เราเป็นคนนึงที่รู้สึกว่าไม่ประสบความสำเร็จเรื่องความรัก มีคนรักก็ถูกหักอก มีคนรักก็ถูกนอกใจ หรือไม่ก็มีแต่ปัญหา จนบางครั้งรู้สึกว่าเวลาที่มีความรักมันทุกข์มากกว่าสุข เคยคิดว่ามันเป็นเวรกรรมอะไรหนักหนาถึงมีรักดีดีอย่างคนอื่นเขาบ้างไม่ได้ ไม่ใช่ว่าต้องการคนดีที่เลิศกว่าใคร แค่คนที่รักเราอย่างจริงใจ ทำไมมันหายากนักหนา เวลามีแฟนบ่อยครั้งคิดว่าเลิกๆไปเถอะ อยู่คนเดียวน่าจะดีกว่านี้ แต่ถึงเวลาที่ถูกทิ้งก็ดันกลัวการอยู่คนเดียวซะงั้น สรุปเหนื่อยใจกับความรัก หรือเหนื่อยใจกับตัวเองกันแน่