เพราะอ่อนแอก็แพ้ไป

เรื่องมันก็จะยาวๆ หน่อยนะครับ -แค่อยากระบายความอึดอัดในใจ-

ผมมีคนที่แอบชอบอยู่ รู้จักกันตอนเริ่มเทรนงานด้วยกัน
ด้วยนิสัยส่วนตัวของผมนั้น ไม่ค่อยจะเข้าหาใครก่อนเท่าไหร่นักเลย จะมีความรู้สึกดีให้กับคนที่เข้ามาหาก่อนเสมอ
แล้ววันนึง เขา ก็เข้ามาทักมาพูดคุยมาหยอกล้อทำให้ผมมีความรู้สึกดีๆให้ แต่ตอนนั้นยังไม่ได้คิดอะไรเกินเลย
เราฝึกงานอยู่อย่างนั้น ช่วงนึง ผมก็มีเพื่อนของผม เขาก็มีเพื่อนกลุ่มของเขา แต่เวลาเจอหน้ากันก็ทักทายพูดคุยกัน มันเหมือนกับว่าเป็นเรื่องปกติทั่วไป
แต่มันไม่ใช่ เพราะที่เราคุยกันนั้น เราใช้คำพูดหยอดล้อ หยอดกันไปมาเหมือนกำลัง จีบ กันอยู่
มันอาจจะเป็นแค่ความรู้สึกของผมเองที่คิดว่า เราอาจจะชอบกันก็ได้
จนวันนึงก็เลยคิดที่จะสารภาพออกไปแต่ขอถามทำถามเป็นหินโยนถามทางดูก่อนละกันว่า เค้ามีแฟนรึยัง
แต่กลับไม่ได้คำตอบที่ชัดเจนใดๆ ได้เพียงแต่คำว่า ถามทำไมจะจีบเราหรอ ซึ่งผมก็ไม่กล้าจะพูดอะไรต่อไปแล้วตอนนั้น
พอลองถามเพื่อนผม หรือ เพื่อนของเขา ก็ได้คำตอบแล้วว่า เค้ามีแฟนแล้ว
ตอนนั้นผมคิดว่าควรถอยแล้วล่ะ คงจะเป็นการดีกับตัวเราเองมากกว่า
แต่ยิ่งถอย ก็เหมือนเขายิ่งมาวุ่นวายกับเรามากขึ้น จากปกติเราจะเป็นฝ่ายพยายามเข้าหา พยายามพูดคุย แกล้งเค้าบ่อยๆ
จนผมก็อยากได้ยินจากปากของเค้าเองเลยถามไปอีกครั้งว่า มีแฟนแล้วรึยัง
รอบนี้ก็ได้คำตอบแล้วว่า เค้ามีแฟนที่คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว ตอนนั้นผมก็จุก แต่ก็ได้ทำใจเอาไว้แล้วเพราะเราไปสืบจากเพื่อนๆมาแล้ว
เหมือนทุกอย่างมันจะจบเพราะ เราเทรนงานเสร็จต้องแยกย้ายกันไปทำงาน ระหว่างนั้นก็มีแอบแซวกัน คุยกันบ้าง นิดหน่อย นานๆที
เวลามันทำให้ทุกอย่างดีขึ้น พอไม่ได้เจอหน้าเขาแล้ว เราก็เริ่มที่จะตัดใจได้ แม้จะติดต่อ ติดตาม กันบ้างบางครั้ง
จนถึงเวลาที่เราต้องมาเทรนงานเพื่อโปรโมต เราก็ต้องมาเจอกันอีก
ผมบอกกับตัวเองตลอดว่า ระหว่างนี้ ต้องใจแข็งไว้ เวลาแค่ ไม่กี่วันเดี๋ยวก็ต่างคนต่างไปแล้ว
ความรู้สึกดีๆ ความรู้สึกที่ผมแอบชอบเขากลายเป็น ความกลัว กลัวที่จะทำให้ตัวเองต้องเจ็บ
เมื่อถึงวันเทรนงานผมพยายามที่จะตีตัวออกห่างเค้าให้มากที่สุด ไม่ให้ตัวเองต้องทนความรู้สึกไม่ดี
แต่เค้ากลับเป็นฝ่ายเข้ามาหาผมอีกครั้ง
วันแรก ก็เข้ามาพูดคุยหยอกล้อ ซึ่งผมก็ไม่ได้อะไร ก็ถามมาตอบกลับ คำต่อคำไป
