ร้อยวันที่ฉันเปลี่ยน วันที่หกสิบห้า

ยี่สิบสาม เดือนห้า ปีสองพันห้าร้อยหกสิบเอ็ด

วันนี้จะมาเล่าเรื่องการปลูกเห็ด ในมุมของคนไม่เคยปลูกจริงมาก่อนให้ฟังกัน
ใครที่คิดว่า อยากมีโรงเห็ดเล็กๆ เก็บกินเก็บขายบ้าง ปลูกเป็นรายได้เสริม หรือปลูกเป็นงานอดิเรก

ควรล้อมวงกันเข้ามา
เอาละฉันขอเริ่มเลยแล้วกัน


หนึ่ง  การเปิดก้อนเห็ด ควรดูเชื้อเห็ดสีขาว ว่าเดินเต็มแล้วหรือยัง ยิ่งมีมากเห็ดก็ยิ่งพร้อมออกเยอะ
สอง หากคุณสั่งมาเยอะกว่า สามร้อยก้อน แล้วปลูกแค่คนเดียว ควรแยกเปิดก้อน  ไม่ให้พร้อมกันหมด เพราะจากประสบการณ์ของฉัน ห้าหกร้อยก้อนฉันเปิดพร้อมกันหมด สองวันต่อมา เห็ดออกพร้อมกันหมด ฉันเก็บขายวันละสองเวลายังเกือบไม่ทัน คือเหนื่อยมาก
จะใช้เวลามากตอนเก็บแล้วต้องแคะตีนเห็ดที่ติดอยู่กับก้อนเชื้อออกมาให้หมด ใครว่ามันง่ายมันก็ง่าย แต่สำหรับฉันมันเยอะและใช้เวลานาน บางทีปลายช้อนก็เข้าไปลึกเกิน บางทีก็ตื้นเกิน ตอนแรกจะกะน้ำหนักไม่ค่อยได้

สาม  ในการเปิดก้อนเห็ดครั้งแรก ควรแคะขี้เลื่อย และ เม็ดข้าวฟาง หน้าก้อนออกให้หมด ตอนแรกคนขายก้อนเห็ดก็แนะนำ แต่เขาอธิบายไม่ละเอียด ฉันจึงไม่ได้ใส่ใจว่ามีบางอันเม็ดข้าวฟางออกไม่หมด ปรากฏว่าราเขียวบุกสิ
โดนไปหลายก้อนเลย ทางแก้เบื้องต้นคือ แคะเอาราออก ใช้ปลายช้อนตักแกงนั่นแหละ ทิ้งในถุงนะ อย่าให้ตกพื้นโรงเรือนเป็นอันขาด ความจริงถ้ามันตกพื้นฉันไม่รู้ว่าจะมีผลอะไรไหม แต่คิดว่าต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่ กันไว้ดีกว่าแก้นะ

ทางรักษาขั้นต่อไป คือ.... น้ำผสมปูนแดง ฉีดพ่นในก้อน มัดปากก้อนไว้ สามวัน ค่อยเปิด วิธีนี้ไปหาเจอในยูทูป ไม่รู้ว่าจะได้ผลอย่างไร ไว้สามวันแล้วจะมาเล่าใหม่

สี่ ข้อสุดท้ายแล้ว ข้อนี้เป็นการดูแลเห็ดที่สำคัญ นั่นคือ การให้น้ำ การรดน้ำเห็ด ต้องให้น้ำเป็นฝอยที่สุดเท่าที่จะทำได้
ฉันเลือกใช้หัวฝักบัวใส่ตรงปลายสายยาง รดน้ำบนก้อน และเฉียงหน้าก้อนสองวิ แต่วิธีของฉันยังไม่ดีที่สุด เพราะ ยังมีบางก้อนเป็นราดำ แปลว่ามีน้ำเข้าไป ซึ่งมันยิ้ม...มาก คือมันมีโอกาสเป็นก้อนที่เสียไปเลยถ้ารามันขยายเยอะ

เอาคร่าวๆแค่นี้ก่อน ไว้มีอะไรเพิ่มจะมาเล่าให้ฟังกันอีก.....................

