ผมอายุ20ปลายๆ เป็นผู้ชายที่ชอบผู้ชาย ที่แมนๆ ไม่เปิดเผย เหมือนกัน เพิ่งจะเคยมีความรักก็เมื่อไม่นานมานี้
กับคนที่เพิ่งผ่านไปเขาเข้ามาเพราะผมไปปรึกษาเรื่องคนเก่าของผม เพราะเขานิสัยโลกส่วนตัวสูงเหมือนกัน
คุยไปคุยมาจนเขาบอกว่าเขาอยากจะทำให้เรามีความสุข ผมจึงเริ่มที่จะเปิดใจให้เขา
เราตกลงกันก่อนแล้วว่าถ้ามีเรื่องอะไรก็จะปรับความเข้าใจกัน จะทำให้เราไปกันได้รอด
ซึ่งก็ดีมาโดยตลอด ผมมีอะไรที่คิดว่ามันไม่โอเคก็จะบอก จะปรับความเข้าใจกันเสมอ
เขาก็บอกกับผมว่าจะไม่ทำให้ผมเสียใจ จะทำให้ผมสบายใจ ทำให้มีความสุข จะไม่มีวันหายไปไหน บอกผมแบบนี้บ่อยๆ
จนทำให้ผมเริ่มจะมั่นใจแล้วว่าผมอยากจะมีเขาเป็นคนสุดท้ายในชีวิต เพราะผมมีคติส่วนตัวคือรักเดียวใจเดียว
ไม่คุยกับคนอื่น คนแปลกหน้าที่จะเข้ามาจีบหรือมาทำให้เกิดความรู้สึกนอกใจในอนาคต
แต่พอคุยกันไปสักพักกลับเป็นเขาเองที่รักษาสัญญากับเราไม่ได้
ตอนแรกเขาบอกว่าในเฟสเขารับแค่คนรู้จักอย่างเดียวไม่รับคนอื่น แต่อยู่ๆเขาก็ปิดไม่ให้ดูเพื่อน
จนผมเห็นคนแปลกหน้าเข้ามากดไลค์โพสของเขา จึงกดเข้าไปดูโปรไฟล์หลายคน น่าจะเป็นคนที่เขาไม่รู้จัก
เพราะที่อยู่แต่ละคนห่างไกลกันเลย แล้วเขายังไปกดไลค์คนนึงเป็นสิบๆโพส
จนผมเคลียร์กับเขา ตอนแรกเขาบอกไม่มีจนผมต้องแคปหน้าจอไปให้ดู แต่เขาก็พูดไม่ออก
เขาแก้ตัวว่าก็ตอนนั้นไม่ได้รับแอดใครแต่ตอนนี้รับแอดแล้วซึ่งมันเหมือนกับเป็นการกลับคำพูด
เหมือนเขาไม่เข้าใจว่าแค่ทำแค่นี้ ทำไมถึงทำให้ผมเสียใจนักหนา จนสุดท้ายเขาจึงบอกว่าเขาเสียใจ จะไม่ทำอีก
แต่หลังจากนั้นผมเคยตามกลับไปดูยังเจอเขาไปกดไลค์รูปคนที่ไม่รู้จักอีก ซึ่งผมคิดว่ามันเป็นความไม่ซื่อสัตย์ในคำพูด
แต่ผมก็คิดว่าจะปล่อยมันไป เพราะคิดว่าเขาก็บอกให้เราเชื่อใจเขาอยู่ เลยคิดว่าคงไม่มีอะไรเลย จะทำอะไรก็ทำไปเถอะ
จนเขาเริ่มที่จะแปลกๆไป คุยน้อยลง บอกว่ายุ่ง เพราะเราอยู่จังหวัดไกลกัน เลยกังวลว่าเราอยู่ไกลกันจะทำให้เราห่างกัน
กลัวความรู้สึกตัวเอง ทั้งที่ก่อนหน้าเขาเคยบอกว่ารักแท้ห้ามแพ้ระยะห่างนะ บอกให้ผมไม่ต้องกลัว
ซึ่งผมก็ไม่ได้กลัว ถ้าเรารักกันจริงๆ ก็ไม่มีอะไรเป็นอุปสรรคหรอก ผมเชื่ออย่างนั้น
จนสุดท้ายเขาบอกว่าเขาได้ไปเจอกับคนเก่ามา แล้วคนเก่าเขาบอกว่าจะช่วยเหลือเขา
