สวัสดีครับ ผทมีแะไรอยากจะถามคนหลายๆคู่ที่มีแฟนแล้ว ผมยยากรู้ว่าความรักจริงๆมนคืออะไร ที่ผมมีอยู่มันใช่ความรักรึเปล่า เค้ารักผมมั้ย
ผมคุยกับแฟนได้ประมาณ 8 เดือนแล้วครับ เราเจอกันในแอพ แอพนึง และนัดเดทกัน แล้วก็เริ่มสานสัมพันธ์มาเรื่อยๆ ผมอายุ 21 แฟนผม อายุ 25
แต่ก่อนเราคุยกัน เข้าใจกัน เพราะเค้าว่าเรามีความเป็นผู้ใหญ่ ไม่จู้จี้จุกจิก ไม่เหมือนเด็ก เค้าจะโทรมาตลอด เวลาพักเที่ยง ตอนนั้นผมเรียนครับ แฟนผมทำงานรับข้าราชการ เค้าจะชอบมาหยอด วิดีโอคอลมาตลอด จะยุ่งแค่ไหนก็อยากจะคุยกับเรา จนวันหนึ่งเราไปเห็น เจลหล่อลื่นครึ่งขวด อยู่ในช่องเก็บของบนรถ เป็นการทะเลาะกันครั้งแรก ผมเป็นฝ่ายงอน แต่ผมก็ร็ว่ามันเป็นอดีตไปแล้ว แต่มันก็แอบนอย เค้าก็ง้อ เค้าดูแลเทคแคร์ดีทุกอย่าง ดีมากเท่าที่จะทำให้แฟนได้ ปัจุบันเค้าก็ไม่ได้ทำอะไรลับหลังผมแน่นอนผมมั่นใจ นี่คือสิ่งที่ผมรักเค้า บางทีแฟนเก่าก็จะโทรมาคุยด้วย คุยเล่นกัน ผมก็นอยนะแต่ก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร ผมแอบไปเจอแชทเก่าๆ ประมาณว่าจะนัดเอากัน ผมก็เลยไม่เข้าใจว่าการเป็นเกย์คือมันยังไงก็ได้ใครก็ได้ แบบนี้หรอ คนเราไม่รักกันก็เอากันได้ หรอ.. แล้วเค้าก็โกรธที่ผมถามจี้ไป เค้าก็บอกว่ามันป็นอดีตไปแล้ว ... ผมก็กลัวเค้าโกรธก็ตามไปง้อ
เราคบกันสักระยะหนึ่ง ต่างคนต่างไม่เข้าใจกัน ผมรักเค้ามากขึ้น อยากเจอ อยากไปหา อยากกอด แต่เหมือนเค้ารักผมน้อยลง ไม่หวานเหมือนเก่า เค้าก็บอกว่า อย่าเยอะ เราโพสรูปเค้าลงเฟสบุค ว่ารักเค้า ว่าเค้าเป็นแฟนเรา เค้าก็บอกว่าอายคน เดี่ยวคนอื่นเห็น ผมก็ลบออก และหลังจากที่ผมถามเค้าเรื่องอดีตวันนั้นไป ผมทำอะไรก็ผิดไปหมด กลายเป็นเยอะ วุ่นวาย น่าลำคาน เค้าก็บอกผมมาตรงๆ คนรอบข้างเค้าก็บอกว่าผมเป็นเด็ก ผมจะเป็นคนเบลอๆ จำอะไรก็หลงๆลืมๆ เลยกลายเป็นไม่ค่อยสนใจอะไรเค้า พูกวกไปวนมา เพราะผมเป็นโรคเครียด คิดอะไรเรื่องเปื่อย เลยทำให้เค้าด่าเรา ไม่พอใจเรา
จนมาวันหนึ่ง เมื่อต้นปี ผมโกหกเค้าเพื่อลองใจว่าเค้ายังจะคิดถึงยังรักเรา ยังต้องการเราอยู่รึเปล่า เค้าจับได้ เพราะผมโกหกคนไม่เก่ง วันนั้นเค้าเกลียดเรามาก ผมรู้ว่าผมผิดที่โกหกต่อเค้า ต่อหน้าเพื่อนเค้า ตอแหหม หน้าด้านๆ เค้าบอกว่าเพื่อนเค้าก็รู้หมดแหล่ะว่าผม