แต่จะว่าไปไหนๆก็เล่าเรื่องเห็ดแล้วขอเล่าเพิ่มอีกนิด

เรื่องนี้นับเป็นความโชคดีของลูกค้าแต่ปนน้ำตาของฉันนิดๆ

ด้วยคุณแม่ที่เห่อเห็ดมาก (ทั้งที่ก่อนหน้านี้มักจะบ่นว่าไม่อยากทำ ถ้าจะทำก็ทำเองนะอะไรอย่างนี้)
วันแรกที่เห็ดออก บานเต็มโรง แม่ให้ฉันรีบเก็บ เดี๋ยวมันบาน จะไม่อร่อย ไม่น่ากิน (แม่ไม่ช่วยเก็บเพราะแคะตีนเห็ดไม่เป็น)

แต่………………………………….

คนขายเห็ดจะรู้ดีว่าเห็ดที่ดอกเล็กเกิน มันไม่ได้น้ำหนัก มันจะทำให้แทนที่เราจะได้หนึ่งกิโล จะเหลือแค่ครึ่งกิโล
คือครึ่งๆ นั่นเอง เพราะตอนเห็ดยังบานไม่มาก จะมีดอกเล็กๆ ที่ยังเป็นแค่ก้านไม้ขีดรออีกเพียบ แต่เมื่อเราเก็บ
ตอนที่เราแคะตีนเห็ดบางทีต้นเล็กมากๆ ก็จะหลุดออกมาหมด
แต่ฉันก็เก็บนะ  คือแม่ไงไม่อยากเถียง เถียงไปก็ไม่ชนะ  สรุปเก็บทั้งโรงได้แค่ สิบหกกิโล คนขายก้อนเห็ดมาเห็นบอกว่าดอกเล็กไปนะควรรออีกหน่อย (นึกในใจรู้แล้วจ๊ะพี่จ๋าไปบอกแม่ให้ทีจะเป็นพระคุณ)  

คนขายยังให้กำลังใจต่อว่า จริงๆทั้งโรงของน้องต้องได้เกือบสามสิบโล  (ยัง ยังไม่หยุดอีก)
เศร้าไหมละทุกคน......

แม่ยังตามมา QC เรื่องการบรรจุ ก่อนช่างน้ำหนักและบรรจุ แม่ให้ตัดตีนออก ตัดจนเหลือแค่ที่ลูกค้าจะกิน อันนี้คือตัดไปเยอะมากเหมือนกัน แต่ฉันก็เข้าใจเหมือนแม่คือ ลูกค้าเอาไปบางส่วนเขาก็ไม่ได้กิน แบบให้เขาได้กินจริงๆเต็มที่กับเงินที่จ่ายมาสามสิบบาท (ช่างเป็นแม่ค้าที่ห่วงใยผู้บริโภคเสียนี่กะไรเราสองคนแม่ลูกเนี่ย)

ส่วนวันนี้ยังเหลือเก็บได้อีกประมาณหนึ่งถุง และคงต้องรออีกหลายวัน ตามที่ศึกษามาก้อนเห็ดจะเว้นรอบประมาณ ห้าถึงเจ็ดวัน จะออกใหม่ ถ้าเป็นอย่างนี้ แปลว่า เดือนหนึ่งจะออกแค่สี่ครั้ง ก้อนหนึ่งมีอายุประมาณสามถึงห้าเดือน แต่ครั้งหลังๆจะออกไม่เยอะแล้ว สมมุติว่าออกอีกอย่างน้อยสุด สามเดือน เฉลี่ยความน่าจะเป็นจะมีเห็ดอีก สิบสองครั้ง ครั้งหน้าคงออกไม่เยอะแบบครั้งนี้ ตีว่าขายได้ครั้งละห้าร้อย ก็จะเป็นเงินที่ หกพันบาท บวกครั้งนี้ พันห้า ฉันจะได้กำไร สามพัน  (ถ้าไม่นับต้นทุนโรงเรือน) มาดูกันอีกทีว่าปลายเดือนแปดฉันจะได้กำไรที่คิดไว้หรือไม่

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่