เขากลัวว่าเพราะผมไม่ได้อยู่ข้างๆ คอยช่วยเหลือเขา แล้วเขาจะไปรู้สึกดีกับคนอื่น
เขาบอกว่าน้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน แต่ผมว่าถ้าผมรักใครแล้วจะรักษาหินอย่างดีไม่ให้มันโดนน้ำนะ
สุดท้ายผมก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี เขาบอกว่าขอเวลา ให้อยู่ห่างจากเขา ทำให้ผมคิดว่าเขาไม่มั่นคงในความรักเลย
ผมเลยบล็อคเฟสเขาไปเลย ที่มีอยู่ก็คือเบอร์เขา ผมก็ไม่รู้ว่าผมควรจะให้โอกาสกับเขาไหม ถ้าเขาเวลาผ่านไปแล้วเขาติดต่อกลับ
หรือเลือกจะตัดใจเลยดี ถ้าวันไหนที่ผมทำใจได้แล้วอาจจะกลับไปคุยเป็นเพื่อนกับเขาก็ได้ เพราะเขาก็ไม่ใช่คนที่ไม่ดีอะไร
ผมเป็นคนที่รักษาคำพูด บอกอะไรไปคือออกมาจากใจ บอกรัก บอกกอด บอกคิดถึงคือเวลานั้นรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
ถ้าผมบอกรักใครไปแล้วก็จะรับผิดชอบกับคำว่ารักของตัวเอง ว่าจะมีเขาคนเดียวตลอดทั้งชีวิต แล้วจะไม่มีใครอีก
มีเพื่อนๆคนไหนที่มีความมั่นคงกับคำพูด กับความรักของตัวเอง ลองแชร์ๆมาเป็นกำลังใจให้ผมหน่อยนะครับ
ขอบคุณครับ
ทำไมเราถึงเป็นคนเดียวที่มั่นคงในคำพูดกับความรักของเราตลอดเลยนะ
กับคนที่เพิ่งผ่านไปเขาเข้ามาเพราะผมไปปรึกษาเรื่องคนเก่าของผม เพราะเขานิสัยโลกส่วนตัวสูงเหมือนกัน
คุยไปคุยมาจนเขาบอกว่าเขาอยากจะทำให้เรามีความสุข ผมจึงเริ่มที่จะเปิดใจให้เขา
เราตกลงกันก่อนแล้วว่าถ้ามีเรื่องอะไรก็จะปรับความเข้าใจกัน จะทำให้เราไปกันได้รอด
ซึ่งก็ดีมาโดยตลอด ผมมีอะไรที่คิดว่ามันไม่โอเคก็จะบอก จะปรับความเข้าใจกันเสมอ
เขาก็บอกกับผมว่าจะไม่ทำให้ผมเสียใจ จะทำให้ผมสบายใจ ทำให้มีความสุข จะไม่มีวันหายไปไหน บอกผมแบบนี้บ่อยๆ
จนทำให้ผมเริ่มจะมั่นใจแล้วว่าผมอยากจะมีเขาเป็นคนสุดท้ายในชีวิต เพราะผมมีคติส่วนตัวคือรักเดียวใจเดียว
ไม่คุยกับคนอื่น คนแปลกหน้าที่จะเข้ามาจีบหรือมาทำให้เกิดความรู้สึกนอกใจในอนาคต
แต่พอคุยกันไปสักพักกลับเป็นเขาเองที่รักษาสัญญากับเราไม่ได้
ตอนแรกเขาบอกว่าในเฟสเขารับแค่คนรู้จักอย่างเดียวไม่รับคนอื่น แต่อยู่ๆเขาก็ปิดไม่ให้ดูเพื่อน
จนผมเห็นคนแปลกหน้าเข้ามากดไลค์โพสของเขา จึงกดเข้าไปดูโปรไฟล์หลายคน น่าจะเป็นคนที่เขาไม่รู้จัก