ม จนรามไปเรื่อยๆ จนเค้าบอกว่าห่างกันสักพัก ผมจุก นอนร้องไห้ไปเป็นอาทิตย์ ยิ่งคุยกันยิ่งจะไปไม่รอด มันทำให้ผมรู้เลยว่าผมจะตายเพราะความรัก เพราะเรารักเค้า กินไม่ได้ นอนไม่หลับเหมือนโดนไฟลนหลัง คิดมาก ห่างกันสักพักมันหมายถึงรอรัก หรือรอเลิกรึเปล่า เค้าบล็อคทุกอย่างผม ไม่คุย ไม่โทร ใจผมจะขาด ผมตัดสินใจไปหาเค้าเค้าก็ไล่ ขับรถมาส่งถึงบ้าน ถ้าไม่ลงรถเค้าจะไปคุยกับแม่ผม ผมรู้สึกไร้ค่ามาก อยากให้กลับไปเป็นเหมือนเดิม
แต่ผมก็ผ่านช่วงนั้นมาได้ หลังจากนั้นเค้าก็ชวนไปดูหนัง เราคุยกัน แต่ก็ระหองระแหง เค้าบอกว่า "ถ้าผมอยากเลิกก็เลิกได้เลย เค้าทำใจได้ ถามว่าคิดถึงมั้ยเค้าก็คิดถึง แต่จะให้ไปอ้อนวอนเค้าจะไม่ทำ " เค้าก็สอนผมให้ผมอยู่ได้ด้วยตัวเองที่ไม่มีเค้า แต่ผมทำไม่ได้ ลองแล้วก็ขาดเค้าไม่ได้ บางทีความห่วงใยของผมก็กลายเป็นจู้จี้จุกจิกลำคาน พูดอะไรออกไปก็ไม่เข้าหู ผมรักเค้า รักเค้ามากไม่รู้ทำมัย ผมทำทุกอย่างให้เค้า งานบ้านทุกอย่าง เข้าไปอยู๋ในครอบครัวเค้า พยายามทำทุกอย่าง เพื่อที่จะหยุดอยู่ที่เค้า ให้ใจไปเต็มร้อย ไม่มีเหลือเผื่อใจ
เมื่อไม่นานมานี้ ผมลองโหลดแอพที่เค้าเคยเล่นมาดูว่าจะลองเดาเข้าดู มันดันใช้ได้เพราะเค้ายังไม่ลบบัญชีออก ผมเห็นอะไรต่างๆมากมาก ทั้งจุก ทั้งเจ็บ ทั้งนอย น้ำตาตกใน แต่ก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร เพราะเป็นอดีตไปแล้ว (ก่อนที่จะคบกัน)
เค้าบอกว่า อย่าเยอะ อย่าทำตัวเป็นเด็ก จู้จี้จุกจิก น่าลำคาน ผมก็ทำแบบตอนคบกันแรกๆเป็นปกติ ก็โทรหา ไลน์หา แต่มันยิ่งทำให้เค้าโมโห ใช้อารมณ์ ผมพูดอะไรออกไปกลายเป็นจับผิด ไม่ไว้ใจ แค่ผมบอกว่าคิดถึงก็ผิดแล้ว เค้าบอกว่าที่เค้าทักหาผมก็คงจะรู้แล้ว ว่าคิดถึงไม่จำเป็นต้องบอก
จะมีคนเข้าใจผมใช่มั้ยครับ ผมเป็นคนที่มีเหตุผล มีทัศนคติ แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าหายไปไหน และผมก็ไม่เคยนอกใจเลยสักครั้ง และผมก็เชื่อว่าเค้าไม่มีคนอื่นจริงๆ เค้าเป็นคนซื่อสัตย์ มันเป็นสิ่งที่ทำให้ผมรักเค้า เค้าเป็นคนคำไหนคำนั้น
