เรื่องมันมีอยู่ว่า สามีเราทำงานคนเดียว เลี้ยงดูลูกกับเราเป็นอย่างดีค่ะ แต่เค้าจะเป็นคนคิดแล้วคิดอีกในการใช้เงิน สามีก็ทำหน้าที่สามีได้ดี ทำงานนอกบ้าน ส่วนเราก็มั่นใจมากว่าเราก็ทำหน้าที่ของเราไม่น้อยไปกว่าสามี ทั้งดูแลลูก(8 เดือน) ทำงานบ้าน ทำกับข้าวบ้าง ซื้อบ้าง แต่ไม่เข้าใจจริง มีเวลามีปัญหาหรือทะเลาะอะไรกัน สุดท้าย ก็วนมาด้วยเรื่อง คือสามีออกไปทำงานหาเงินนะ ซึ้งเราอยู่บ้าน ใช้เงินสามีนะ คือแบบ ว่าอึดอัดใจมาก เหมือนเราพึ่งเค้า ประมานว่า ใช้เงินกูอยู่นะ อย่าพูดมากอะไรแบบนี้ น้อยใจทุกครั้งที่โดนดูถูกแบบนี้ สามีเป็นฝ่ายยื่นข้อเสนอให้เราอยู่บ้าน ให้เงินเดือน แต่ทุกครั้งจะมีเรื่อง ทะเลาะกันแบบนี้เป็นประจำ เข้าใจนะว่าใช้เงินสามี แต่ถามว่าให้เงินแล้วมาล้ำเลิกบุญคุญแบบนี้บ่อยๆ ออกไปหางานทำได้ค่ะ แต่ติดตรงที่ว่าเราต้องเลี้ยงลูก ไม่อยากไปจ้างเลี้ยง เราก็ได้แต่เงียบพร้อมทั้งน้ำตา เหมือนทุกครั้ง ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาต่อกลอนกับสามีดี พูดไปตั้งเองก็มีแต่จะเสียเปรียบ เพราะก็ใช้เงินเค้าจริงๆ เราควรพูดกับสามียังไงดีค่ะ บ้างทีความคิดกับลิ้นมันไม่สมานฉันกัน คิดเยอะแต่พูดไม่ออกกรองจากความคิดทั้งหมดมาไม่ได้...เสียใจ วิธีคุณแม่ มันจะดูซึมเศร้านิดหน่อย
ขอบคุณที่รับฟังนะค่ะ
ส่วนมากคุณแม่ที่อยู่บ้านเลี้ยงลูก สามีทำงานคนเดียวทะเลาะกันเรื่องอะไรบ่อยที่สุดค่ะ
ขอบคุณที่รับฟังนะค่ะ