ว่าด้วยเรื่องของเพื่อน ชีวิตคนเราเกิดมาก็ต้องมีเพื่อนเป็นธรรมดา ใครไม่มีนี่ดิแปลก  แต่ที่จะพูดในที่นี้คือ แบบไหนที่เราเจอแล้วเราไม่โอเค
           เราเป็นคนหนึ่งที่มีเพื่อนเยอะพอสมควร ทั้งเพื่อนร่วมงาน เพื่อนเรียนมหาลัย และเพื่อนตั้งแต่ประถมยันมัธยม  เพื่อนที่เราเจอทุกช่วงชีวิตก็จะแตกต่างกันออกไป
     ถ้าให้พูดถึงเพื่อนที่จริงใจ เรายกให้เพื่อนตอนมัธยม คือเพื่อนกลุ่มนี้เรียน เล่น และคอยให้กำลังใจด้วยกันมา จนถึงตอนแยกย้ายไปเรียนมหาวิทยาลัยก็ยังติดต่อกันอยู่ ซึ่งต่างคนก็ต่างมีหน้าที่ครอบครัวของตัวเอง แต่เพื่อนกลุ่มนี้ดีตรงที่ ไม่ต้องพูดอะไรมาก ไม่ต้องคุยกันทุกวัน แต่ถ้ามีปัญหานี่ช่วยสุด เพื่อนกลุ่มนี้สุขไม่ต้องเล่า แต่ถ้าทุกข์เมื่อไหร่ ให้โทรหาพร้อมรับฟังเสมอ มันเป็นความรู้สึกแบบโคตรรักเลย นี่แหละเพื่อนแท้จริงๆ
   ส่วนเพื่อนมหาลัย บอกเลยเราโชคดีจริงๆ ในเรื่องของเพื่อน เราเรียนมหาวิทยาลัยตลาดวิชา (รามคำแหง) คือจากเด็กจากต่างจังหวัดคนนึงที่เข้ามาเรียนกรุงเทพ มาแบบไม่มีเพื่อนเลย แล้วก่อนหน้านี้ก็เป็นคนที่ไม่ค่อยกล้าแสดงออกเท่าไหร่ แต่ข้อดีของเราคือเป็นคนที่ไม่กลัว กล้าเข้าหาคนอื่น กล้าชวนคุย ด้วยความกล้านี่แหละ จากที่นั่งเรียนคนเดียวในห้องเรียนกว้างๆ แล้วก็ทำให้มีเพื่อน บอกเลยการมีเพื่อนช่วยเราได้มาก ช่วยติว ช่วยบอกแนวข้อสอบ ชวนกันเรียน อ่านหนังสือ บอกเลยจบมหาวิทยาลัยได้ส่วนนึงก็มาจากเพื่อน  พอเรียนใกล้จบ ก็มีโอกาสได้ไปฝึกงาน นี่แหละพบกับเพื่อนทุกรูปแบบจริงๆ เค้าบอกว่าการเรียนมหาวิทยาลัยต้องใช้ชีวิตให้คุ้ม เราว่าเราคุ้มจริงๆ คุ้มในที่นี้คือ ได้ทั้งเรื่องการทำงาน ประสบการณ์การใช้ชีวิต ได้เที่ยว ได้ทำอะไรหลายๆอย่างที่เราไม่ค่อยกล้า จากที่ไม่ค่อยกล้าแสดงออก มาเรียนมหาวิทยาลัยเหมือนมาละลายพฤติกรรมตัวเอง ให้พูด เล่น เต้น กล้าแสดงออกมากยิ่งขึ้น อยุ่แล้วมีความสุข จนทุกวันนี้แยกย้ายกันทำงานกันหมดละ แต่มีงานสำคัญ เช่น งานบวช งานแต่ง งานบุญ บอกเลยไปกันหมด มาพร้อมหน้า มันทำให้มีความสุขมากแบบ คือมันรู้สึกดีทุกครั้งเวลาไปไหน ทำอะไร มันจะนึกย้อนถึงเรื่องเก่าๆ อมยิ้มอยู่คนเดียวเลยแหละ รวมตัวกันทีไรพูดเลย เหนื่อยมากกกก ขำจนเหนื่อย 55555
   เพื่อนทำงาน อันนี้มีทุกรูปแบบจริงๆ คือก็ดีในส่วนนึง แต่อย่างว่าต่างพ่อต่างแม่มาอยู่รวมกัน ได้เห็นนิสัยการทำงาน คือเอาจริงๆแล้วมนุษย์ทุกคนล้วนแล้วแต่มีความเห็นแก่ตัว ต่างคนต่างความคิด แต่สำหรับเรา พูดเลยการคบเพื่อนทุกคนเราค่อนข้างให้ใจเกินร้อย ดีมาเราดีตอบมากกก เราก็ข้างแฟร์กับเพื่อนพอสมควร ด้วยเราเกิดมาครอบครัวใหญ่ ญาติเยอะ แต่เราเป็นคนที่ไม่คิดเล็กคิดน้อยในเรื่องของตังค์นะ แต่บางครั้งเรายอมรับเลยว่าบางที่เราแฟร์กับเพื่อนมากก แต่การที่เพื่อนแบบสุดอะ พูดเลยบางทีขี้เหนียวเกินไป อันนี้เราก็เฟลนะ แต่ก็อย่างว่าอะนะ เพราะการเลี้ยงดูของเค้าเลี้ยงมาไม่เหมือนกัน เงินทุกบาททุกสตางค์มีค่ามากก ก็ต้องทำใจนะถ้าเจอเพื่อนแบบนี้
   ในหลายๆครั้งที่เราให้ใจกับเพื่อนเต็มร้อย แล้วผลตอบรับกลับมาเราก็รู้สึกแย่ รู้สึกผิดหวังว่าบางทีเราทุ่มให้กับเพื่อนมากเกินไปก็ไม่ดีนะ ตัวเองเท่านั้นที่เจ็บเอง ด้วยตัวเราไม่ว่าตั้งแต่เรียน ม.ปลาย มหาวิทยาลัย แม้แต่กระทั่งตอนทำงาน เราเหมือนเป็นตัวหลักของกลุ่ม จัดทริปเที่ยว วันเกิดเพื่อน หรืออะไรหลายๆอย่าง เวลาทุ่มกับเพื่อนก็ทุ่มแบบเต็มที่ ให้ใจกับเพื่อนมากเกินจนในบางครั้งสิ่งที่ได้กลับมาก็รู้สึกแย่ นี่แหละนะตัวเรา