เค้าก็ทักมาคุย กินข้าวยัง ทำอะไรอยู่เป็นบางครั้งปกติ ทุกวันนี้ก็ยังทำอยู่ บล็อคเฟสบุคผมตั้งแต่ตอนเกิดเรื่อง เค้าบอกว่า จะได้ไม่ต้องรับรู้เวลาผมโพส ผมเริ่มไม่เข้าใจว่าเค้ายังไงกันกับผม
ผมต้องทำยังไงเพื่อให้เค้าเป็นเหมือนเดิม ผมรักเค้าคนเดิมมาก
สถานการณ์ของคู่รักแบบผม ผมต้องทำยังไงครับ (ผมเป็นเกย์ครับ)
ผมคุยกับแฟนได้ประมาณ 8 เดือนแล้วครับ เราเจอกันในแอพ แอพนึง และนัดเดทกัน แล้วก็เริ่มสานสัมพันธ์มาเรื่อยๆ ผมอายุ 21 แฟนผม อายุ 25
แต่ก่อนเราคุยกัน เข้าใจกัน เพราะเค้าว่าเรามีความเป็นผู้ใหญ่ ไม่จู้จี้จุกจิก ไม่เหมือนเด็ก เค้าจะโทรมาตลอด เวลาพักเที่ยง ตอนนั้นผมเรียนครับ แฟนผมทำงานรับข้าราชการ เค้าจะชอบมาหยอด วิดีโอคอลมาตลอด จะยุ่งแค่ไหนก็อยากจะคุยกับเรา จนวันหนึ่งเราไปเห็น เจลหล่อลื่นครึ่งขวด อยู่ในช่องเก็บของบนรถ เป็นการทะเลาะกันครั้งแรก ผมเป็นฝ่ายงอน แต่ผมก็ร็ว่ามันเป็นอดีตไปแล้ว แต่มันก็แอบนอย เค้าก็ง้อ เค้าดูแลเทคแคร์ดีทุกอย่าง ดีมากเท่าที่จะทำให้แฟนได้ ปัจุบันเค้าก็ไม่ได้ทำอะไรลับหลังผมแน่นอนผมมั่นใจ นี่คือสิ่งที่ผมรักเค้า บางทีแฟนเก่าก็จะโทรมาคุยด้วย คุยเล่นกัน ผมก็นอยนะแต่ก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร ผมแอบไปเจอแชทเก่าๆ ประมาณว่าจะนัดเอากัน ผมก็เลยไม่เข้าใจว่าการเป็นเกย์คือมันยังไงก็ได้ใครก็ได้ แบบนี้หรอ คนเราไม่รักกันก็เอากันได้ หรอ.. แล้วเค้าก็โกรธที่ผมถามจี้ไป เค้าก็บอกว่ามันป็นอดีตไปแล้ว ... ผมก็กลัวเค้าโกรธก็ตามไปง้อ
เราคบกันสักระยะหนึ่ง ต่างคนต่างไม่เข้าใจกัน ผมรักเค้ามากขึ้น อยากเจอ อยากไปหา อยากกอด แต่เหมือนเค้ารักผมน้อยลง ไม่หวานเหมือนเก่า เค้าก็บอกว่า อย่าเยอะ เราโพสรูปเค้าลงเฟสบุค ว่ารักเค้า ว่าเค้าเป็นแฟนเรา เค้าก็บอกว่าอายคน เดี่ยวคนอื่นเห็น ผมก็ลบออก และหลังจากที่ผมถามเค้าเรื่องอดีตวันนั้นไป ผมทำอะไรก็ผิดไปหมด กลายเป็นเยอะ วุ่นวาย น่าลำคาน เค้าก็บอกผมมาตรงๆ คนรอบข้างเค้าก็บอกว่าผมเป็นเด็ก ผมจะเป็นคนเบลอๆ จำอะไรก็หลงๆลืมๆ เลยกลายเป็นไม่ค่อยสนใจอะไรเค้า พูกวกไปวนมา เพราะผมเป็นโรคเครียด คิดอะไรเรื่องเปื่อย เลยทำให้เค้าด่าเรา ไม่พอใจเรา
จนมาวันหนึ่ง เมื่อต้นปี ผมโกหกเค้าเพื่อลองใจว่าเค้ายังจะคิดถึงยังรักเรา ยังต้องการเราอยู่รึเปล่า เค้าจับได้ เพราะผมโกหกคนไม่เก่ง วันนั้นเค้าเกลียดเรามาก ผมรู้ว่าผมผิดที่โกหกต่อเค้า ต่อหน้าเพื่อนเค้า ตอแหหม หน้าด้านๆ เค้าบอกว่าเพื่อนเค้าก็รู้หมดแหล่ะว่าผม
แต่ผมก็ผ่านช่วงนั้นมาได้ หลังจากนั้นเค้าก็ชวนไปดูหนัง เราคุยกัน แต่ก็ระหองระแหง เค้าบอกว่า "ถ้าผมอยากเลิกก็เลิกได้เลย เค้าทำใจได้ ถามว่าคิดถึงมั้ยเค้าก็คิดถึง แต่จะให้ไปอ้อนวอนเค้าจะไม่ทำ " เค้าก็สอนผมให้ผมอยู่ได้ด้วยตัวเองที่ไม่มีเค้า แต่ผมทำไม่ได้ ลองแล้วก็ขาดเค้าไม่ได้ บางทีความห่วงใยของผมก็กลายเป็นจู้จี้จุกจิกลำคาน พูดอะไรออกไปก็ไม่เข้าหู ผมรักเค้า รักเค้ามากไม่รู้ทำมัย ผมทำทุกอย่างให้เค้า งานบ้านทุกอย่าง เข้าไปอยู๋ในครอบครัวเค้า พยายามทำทุกอย่าง เพื่อที่จะหยุดอยู่ที่เค้า ให้ใจไปเต็มร้อย ไม่มีเหลือเผื่อใจ
เมื่อไม่นานมานี้ ผมลองโหลดแอพที่เค้าเคยเล่นมาดูว่าจะลองเดาเข้าดู มันดันใช้ได้เพราะเค้ายังไม่ลบบัญชีออก ผมเห็นอะไรต่างๆมากมาก ทั้งจุก ทั้งเจ็บ ทั้งนอย น้ำตาตกใน แต่ก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร เพราะเป็นอดีตไปแล้ว (ก่อนที่จะคบกัน)
เค้าบอกว่า อย่าเยอะ อย่าทำตัวเป็นเด็ก จู้จี้จุกจิก น่าลำคาน ผมก็ทำแบบตอนคบกันแรกๆเป็นปกติ ก็โทรหา ไลน์หา แต่มันยิ่งทำให้เค้าโมโห ใช้อารมณ์ ผมพูดอะไรออกไปกลายเป็นจับผิด ไม่ไว้ใจ แค่ผมบอกว่าคิดถึงก็ผิดแล้ว เค้าบอกว่าที่เค้าทักหาผมก็คงจะรู้แล้ว ว่าคิดถึงไม่จำเป็นต้องบอก
จะมีคนเข้าใจผมใช่มั้ยครับ ผมเป็นคนที่มีเหตุผล มีทัศนคติ แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าหายไปไหน และผมก็ไม่เคยนอกใจเลยสักครั้ง และผมก็เชื่อว่าเค้าไม่มีคนอื่นจริงๆ เค้าเป็นคนซื่อสัตย์ มันเป็นสิ่งที่ทำให้ผมรักเค้า เค้าเป็นคนคำไหนคำนั้น
เค้าก็ทักมาคุย กินข้าวยัง ทำอะไรอยู่เป็นบางครั้งปกติ ทุกวันนี้ก็ยังทำอยู่ บล็อคเฟสบุคผมตั้งแต่ตอนเกิดเรื่อง เค้าบอกว่า จะได้ไม่ต้องรับรู้เวลาผมโพส ผมเริ่มไม่เข้าใจว่าเค้ายังไงกันกับผม
ผมต้องทำยังไงเพื่อให้เค้าเป็นเหมือนเดิม ผมรักเค้าคนเดิมมาก