สวัสดีค่ะ เพิ่งขึ้น ม.6 มาหมาดๆ รู้สึกว่ายังหาตัวเองไม่เจอ (เราเรียนสายวิทย์-คณิตค่ะ)
    เราเป็นคนเรียนกลางๆอ่ะค่ะ ไม่ได้ตั้งใจเรียนมาก หนังสือก็ไม่ค่อยอ่าน จะมาเร่งอ่านหนังสือก็เอาตอน ม.6 นี่แหละค่ะ  แต่ประเด็นคือมันต้องเลือกแล้วว่าควรจะเน้นวิชาไหน เพื่อให้ประหยัดเวลาและทำให้เราเข้าใกล้จุดหมายมากขึ้น ปัญหาก็คือ รู้สึกไม่ชอบวิชาอะไรเลย คนอื่นเขาก็จะมีกันแหละ แต่เราไม่มีเลย อย่างเช่น -ภาษาไทย : ไม่ชอบมาก แต่งกลอน ท่องอาขยาน คำเป็นคำตาย โคลง คำสันสกฤต บลาๆๆๆ เรียนได้ แต่ไม่คิดว่าจะเรียนต่อสายนี้แน่ๆ
             -ภาษาอังกฤษ : เป็นคนชอบฟังเพลงสากล ดูหนังฝรั่ง(ไม่ค่อยดูหนังไทย) กล้าพูดนิดหน่อย แต่ไม่ชอบเรื่องแกรมม่าเอามากๆ รู้สึกไม่อยากคำพวก ชนิดของคำเลยอ่ะ ก็พอเรียนได้นะ แต่ถ้าให้ไปแปลนิยายหรือบทความเป็นเล่มเหมือนมหาลัย บอกเลยว่าไม่เอา
             -สังคม (พระพุทธ,ประวัติ,เศรษฐศาสตร์,ภูมิศาสตร์) : ประวัติศาสตร์ชอบดูแค่หนัง(พระนเรศวร,สุริโยไท) และความเจ๋งของพวกประวัติศาสตร์โลกและอารยธรรมต่างๆ (ของไทยช่วงการเมืองนี่ยิ่งไม่ชอบเลย) นอกนั้นก็ไม่ชอบหมดเลย
             -คณิต : อันนี้ค่อนข้างหนักใจ คือตอนประถม (เรียนในโรงเรียนอันไกลโฟ้นจากความเจริญ) ครูที่สอนคณิต ป.4-6 ไม่สอนเลย! ย้ำว่าไม่สอน เลย เข้ามาสั่งงานแล้วก็ออกไป พอขึ้นมัธยมก็ลำบากมากกกกกก แต่เพื่อนที่เรียนประถมมาด้วยกันมันทำได้ เราคงไม่ได้หัวทางนี้แล้วล่ะ คิดว่ายังงั้น แต่ก็เรียนกลางๆอ่ะ สอบผ่านบ้าง ไม่ผ่านบ้าง พอกลับมาทบทวนก็เออๆ ออๆตามมันไป แต่ไม่ค่อยได้ทำโจทย์ เท่าไหร่ เพราะกลัวว่าจะทำไม่ได้ อันนี้แก้ไม่หายซักที บางครั้งก็ลำบากใจที่ตัวเองท้อขนาดนี้ ที่เรียนสายวิทย์ก็เพราะชอบเคมีมากกก กกก ตอนเด็กๆอ่านการ์ตูนพวก Why ล่ะชอบ เป็นวิชาที่โคตรเจ๋ง
            -ฟิสิกส์ : วิชานี้เซ็นต์ง่อยมาก อ่านโจทย์ก็งง ตัวแปรก็งงๆ เบลอๆ ตอนสอบก็ผ่านบ้าง(คาบเส้น555) ไม่ผ่านบ้าง เกรดก็ไม่ได้สวยหรูอะไรมาก แต่ก็ไม่ได้วอรี่ ไม่ถึงกับไม่ชอบ ก็พอเรียนได้ (เชื่อมั้ยว่าอ่านหนังสือแค่ตอนใกล้สอบวันนึง ไม่ก็อาทิตย์ช่วงสอบ)
            -เคมี : เป็นวิชาที่ตอนแรกชอบที่สุด ไปๆมาๆ งงที่สุด ลืมง่ายที่สุด เอาจริงๆไม่อยากโทษครู แต่มันก็อดไม่ได้ เพราะตอนเทอมเเรกเรียนกับครู วิทย์หัวใจติสต์ของแท้ สอนอะไรไม่รู้เรื่องเลย! มีแต่ซ้อมร้องเพลงเพื่อไปร่วมถ่ายหนังสั้นให้แก ไอ้เราก็โง่ดักดาน ขี้เกียจยังไงก็ขี้เกียจอย่างนั้น ไม่คิดจะอ่านเอง (สำนึกได้ตอนนี้ก็สายไปเสียแล้ว T_T)
