ตอนนี้สับสนมากคับ ไม่รู้ว่าจะเลือกใครดีระหว่าง แฟนที่มีลูกด้วยกัน กับ พ่อแม่
ผมยังไม่ได้เลิกกันนะแต่ก่อนผมก้ออยุบ้านแฟน แต่บ้านแฟนผมอยุบ้านนอกมาก ต่างจากผมที่อยุ่ในเมือง แต่ผมก้อต้องไปอยุกับเค้าทั้งที่ผมเคยอยุ่ในเมืองมาตลอด แต่พอไปอยุบ้านนอกปั้ปผมกลับทำอะไรไม่เปนเลย ทั้งไถนา หาปูหาปลา และอีกอย่างตอนที่ผมไปอยุ่บ้านแฟนผมลาออกจากงานพอดี เพราะแฟนผมเค้าบอกว่าอยากไปอยุ่กับพ่อกับแม่ เค้าบอกเค้าไม่ได้อยุกับพ่อแม่มาหลายปีแล้ว ผมจึงตัดสินใจไปอยุ่กับเค้าด้วยความจำยอม เพราะ ตั้งแต่คบกันมาเค้าก้ออยุ่บ้านผมมาตลอด ขนาดผมไปเป็นทหารตั้ง2ปีเค้าก้อยังอยุ่บ้านผมโดยที่ไม่เคยกลับไปบ้านเค้าเลย นี่แหละที่ทำให้ผมต้องยอมไปอยุ่บ้านแฟน ตอนที่อยุบ้านแฟนผมผมก้อไม่ได้ทำอะไรเลย เพราะทำไม่เป็นสักอย่าง จนมาถึงวันนึงผมรู้สึกละอายใจมาก ที่อยุ่แบบไม่มีประโยชน์อะไรสักอย่าง ผมจึงคิดกลับมาอยุ่บ้านของผมเองโดยที่ลูกอยุ่กับเค้า อ่อลืมบอกคับว่าลูกผมพ่อแม่ผมเป็นคนเลี้ยงตั้งแต่เกิด และก้อเรียนอยุ่ในเมือง จนถึงวันที่ย้ายไปบ้านนอก ผมก้อย้ายลูกผมไปด้วย ตอนนี้ผมกลับมาอยุ่บ้านผมเอง ผมรู้สึกว่า เหงามาก โทไปหาเค้าก้อไม่รับสาย ไลน์ไปอ่านก้อไม่ตอบ ผมเลยคิดว่าแฟนผมเค้าคงไม่อยากมีผมอีกแลัวมั้ง เพราะอย่างคือเค้าบอกว่า พ่อแม่ผมเกลียดเค้า ทั้งที่จริงมันไม่ใช่เลย เค้าคิดไปเอง นี่แหละคือสาเหตุที่เค้าไม่อยากอยุบ้านผม และผมไปอยุ่บ้านเค้าผมก้อคิดว่า พ่อเค้าคงจะเกลียดผมเหมือนกัน เพราะ ผมเป็นผู้ชายแท้ๆกลับทำอะไรไม่ได้สักอย่าง นี่แหละคับคืออีกหนึ่งสาเหตุที่ผมต้องกลับมาอยุ่บ้าน ถึงพ่อแม่เค้าจะไม่พูดผมก้แพอดูออกจากสายตา ผมควรเลือกทางไหนดีคับ และต้องทำไงดีคับ ขอคำปรึกษาด้วยคับ ขอบคุณที่ยังมีคนอ่านจนจบ!
เหงาคับ อธิบายไม่ถูก หาเพื่อนคุย
ผมยังไม่ได้เลิกกันนะแต่ก่อนผมก้ออยุบ้านแฟน แต่บ้านแฟนผมอยุบ้านนอกมาก ต่างจากผมที่อยุ่ในเมือง แต่ผมก้อต้องไปอยุกับเค้าทั้งที่ผมเคยอยุ่ในเมืองมาตลอด แต่พอไปอยุบ้านนอกปั้ปผมกลับทำอะไรไม่เปนเลย ทั้งไถนา หาปูหาปลา และอีกอย่างตอนที่ผมไปอยุ่บ้านแฟนผมลาออกจากงานพอดี เพราะแฟนผมเค้าบอกว่าอยากไปอยุ่กับพ่อกับแม่ เค้าบอกเค้าไม่ได้อยุกับพ่อแม่มาหลายปีแล้ว ผมจึงตัดสินใจไปอยุ่กับเค้าด้วยความจำยอม เพราะ ตั้งแต่คบกันมาเค้าก้ออยุ่บ้านผมมาตลอด ขนาดผมไปเป็นทหารตั้ง2ปีเค้าก้อยังอยุ่บ้านผมโดยที่ไม่เคยกลับไปบ้านเค้าเลย นี่แหละที่ทำให้ผมต้องยอมไปอยุ่บ้านแฟน ตอนที่อยุบ้านแฟนผมผมก้อไม่ได้ทำอะไรเลย เพราะทำไม่เป็นสักอย่าง จนมาถึงวันนึงผมรู้สึกละอายใจมาก ที่อยุ่แบบไม่มีประโยชน์อะไรสักอย่าง ผมจึงคิดกลับมาอยุ่บ้านของผมเองโดยที่ลูกอยุ่กับเค้า อ่อลืมบอกคับว่าลูกผมพ่อแม่ผมเป็นคนเลี้ยงตั้งแต่เกิด และก้อเรียนอยุ่ในเมือง จนถึงวันที่ย้ายไปบ้านนอก ผมก้อย้ายลูกผมไปด้วย ตอนนี้ผมกลับมาอยุ่บ้านผมเอง ผมรู้สึกว่า เหงามาก โทไปหาเค้าก้อไม่รับสาย ไลน์ไปอ่านก้อไม่ตอบ ผมเลยคิดว่าแฟนผมเค้าคงไม่อยากมีผมอีกแลัวมั้ง เพราะอย่างคือเค้าบอกว่า พ่อแม่ผมเกลียดเค้า ทั้งที่จริงมันไม่ใช่เลย เค้าคิดไปเอง นี่แหละคือสาเหตุที่เค้าไม่อยากอยุบ้านผม และผมไปอยุ่บ้านเค้าผมก้อคิดว่า พ่อเค้าคงจะเกลียดผมเหมือนกัน เพราะ ผมเป็นผู้ชายแท้ๆกลับทำอะไรไม่ได้สักอย่าง นี่แหละคับคืออีกหนึ่งสาเหตุที่ผมต้องกลับมาอยุ่บ้าน ถึงพ่อแม่เค้าจะไม่พูดผมก้แพอดูออกจากสายตา ผมควรเลือกทางไหนดีคับ และต้องทำไงดีคับ ขอคำปรึกษาด้วยคับ ขอบคุณที่ยังมีคนอ่านจนจบ!