่หาแต่กับมือถือเพื่อน)) แล้วถามเขาว่าแล้วทำไมพี่ถึงทักมา เขาตอบว่า ก็อยากคุย คืนนั้นเราก็คุยกันจนเช้าครับไม่นอน ยิ้มจนปากจะถึงหูละครับ แต่ไม่ได้จีบกันนะครับแค่ฟังเขาเล่าความในใจ เป็นที่ระบายให้เขา จนคุยกันมาถึงวันอาทิตย์ซึ่งเขาจะกลับบ้าน เราอาสาไปส่งขึ้นรถสองแถว หน้า ร.ร เก่า เจอกันครั้งแรกทำอะไรไม่ถูกครับไปรับเขาหน้าปากซอย มอไซต์สกูปปี้คู่ใจ ไอ่เราสายแว้นครับขับสะแรงเลย (( เขิล)) พอถึงที่หมายเธอบอกผมว่า (( คราวหลังขับช้าๆก็ได้นะ ))
เราทั้งคู่นั่งรอรถ ไม่พูดกันเลยนะคับ น้อยมากที่จะพูดกัน เพราะต่างคนต่างเป็นคนพูดน้อยขี้อายทั้งคู่ แต่ก็รู้สึกดีนะ (( มีมุขนึงที่เราจีบเขา ตอนแรก เราบอกเขาว่า ให้ลองปิดตาดู แล้วนับ1-10 ถ้าเปิดตามาได้เจอหน้าหรือได้ยินเสียงใครเป็นคนแรก แสดงว่าคนนั้นจะเป็นคนดูแลคุณ และเคียงข้างเขาไปตลอดนะ ))
.......จนเวลาผ่านไปนาน.....ความรักจริงเริ่มมีทุกข์...ปิดเทอมของเราแล้ว ...เราต้องขึ้นไปหางานทำที่ กทม แต่เขาเรียนอยู่ ......
ในระยะเวลานั้นเขากับแฟนเก่าก็ยังตัดใจ ร้องไห้ตลอด เวลาเศร้าเสียใจก็โทรมาหาเรา แฟนเก่าเขาโทรมาด่ามาว่าผู้หญิงคนนี้สารพัด ถามว่าเรารู้สึกมั๊ยเราก็รู้สึกนะว่าตกลงเราอะเป็นอะไร ตอนนั้นเราอยู่ข้างเขาจนเขาตัดสินใจเด็ดขาดบล็อคขาดการติดต่อไปกับผู้ชาย และเราก็ไม่รู้ว่าเขารักเราจริงรึป่าวเลยบอกเขาไปว่า รอให้พี่ทำใจให้ได้ก่อนนะถึงมาคุยกับเราเขาแคร์เพื่อน บอกว่าอย่าคบเลยกับทอม ทุกอย่างเขาก็เล่าให้เราฟัง จนเราคิดว่า เออเนอะสงสารเขา เราเลยบอกเขาไปว่า (( พี่ครับผมยังลืมแฟนเก่าของผมไม่ได้ เราเลิกติดต่อกันนะ )) เป็นเวลานานมา 3เดือนได้มั้ง แล้วเขาบอกเขาจะรอเรา ตอนนั้นสับสนนะครับว่าเขารักเราจริงๆหรือแค่ไม่มีใคร เราไม่อยากให้เขารู้สึกไม่ดีเลยเอาเหตุผลนั้นมาอ้าง เปิดเทอมเรากลับมาเรียนต่อ ช่วงกลับบ้านเราเจอเขาที่ตลาดแต่เขาไม่เห็นเรา ตอนเย็นเราโทรหาเขา ถามว่าสบายดีมั๊ย เขาก็ดีใจ เราก็ดีใจนะที่ได้มาคุยกันอีก และเราก็ถามเขา (( เลิกกับผู้ชายคนนั้นขาดรึยัง เขาก็บอกว่าขาดแล้ว และรอเราอยู่แค่นั้นละครับ เราจึงตกลงคบกัน))