             -ชีวะ : วิชานี้ง่อยสุด สอบผ่านแค่ครั้งสองครั้ง นอกนั้นก็บ๊ายบายยยยยยย เอาจริงๆก็ขี้เกียจอ่านอ่ะแหละ ติดนิสัย ม.ต้นมา
             -ศิลปะ : ชอบวาดการ์ตูน วาดใน Ai Ps อะไรอย่างงี้ แต่ไม่ชอบวิชานี้เลย!!! ตอนเรียนตั้งคำถามกับตัวเองหนักมากว่าทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้วาดรูปโดยเฉพาะการ์ตูนได้ แต่ไม่ชอบวาดอะไรที่ไม่อยากวาด พอดีกับไปแข่งหนังสือเล่มเล็กมา 4 ปี เลยรู้ว่าอยู่กับการวาดรูปที่ถูกบัง คับไม่ได้จริงๆ (แล้วก็วาดไม่ได้สวยมากขนาดนั้น)
            -ดนตรี,นาฎคิลป์ : อันนี้เกลียดมากกกก อารมณ์ชอบฟังเพลงแต่ไม่ชอบเล่นเอง รำก็เหมือนกัน มันไม่ใช่แนวเลยอ่ะ ถือเป็นอะไรที่ทรมานมาก เวลาเรียน รู้สึกเซ็งสุดๆไปเลย
            -การงาน : อันนี้ยิ่งไม่ชอบบบบบบ ตอน ม.4 เรียนเย็บผ้า แกะสลัก ใช้เพื่อนทำให้หมด ทำไม่เป็น ไม่สวยด้วย อาหารก็ทำได้บางอย่าง แต่ถ้าให้ ไปยืนหน้าเตาคงไม่ได้ว่างขนาดมาทำอาหารให้อร่อยเท่าโรงเเรม มีมาม่ากินก็พอใจแล้ว
            -คอมพิวเตอร์ : อันนี้คงเป็นวิชาชอบของใครหลายๆคน เพราะมันสบายสุดละ เลยชอบเหมือนกัน
   งานอดิเรก : -เขียนนิยาย (ที่เขียนเพราะมันมีอะไรในหัวเยอะเกินไป เลยหาอะไรมาระบายออก) เขียนได้ทั้งวัน แต่ไม่เคยจบซักเรื่อง
                    -ฟังเพลง
                    -วาดรูป (ตามอารมณ์หรือตอนที่อยากวาดเท่านั้น)
                    -ดูหนัง (เคยคิดอยากเป็นผู้กำกับนะ แต่พอเคยกำกับเวลาเพื่อนแสดงละครละไม่ไหว ไมเกรนขึ้นตายเพราะเครียดเรื่องเคลียร์งานไม่ลงตัวแน่ๆ)
                    -อ่านหนังสือ (ส่วนมากเป็นนิยายแฟนตาซีโดยเฉพาะนิยายแปล แล้วของไทยก็เพชรพระอุมา พ่อซื้อภาคแรกมาจนหมด รักการ  
อ่านก็เพราะพ่อเลยนะเนี่ย)
                    -เล่นคอม (อันนี้ทำได้ทั้งวัน จนตอนนี้ตาแพ้แสงยังไม่หายเลย)
      
       คนไม่ชอบอะไรอันที่จริงก็มีความฝันอ่ะแหละ คือ ก็ไม่เชิงว่าวาดฝันมาตั้งแต่เด็กหรอก เพราะพอโตขึ้นความคิดความอ่านมันก็เปลี่ยนไป ตอนนี้อยากเป็นวิศวะคอมพิวเตอร์ เพราะ เป็นคนที่อยู่กับคอมได้ทั้งวัน เคยเรียน HTML ตอน ม.4 ก็เฉยๆ แต่ก็ทำได้มากกว่าเพื่อนอยู่เหมือนกัน แต่ปัญหาก็คือ ไม่เก่งคณิตนี่สิ