จนวันหลังๆ มันอาจจะเป็นผมที่คิดไปเองหรือเปล่า หลงเข้าข้างตัวเองรึป่าว เมื่อเค้าห็นผมไม่ค่อยคุยกับเค้า ไม่สนใจเค้า
เค้ากลับเลือกวิธีการที่เข้ามาหาเพื่อนผม ซึ่งผมกับเพื่อนจะนั่งติดกันตลอด พยายามมาคุยกับเพื่อนผม มาเกาะเพื่อนผม
เหมือนอยากให้รู้ว่าเค้ามีตัวตนอยู่ตรงนี้ สนใจเค้าหน่อย อยากให้ผมหึงเขารึเปล่าก็ไม่แน่ใจ
เป็นอย่างนี้ทุกวัน ในช่วงเทรน ทั้งตอนพัก พักทานอาหาร และก่อนแยกย้ายกลับบ้าน
ผมมีความรู้สึกเจ็บปวดมาก คือในใจนี่อยากจะ วิ่งออกไปจากจุดๆนั้นเลย ความรู้สึกเหมือนคนที่เราชอบกำลังจะจีบคนอื่นให้เราได้ดู
ผมไม่เข้าใจจริงๆ จะทำอย่างนี้ทำไมในเมื่อ ตวเองมีแฟนแล้ว
ผมคิดว่าเค้ารู้ว่าผมพยายามจะเอาเค้าออกไปจากชีวิต แต่ทำไมต้องทำร้ายกันแบบนี้ด้วย
ผมก็ไม่เคยทำร้ายเค้ามาก่อน ถึงจะไม่ได้จีบเพราะเค้ามีแฟนแล้ว แต่ผมก็คิดว่าไหนๆ รู้จักกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันได้นิ
แล้วความรู้สึกดีๆที่ผมมีให้กับเค้าต้องยอมรับหละว่า ถึงจะบอกว่าเป็นเพื่อนกันแต่มันคิดไกลกว่านั้น แต่ตอนที่ห่างกันไปก็ไม่ได้หวังอะไรมากมายแล้ว
กลับมาทำร้ายผมอย่างนี้ทำไม ทำไมถึงไม่ปล่อยผมไปล่ะ จะมารั้งผมไว้ทำไม ในเมื่อก็เป็นได้แค่เพื่อนนิ จะมาอะไรมากมาย
อยากให้เค้ารู้มากว่ามันเจ็บแต่ไม่กล้าบอกไป เพราะ เสียดายความรู้สึก
ถ้าผมต้องเจ็บปวดขนาดนี้ คงเลือกที่จะย้อนเวลากลับไป ไม่ให้เจอคนคนนี้เลยดีกว่า
เคยมีคนแนะนำมาให้ ในเมื่อเรื่องเป็นแบบนี้ทำไมไม่แย่งเค้ามาเลยล่ะ ผมทำไม่ลงจริงๆ เพราะแฟนของเค้าก็ไม่ได้ผิดอะไรทำไมต้องไปแย่งเค้ามา
เค้าไม่ได้มีปัญหาอะไร มีแต่เราที่มีปัญหาเองมากกว่า จนไม่รู้แล้วว่าทุกวันนี้ จะต้องมานั่งให้เวลาอีเท่าไหร่กว่าจะรักษาแผลใจตัวเองอีกครั้ง
อยากให้เค้าได้เข้ามาอ่าน อยากให้เค้ารู้ว่าใครเป็นคนเขียนขึ้นมา จะได้เลิกทำร้ายกันซักที

ไม่มีอะไรแค่อยากระบาย ใครที่อ่านจบก็ขอขอบคุณครับที่สละเวลามาอ่านเรื่องไร้สาระ ของคนคนนึง
แล้วอย่าไปเล่นกับความรู้สึกคนอื่นเลยมันไม่สนุกหรอก ไม่ว่าจะผู้ชาย จะ ผู้หญิง หรือ แม้จะ เพศทางเลือก เค้า ก็ มี หัว ใจ กัน ทั้ง นั้น แหละ ครับ
_______________________________________________________________________________________________________________ก็แค่ผ็ชายคนหนึ่งที่มันอารมณ์อ่อนไหว ก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งที่หัวใจ ความรู้สึก มันโดนย่ำยี จนเป็นแผลลึกในใจ