จากหัวข้อเลยคือผมมีประสงค์อยากให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆในพันทิปมาแชร์ความรู้สึกกันหน่อยครับว่าทำไมเวลาสปี๊คคอิงสะลิชเราไม่ค่อยรู้สึกเอ็นจอยสนุกไปกับมันเลย บางครั้งบางทีกลับซีเรียสไปด้วยซ้ำไม่ว่าจะเป็นการเน้นประโยคหรือออกน้ำเสียงให้ชัดเจนถูกต้องในเวลาที่สนทนาไม่ว่าจะกับเพื่อนกับครอบครัวหรือคนรอบข้าง ในขณะที่พอเป็นภาษาอื่นเรากลับฟุตฟิตฟอไฟแบบเฮฮากันยกใหญ่ชนิดไม่สนตำหรับตำราว่าเขจะเซย์กันยังไง(หรือที่เล่ามาทั้งหมดมีผมเป็นคนเดียวเนี่ย555)
ก็ตามนั้นละครับมาแชร์กันหน่อยครับว่าแต่ละท่านเป็นกันบ้างมั้ยมีประสบการณ์ยังไงฮากันไปถึงขั้นไหนกับแต่ละครั้งที่ต้องสปีคภาษาบังคับฮิต
ขอขอบคุณสำหรับพื้นที่ดีๆตรงนี้ที่ทำให้ผมได้แบ่งปันความรู้สึกดีๆมากครับ และขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่มาแชร์ประสบการณ์บนกระทู้นี้ล่วงหน้าด้วยครับ ปล.กระทู้เน้นฮาอย่าไปซีเรียสกันนะคร้าบบบ555
แท็กห้องใดผิดขออภัยด้วยครับพ๊ม
ภาษาอังกฤษ ภาษาที่บรรพบุรุษพูดกรอกหูตั้งแต่เรายังเป็นวุ้น555
ก็ตามนั้นละครับมาแชร์กันหน่อยครับว่าแต่ละท่านเป็นกันบ้างมั้ยมีประสบการณ์ยังไงฮากันไปถึงขั้นไหนกับแต่ละครั้งที่ต้องสปีคภาษาบังคับฮิต
ขอขอบคุณสำหรับพื้นที่ดีๆตรงนี้ที่ทำให้ผมได้แบ่งปันความรู้สึกดีๆมากครับ และขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่มาแชร์ประสบการณ์บนกระทู้นี้ล่วงหน้าด้วยครับ ปล.กระทู้เน้นฮาอย่าไปซีเรียสกันนะคร้าบบบ555
แท็กห้องใดผิดขออภัยด้วยครับพ๊ม