เพราะที่อยู่แต่ละคนห่างไกลกันเลย แล้วเขายังไปกดไลค์คนนึงเป็นสิบๆโพส
จนผมเคลียร์กับเขา ตอนแรกเขาบอกไม่มีจนผมต้องแคปหน้าจอไปให้ดู แต่เขาก็พูดไม่ออก
เขาแก้ตัวว่าก็ตอนนั้นไม่ได้รับแอดใครแต่ตอนนี้รับแอดแล้วซึ่งมันเหมือนกับเป็นการกลับคำพูด
เหมือนเขาไม่เข้าใจว่าแค่ทำแค่นี้ ทำไมถึงทำให้ผมเสียใจนักหนา จนสุดท้ายเขาจึงบอกว่าเขาเสียใจ จะไม่ทำอีก
แต่หลังจากนั้นผมเคยตามกลับไปดูยังเจอเขาไปกดไลค์รูปคนที่ไม่รู้จักอีก ซึ่งผมคิดว่ามันเป็นความไม่ซื่อสัตย์ในคำพูด
แต่ผมก็คิดว่าจะปล่อยมันไป เพราะคิดว่าเขาก็บอกให้เราเชื่อใจเขาอยู่ เลยคิดว่าคงไม่มีอะไรเลย จะทำอะไรก็ทำไปเถอะ
จนเขาเริ่มที่จะแปลกๆไป คุยน้อยลง บอกว่ายุ่ง เพราะเราอยู่จังหวัดไกลกัน เลยกังวลว่าเราอยู่ไกลกันจะทำให้เราห่างกัน
กลัวความรู้สึกตัวเอง ทั้งที่ก่อนหน้าเขาเคยบอกว่ารักแท้ห้ามแพ้ระยะห่างนะ บอกให้ผมไม่ต้องกลัว
ซึ่งผมก็ไม่ได้กลัว ถ้าเรารักกันจริงๆ ก็ไม่มีอะไรเป็นอุปสรรคหรอก ผมเชื่ออย่างนั้น
จนสุดท้ายเขาบอกว่าเขาได้ไปเจอกับคนเก่ามา แล้วคนเก่าเขาบอกว่าจะช่วยเหลือเขา
เขากลัวว่าเพราะผมไม่ได้อยู่ข้างๆ คอยช่วยเหลือเขา แล้วเขาจะไปรู้สึกดีกับคนอื่น
เขาบอกว่าน้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน แต่ผมว่าถ้าผมรักใครแล้วจะรักษาหินอย่างดีไม่ให้มันโดนน้ำนะ
สุดท้ายผมก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี เขาบอกว่าขอเวลา ให้อยู่ห่างจากเขา ทำให้ผมคิดว่าเขาไม่มั่นคงในความรักเลย
ผมเลยบล็อคเฟสเขาไปเลย ที่มีอยู่ก็คือเบอร์เขา ผมก็ไม่รู้ว่าผมควรจะให้โอกาสกับเขาไหม ถ้าเขาเวลาผ่านไปแล้วเขาติดต่อกลับ
หรือเลือกจะตัดใจเลยดี ถ้าวันไหนที่ผมทำใจได้แล้วอาจจะกลับไปคุยเป็นเพื่อนกับเขาก็ได้ เพราะเขาก็ไม่ใช่คนที่ไม่ดีอะไร
ผมเป็นคนที่รักษาคำพูด บอกอะไรไปคือออกมาจากใจ บอกรัก บอกกอด บอกคิดถึงคือเวลานั้นรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
ถ้าผมบอกรักใครไปแล้วก็จะรับผิดชอบกับคำว่ารักของตัวเอง ว่าจะมีเขาคนเดียวตลอดทั้งชีวิต แล้วจะไม่มีใครอีก
มีเพื่อนๆคนไหนที่มีความมั่นคงกับคำพูด กับความรักของตัวเอง ลองแชร์ๆมาเป็นกำลังใจให้ผมหน่อยนะครับ
ขอบคุณครับ