      เป็นคนมั่นใจในตัวเองมากนะว่าเป็นคนที่เรียนรู้ไว คือตามจริงจากที่เรียนๆมาไม่ได้ตั้งใจเรียนเลย ก็ลองคิดอยู่เหมือนกันว่าถ้าตั้งใจขึ้นมากเราอาจจะทำได้ แต่ตอนนี้มันชักเริ่มไม่แน่ใจเเล้วสิ เพราะวันนี้ไปตลาดเจอครูสอนคณิต ม. 6 เราก็ไปกับพี่ที่ติดวิศวะเคมีอยู่ลาดกระบัง เราก็เล่าว่าจะตามพี่เขาไป แล้วก็บอกว่าหนูไม่เก่งคณิตศาสตร์ แกก็บอกว่าไม่เก่งแล้วจะเรียนวิศวะได้เหรอ
      เหอๆ อันนี้ล่ะ โคตรลำบากใจ
      ตอนปิดเทอมก็ไปค่ายวิศวะคอมที่ มจธ.มา ก็รู้สึกดีนะ อยู่กับคอมก็ดี เขียนภาษาซี HTML ต่อวงจรไฟแล้วป้อนคำสั่งให้มันเปิดปิดด้วยเครื่องมือที่เชื่อมกับอินเตอร์เน็ต ยิ่งตแนพี่เค้าบอกว่าเอาไปทำระบบให้อาหาร รดน้ำต้นไม้ ด้วยคำสั่งคอมพิวเตอร์แล้วยิ่งรู้สึกเจ๋งเข้าไปใหญ่
      ตอน ม. 4 อยากเรียนสถาปัตย์มาก เพราะชอบสไตล์คณะ แต่ไม่ได้ตั้งคำถามเรื่องโครงสร้างบ้านหรืออะไรกับตัวเองเลย
      ตอนนี้อยากเข้าวิศวะคอม(รุ่นพี่ที่รร.ติดลาดกระบังไปแล้ว)...แต่ไม่มั่นใจว่าจะทำได้ คือถ้ามีอะไรที่เราชอบและถนัดมันจะตัดสินใจง่ายกว่านี้มาก แต่อันที่ชอบก็ไม่ถนัด อันที่ถนัดนิดหน่อย ก็ไม่ได้ชอบขนาดนั้น เอาจริงๆคือไม่มั่นใจว่าตัวเองจะทำได้หรือเปล่า สู้นะสู้แน่ แต่ก็ยังกลัวลึกๆว่าจะเจอความผิดหวัง
      แต่การเรียนก็ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต แต่อย่างน้อยเรียนมาก็น่าจะคุ้มค่ากับเงินที่พ่อแม่ส่งบ้าง
      การค้นหาตัวเองแบบวัดบุคลิกก็ทำมาแล้วนะคะได้ INTP ตลอดเลย อาชีพที่เหมาะก็จะได้แก่ นักวิทยาศาสตร์ สถาปนิก อาจารย์มหาวิทยาลัย แพทย์ นักเคมี นักกฎหมาย ครู นักชีววิทยา นักคณิตศาสตร์ นักคอมพิวเตอร์ วิศวกรออกแบบและพัฒนา งานเกี่ยวกับสาธารณสุข/เทคนิคมืออาชีพ นักวิชาการ นักเขียน ศิลปิน นักสังคมวิทยา
    (ที่มา : http://www.trueplookpanya.com/knowledge/content/62737/-otherknowledge-)
    ตอนนี้อยู่ในขั้นสับสนมากๆพอสมควร เลยอยากจะรู้ว่าควรทำยังไงดี ถามคนใกล้ๆตัวก็บอกว่าอย่าซีเรียส หลายๆคนบอกว่าเรียนอันง่ายๆ
    ยังไงก็ขอความคิกเห็นเพื่อประกอบการตัดสินใจด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

ปล. ขอขอบคุณทุกความคิดเห็นและผู้ที่อ่านกระทู้นี้จนจบนะคะ 5555