เราคุยกับคนๆ นึงมาได้สักพักแล้ว
ช่วงแรกที่คุยกันก็รู้สึกโอเครมสก เขามีเวลาให้เราตลอด เช้า เที่ยง เย็น ก่อนนอน คือเขาจะทักหาเรา ค่อยเป็นห่วง ค่อยดูแลตลอด ......
พอเข้าช่วงเดือนที่ 2 ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป จากคนที่เคยทักหาเราตลอด กับกายเป็นไม่ค่อยทัก พอเราทักไปก็ชอบอ่านแต่ไม่ตอบ พอถามสถานะ ว่าเราเป็นอะไร เขาก็บอกว่ามันเป็นเรื่องของอนาคต เขาไม่รู้ บ้างที่เราก็รู้สึกน้อยใจ เลยพูดกับเขาไปตรงๆว่า “ เธอเปลี่ยนไป รู้ตัวไหม “ เขาก็แค่ตอบกับมาว่า ช่วงนี้งานยุ่ง เลยไม่มีเวลาให้ มีข้ออ้างทุกครั้ง พอเราพูดเสร็จมีแค่คำว่าขอโทษนะ ใอ่เราก็อุส่าดีใจว่า เขารับรู้แล้วเขาน่าจะปรับตัวให้เขากับเราได้ แต่ทุกอย่างมันก็ดูโอเคได้ประมาณ 2 วัน เขาก็กลับเป็นเหมือเดิม หายไปไหนไม่บอก ชอบอ่านไม่ตอบ พอถามถึงความชัดเจนก็มีแต่บอกว่า ไม่รู้มันเป็นเรื่องของอนาคต
มันเลยทำให้เรารู้สึกว่า เราจะอยู่กับเขาต่อ หรือเราจะเดินถอยออกมา ?
เราควรหยุดหรือ เดินต่อ
ช่วงแรกที่คุยกันก็รู้สึกโอเครมสก เขามีเวลาให้เราตลอด เช้า เที่ยง เย็น ก่อนนอน คือเขาจะทักหาเรา ค่อยเป็นห่วง ค่อยดูแลตลอด ......
พอเข้าช่วงเดือนที่ 2 ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป จากคนที่เคยทักหาเราตลอด กับกายเป็นไม่ค่อยทัก พอเราทักไปก็ชอบอ่านแต่ไม่ตอบ พอถามสถานะ ว่าเราเป็นอะไร เขาก็บอกว่ามันเป็นเรื่องของอนาคต เขาไม่รู้ บ้างที่เราก็รู้สึกน้อยใจ เลยพูดกับเขาไปตรงๆว่า “ เธอเปลี่ยนไป รู้ตัวไหม “ เขาก็แค่ตอบกับมาว่า ช่วงนี้งานยุ่ง เลยไม่มีเวลาให้ มีข้ออ้างทุกครั้ง พอเราพูดเสร็จมีแค่คำว่าขอโทษนะ ใอ่เราก็อุส่าดีใจว่า เขารับรู้แล้วเขาน่าจะปรับตัวให้เขากับเราได้ แต่ทุกอย่างมันก็ดูโอเคได้ประมาณ 2 วัน เขาก็กลับเป็นเหมือเดิม หายไปไหนไม่บอก ชอบอ่านไม่ตอบ พอถามถึงความชัดเจนก็มีแต่บอกว่า ไม่รู้มันเป็นเรื่องของอนาคต
มันเลยทำให้เรารู้สึกว่า เราจะอยู่กับเขาต่อ หรือเราจะเดินถอยออกมา ?