ตอนวันเกิดเธอ ผมเข้าไปเซอร์ไพร์เธอ ผมบอกเธอว่า เรากับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย คำตอบเธอคือ ยังไม่พร้อมจะมีใครในตอนนี้.

เรื่องราวเริ่มขึ้นจากการที่ผมไป แฮปปีเบิร์ดเดย์วันเกิดเธอเมื่อปีที่แล้วครับ คือผมกับเธอมีเพื่อนในเฟสตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ก็เริ่มรู้จักกันตั้งแต่เบิร์ดเดย์วันเกิดเธอครับ ดูๆอยู่เธอก็เหมือนจะชอบความตลกกับขี้เล่นของผมนะ ผมก็ได้คุยได้สนิทตั้งแต่ตอนนั้นมา ผมก็รู้นะว่าเธอชอบผมแต่เธอไม่บอก เพื่อนๆขอเธอก็แซว เวลาเธอเดินผ่านผม แต่เธอก็ไม่บอกสักทีว่าชอบผม อันที่จริงผมก็ไม่อยากเปิดใจให้ใครหรอกยิ่งรุ่นน้องแล้วผมกลัวเค้าเบื่อง่ายกลัวเค้าไม่จริงจัง แล้วพอใกล้ๆวันสถาปนา รร. ผมก็อึดอัดอยู่เหมือนกัน สองคนรักกันแต่ไม่ได้เป็นไรกันสักที แล้วผมก็ขอเธอคบในวันสถาปนา รร. ไปเลย ผมก็ลูก ผช ชายพอที่จะกล้าแสดงออกครับ เอาจริงๆตอนคบแรกเลยอ่ะ ผมยอมรับนะว่ายังไม่ค่อยให้ความสำคัญสักเท่าไหร่ เพราะผมโสดมานาน นานพอจะชินกลับมัน แล้วเธอก็ทะเลาะกับผม บอกว่าให้ผมหยุดคุยกับคนอื่นได้มั้ย ผมก็บอกเหตุผลไป แล้วผมก็ขอโทดเธอ แล้วผมก็เลิกคุย เพราะไม่อยากอยากให้เสียใจ ผ่านมาได้ 3 เดือน ผมทนนิสัยเด็กๆและความงี้เง่าขอเธอไม่ไหว  คือห้องผมมี ผู้ชาย 4 คนไง แล้ว ผู้หญิงมี 17 คน มันเลยต้องมีเพื่อนผู้หญิงในกลุ่มเพื่อนสนิท แล้วเธอก็หิงไม่ให้เกรียรติผม เธอทะเลาะกับผมบ่อยๆ เรื่องเพื่อนในกลุ่ม แล้วผมก็ไม่รู้จะทำไงดีให้เธอรู้แต่ผมไม่คิดจะเลิกอยู่แล้ว ผมเลยหยุดคุยกับเธอไปสัก 3-4 วัน เผื่อเธอจะสนใจและให้เกียรติ ผมบ้าง แล้วสุดท้าย เธอก็มาถามตรงๆที่บ้านผมเลย ว่าจะเลิกกันจริงหรอ ผมก็ใจอ่อนนะ สุดท้ายผมทิ้งเพื่อนไปแล้วเลือกเธอครับ หลังจากนั้นเราก็รักกันดี คือช่วงเวลาที่มีเธอ มันทำใหเผมสบายใจและมีควาสุขมากครับ แต่มันก็มีปัญหาอยู่เรื่องนึง เวลาที่เธอไม่เล่นไม่จริงจังผมไม่ค่อยรู้หรอก ผมก็โดนเธอด่าเธอว่า เธองอลผมบ้าง ด้วยความรักที่ผมมีใครเธออ่ะนะ ผมก็ต้องยอมทุกเรื่องง้อทุกอย่าง แต่ว่า ช่วงคบกันรอบ 9-10-11 เดือนเธอเปลี่ยนไป จากเมื่อก่อนเธอให้ความสำคัญและรักผมมาก แล้วเวลาถามไรเธอเป็นไร เธอก็ตอบน้อยลงและช้าลง ถามคำตอบคำ เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด ผมก็ทนไม่ไหว ผมกลัวจะเสียเธอไป ผมเลยทักไปหาเพื่อนเก่าที่สนิทๆทีสุดของเธอ และน้องเค้าก็บอกว่า พี่รู้ตัวมั้ยพี่โดนมันหรอกอ่ะนะ ซ้อกไปในตอนนั้นทำไรไม่ถูกเลย เค้าบอกว่า มันแอบคบกันได้ 4 เดือนละ เธอก็เลยบอกผมนะว่าเมื่อก่อนเธอเคยคบซ้อนกันด้วยนะ เธอก็บอกว่าเธอจะรับได้หรอ เอาจริงสเปคผมไม่ชอบคนดีๆหรอกชอบคนที่แบบปรี่ยวๆจัดๆหน่อย ผมก็บอกเธอไปว่า ได้ไม่เป็นไร เค้ารักเธอแล้ว ต่อให้เจอจะแอบไปคบซ้อนสัก 100 หรือ 1000 คน ยังไงเค้าก็รักผูกพันไปละ ยอมเธอได้หมดแหละ ขอแค่เธอไม่ทิ้งเค้าไปไหนก็พอ ก็ตอนที่ผมรู้ว่าเค้าแอบคบอ่ะ กับคนอื่นอ่ะผมก็อยากรู้ว่ามันเป็นใคร จะดีกว่าเราได้มั้ยจริงจังกับเธอแค่ไหน ผมก็ถามเพื่อนเธอไป ว่าใคร เค้าก็ส่งเฟสมาให้ว่าชื่อเฟสนี้ แล้วน้องเค้าก็บอกว่ามันทะเลาะกันอยู่บ่ายมาก คนที่มันแอบพี่คบมันไม่ค่อยทำให้มันสบายใจเลย ทำมันร้องทำมันเสียใจตลอด แล้วผมก็เข้าไปคนหาชื่อเฟสนี้ ผมก็หาไม่เจอ แล้วผมก็จำได้ว่า หลังๆมานี้เธอบอกว่าอย่าเค้าไปยุ่งกับเฟสเธอนะล็อกอินกับเครื่องแม่อยู่ผมก็เชื่อฟังเธอไง กลัวเค้าจะทะเลาะกับผม ผมคิดไปคิดมาแม่ของเธอเค้าก็ไม่อ่ะกับผมมากนิ เพราะว่าตอนคบกันแรกๆ เค้าโกหกแม่ว่ามาดูหนังกับเพื่อน แล้ว แม่ของเธอก็โทรมาหาผมด้วยคำพูดว่า *ถ้าเป็นลูกผู้ชายจริง รักลูกแม่จริงมาหาที่บ้านหน่อยสิมีไรจะคุย(น้ำเสียแบบโหดมาก)* ผมก็ลูกผชพอ ผมก็ขับรถผ่าฝนไปเลย ไปที่บ้านของเธอ แม่เค้าก็ถามปกติพวกประวัติไรนิดๆหน่อยแบบคบไปจะดูแลลูกแม่ได้มั้ย อ่ะผมก็เกรงๆแต่ก็ ใจมันสู้อ่ะตอบไปตรงๆ ย้อนอดีตกันพอสมควร กลับมาตอนที่หาเฟสคนที่เธอแอบผมคบ ผมก็หาไม่เจอไง แล้วผมก็เอาเฟสสำรองที่ไม่เคยให้รหัสเฟสเธอไปมาค้นหาดู ผมเจอ ผมก็จำได้ก่อนหน้านั้นมีการแจ้งเตือนจากเฟสมาหาผมว่า มีเครื่องอื่นกับลังใช่งานเฟสผมอยู่ เริ่มก็รู้เลยว่าเธอแอบเอาโทรสัพเพื่อนมาเข้ารหัสเฟสผม แล้วก็บล็อกคนที่เธอแอบคบ พอเข้าไปดูก็ใช่เลยอย่างที่คิดไว้ ผมก็ส่องเฟสคนนั้นคือแบบ บอกตรงๆนะว่าแย่กลับผมตั้งเยอะทั่งติดยาแล้วก็ม้อเก่ง ย้อนกลับไปตอนที่ เค้าเปลี่ยนไปนะครับ เค้าบอกผมว่าเค้าเหนื่อกับผมพูดไรไม่ฟัง พูดไรซ้ำๆ(ก็อยากคุยแค่ไม่รู้จะคุยไรดีเธอก็ไม่ชวนคุย) เธอก็บอกว่าถ้าจะง้อเง่าขนาดนี้เลิกเธอ ผมก็ง้อเค้าขอโทดทุกเรื่อง แล้วเค้าก็บอกว่าจะให้โอกาศผม 3 ครั้งถ้าทำแบบนี้เลิกเหอะ ผมก็หมั่นใจไงผมก็เปลี่ยนแปลตัวเองได้ผมบอก เค้าขอครั้งเดียวพอ ถ้าเค้างี่เง่าเธอ บอกคำนั้นมาได้เลย พอคุยกันไปคุยมา เธอก็ไม่สนใจอยู่ดี ตอบแขทช้าลง พูดคำตอบคำ ผมก็เหนื่อยเหนื่อยมาก!! ร้องให้ทุกวันทุกคืนกลัวเธอจะไปจากผม สุดท้ายผมก็ต้องบอกไปว่าเรายอมเลิกก็ได้ แล้วก็ขอให้เธอไม่บล็อกเรา เราขอเป็นพี่น้องที่สนิทกันที่สุดได้มั้ย เธอก็บอกผมว่า อืม. หลังจากนั้นที่เลิกกันผมรู้ว่าผมอึดอัดมากผมก็เลยทักไปหาเพื่อนของเธอแล้วจริงได้รู้ว่า เธอแอบคยซ้อนผม แล้วผมก็ถามเธอไปว่า *ทำไมเธอถึงทิ้งเราแล้วเลือกแบ้ง* เค้าก็ตกใจบอกว่า รู้ชื่อด้วย ผมก็โหกไปว่าอื่มใช่รู้มาได้สักพักละ แล้วก็โกหกไปว่าผมแฮกเฟสเธอ(ผมแฮกไม่เป็นหรอก) เพื่อกันไว้เผื่อว่าเธอจะจับได้ว่าเพื่อนสนิทเธอบอก แล้วฌะอก็โกธรผมมากหัวร้อน ด้วยความที่ผมอยากได้เธอคืนมา ผมโกหกไปว่า เราแฮกเฟสคนที่เธอแอบคบด้วยเราแค่อยากรู้ว่าเธอคุยไรกัน แล้วผมก็เห็นเค้าคุยกับ ผญคนอื่นด้วย เธอก็ถามว่าใคร ผมก็บอกไม่รู้ตั้งใจมาดูแค่แชทเธอเฉยๆ แต่เห็นว่าเค้าคุยกับคนอื่นจริงๆ ผมก็กลัวว่าผมจะโกหกเธอแรงไปผมก็ไปปรึษาเพื่อนของเธอแล้วบอกไปว่าผมทำไรไปบ้างผมทำแรงไปมั้ย เพื่อนเธอบอกว่าไม่หรอก คนนั้นเค้าเป็นคนแบบนี้จริงๆ เค้าถึงทำให้แฟนผมเสียใจบ่อยๆไง แล้ว พอเลิกกับผมได้ไม่นาน ไม่ถึงอาทิตด้วยมั่ง เธอและเค้าก็เลิกกัน เธอบอกว่าเสียใจมากร้องห่มร้องให้ มาบอกกับเพื่อนสนิทของเธอ เพื่อนเธอก็แคปแชทมาให้ผมดู ผมก็ส่งสารเธอมากที่เธอเสียใจ ผมสงสารมากกว่าที่เค้าเลิกกับผมอีก ผมก็ปรึษาเพื่อนเธอ ว่าพี่ควรไปปลอบที่บ้านเธอดีมั้ย เพื่อนเธอก็ให้คำแนะนำมาว่า พี่ไม่ต้องไปหรอกเดียวมันจะหาว่าพี่ไปซ้ำเติมมัน ผมก็อยากจะทำอะไรสักอย่างเพื่อนให้เธอรู้สึกดีขี้น ผมก็รู้ไงว่าเธอขายสบุ่ไง ผมก็เอาตังทั่งหมดที่มีไปฝากเพื่อนทุนคนซื้อสบู่ของเธอ ผมหวังว่าเธอน่าจะดีใจที่มีคนสั่งของเยอะๆ แล้ว พอถึงวันเกิดเธอ ผมถอนเงินในบันชีทั่งหมด! เพื่อนไป ซื้อของขวัญให้เธอ มีแต่ของที่เธอชอบทั่งนั้น แล้วผมก็ซื้อเค้กและช่อดอกไม้ตั้งใจว่า วันเกิดเธอผมจะไปง้อเธอกลับมาคบกันอีก พอถึงวันเกิดเธอ ผมก็ได้เซอร์ไพร์เธอ เอาเค้กไปให้ แฮปปีเบิร์ดเดย์เธอ พอให้เค้กเสร็จ ผมก็เอาช่อดอกกูหลาบแล้วคุกเข่า บอกว่า เรากลับมาคบกันเป็นเหมือนเหมือนเดินนะ แล้วเธอก็บอกผมว่า ยังไม่พร้อมจะมีใครในตอนนี้ เรื่องทุกอย่างมันต้องใช่เวลานะ พอผมต้อเธอ เธอก็ตะหวาด ใส่ผม แล้วผมก็เอากล่องของขวัญมาให้ แล้วก็หันร้องแล้วร้องให้ แล้วพอถึงบ้านผมทักไป หาเธอ บอกเธอว่า ถ้าให้อนาคตเธอ ผมจะมีใครสักคน เราขอเป็น คนนั้นได้มั้ย เธอก็บอกว่า ไม่รู้อ่ะตอบไม่ได้ ทุกเรื่องมันต้องใช่เวลา. ทั่งหมดนี้ผมอยากรู้ว่า คำที่เธอบอกว่า ยังไม่พร้อมจะมีใครในตอนนี้ผมควรจะดีใจที่เธอไม่ได้เปิดใจใครให้ หรือว่าเสียใจที่ทั่งหมดที่ทำมาเค้าก็ยังไม่เห็นคุณค่าของเราเลย? แล้วก็ที่เธอว่ามันต้องใช่เวลา อยากรู้ว่า เวลามันนานแค่ไหน?  ผมก็บอกเธอไปว่าเราเธอเธอได้เสมอนะ เค้าก็บอกว่าอย่ารอ เค้าไม่อยากให้ใครมารอใครเพื่อเค้า รอไปมันจะหวังแล้วมันทรมาน. สุดท้าย ผมก็จะรอเธอครับ ผมอยากลองใช่ชีวิตเพื่อนรอคนๆเดียวดูถ้ามันช้ำก็ช้ำถ้ามันเจ็บก็เจอไปตั้งใจไว้แล้วเสียเยอะแล้วเสียทุกอย่างเพื่อคนๆเดียวแล้วผมมาไกลเกินที่จะหยุดละ  ผมไม่อยากใช่ชีวิตเหมือนที่เลิกก็แค่หาใหม่หรอก. ผมพอใจที่จะหยุดที่คนๆนี้คนเดียว!! [ตองจะรักอุ๋ยไปจนกว่าอุ๋ยจะยอมเปิดใจให้ตองอีกนะ] <3