ใครรู้สึกปลงกับวอลเลย์บอลไทยบ้างในเมื่อยามที่แพ้

แต่ก่อน แน้ตยอมรับว่าแพ้แล้วชอบตีโพยตีพายนะ หงุดหงิด แต่ปัจจุบัน ถ้าคุณเข้าถึงความเป็นนักกีฬาจริงๆ แบบเชิ่ดใส่เลยค่า แพ้ก็คือแพ้ แต่ก็เห็นอะไรที่มันดีหลายอย่าง เหมือนเมื่อวานที่ไทยแพ้จีน บีมนางตีบอลแบบพัฒนาขึ้นมากๆ

เพียว บอลแรกอาจจะมีแหก แต่ก็ไม่ได้แหกไปดาวอังคาร จนต่อไม่ได้ ลูกสวยๆนางมีเยอะ

หน่อง อาจจะบุกดรอปลง เห็นใจนาง นางกระโดดมาเป็นสิบๆปี ส่วนสูงก็ไม่ได้มากมาย ความไวก็ลดลง บล็อคสมัยนี้ก็ไวยิ่งกว่าจรวด เป็นธรรมดาที่นางจะต้องคอยปัด ทิ่ม หยอด แต่สิ่งมี่ได้กลับมาคือการบล็อคที่ดีขึ้น

ส่วนเตย ไม่พูดเยอะ ขาดไม่ได้จบ

เรามาเชียร์กันอย่างมีสปริตดีไหมคะ นักกีฬาเขาอยากจะชนะทุกแมทช์ที่ลงแข่งนั่นแหละ แต่เราต้องดูศักยภาพของทีมเรา ไม่ว่าจะส่วนสูง บอลเสิร์ฟ การบล็อค อาจจะดีขึ้น แต่ก็ไม่ได้ดีจนแซงหน้าขึ้นแท่นต้นๆของโลก

เราต้องยอมรับสภาพว่าเราอยู่ทีมระดับไหน วิทยาศาสตร์ การฝึกซ้อม ฟอร์ม มันอาจจะไม่ดีที่สุด แต่ในใจเขาก็คงอยากจะชนะ แต่บางทีเห็นใจ สงสาร เรี่ยวแรงหมด แต่ก็ต้องพยายามตี

ส่วนเมื่อวาน จีน เขาเป็นทีมที่รู้ใส่รู้พุงไทยมาก ไม่ว่าจะชุดไหนเราก็ยังหืดจับ ขนาดชุด ชชอช 2017 เรายังเอาชนะเขายากมากๆเลย ยังไงก็สู้ต่อไปนะคะ  เลิฟยูว ไทยแลนด์