ผมกับเพื่อนเรารู้จักกันมาสองสามปีแล้วงับ ตอนนี้ก็จบมัธยมแล้ว ย้อนไปตอนก่อนเข้าม.4 ผมชอบเธอตั้งแต่ที่เห็นเธอครั้งแรก 💓 เธอเป็นเด็กโรงเรียนอื่นที่ย้ายเข้ามา เธอน่ารัก นิสัยดี ขี้เล่นด้วย เรามีโอกาสได้อยู่ห้องเรียนเดียวกันทั้งตอนปรับพื้นฐานแล้วก็ตอนเปิดเทอม จนเราได้มาเป็นเพื่อนกันอยู่ใกล้ๆกันน ผ่านไปห้าหกเดือนผมเริ่มแสดงอาการออกไปมากเกินไปว่าผมชอบเธอ ซื้อขนม ส่งกระดาษ คุยแชทกับเธอทุกวัน แต่ก้ตามประสาคนแอบชอบก็คงมีเพ้อกันบ้าง เพ้อไปเรื่อยๆ จนเธอเริ่มสงสัยว่าเพ้อถึงใคร สุดท้ายเธอก็รู้ในที่สุดว่าผมชอบเธอ..😂 แต่มันก็ไม่ได้ดีเหมือนหลายๆคู่ที่จะรักกัน หลังจากนั้นเธอหลบหน้า ไม่คุย ไม่สนใจ เย็นชาไปเลย ผมพอจะรู้เหตุผลว่าทำไม ผมกลับไปถามเธอว่ามันต้องทำขนาดนี้เลยใช่ไหม ต้องห่างกันไปเลยหรอ เราเคลียร์กันจนเธอกับผมเรากลับมาเป็นเพื่อนกัน โดยที่เธอบอกว่าไม่ชอบผม แต่อยากมีผมเป็นเพื่ิอนแบบนี้ ผมก็มีบ้างที่หลุดๆออกไป แต่ผมก็ดีใจที่ผมได้เป็นเพื่อนเธอ จนเธอมีแฟนผมก็ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้สิผมควรรู้สึกยังไง แต่ผมก็อยุ่ข้างๆเธอมาตลอด ผมคุยแชทกะเธอจะบอกว่าทุกวันก็ได้นะ ผมอยากคุยกะเธอมากๆหมายถึงผมอยากเป็นคนที่เธอต้องการเวลาเธอเป็นอะไร ผมอยากบอกถึงเธอคนนั้นว่าผมไม่เคยอยากไปไหนจากเธอเลยถึงผมจะเป็นได้แค่เพื่อนผมก็จะเป็นเพื่อนที่ดี จะคอยอยู่ข้างๆ ผมรักเธอ 💓
แอบชอบเพื่อน 💔