สวัสดีค่ะทุกคน คือเรามีคำถามค่ะ อย่างที่หัวข้อกระทู้เลย แปลกไหมคะ! ที่ทั้งชีวิตมีเพื่อนน้อยมาก ตอนนี้เรากำลังจะขึ้นปี 2 แล้วค่ะ เราเป็นคนชอบมีปัญหาเรื่องเพื่อนตั้งแต่เด็ก จนเหมือนเป็นปมไปแล้ว ตั้งแต่เด็กคือกลัวคนนู้นไม่เล่นด้วย คนนี้ไม่เล่นด้วย แต่ไม่ใช่ว่าเรานิสัยไม่ดีนะคะ เราก็ทำดีกับทุกคน ช่วยเหลือทุกคนเท่าที่เราสามารถช่วยเหลือได้ เป็นที่ปรึกษาทุกอย่าง แต่พอไม่มีปัญหาทุกคนก็หลีกหนีไม่เข้าหาเรา เราเคยเสียใจร้องไห้เพราะเรื่องเพื่อนบ่อยมาก ตั้งแต่ประถมยัน ม.ต้น เพื่อนชอบแกล้ง ชอบจิก ชอบด่า แต่บางครั้งก็เหมือนดี๊ดี แต่สุดท้ายแล้วทุกคนก็เกลียดเราอยู่ดีค่ะ ไม่รู้เพราะอะไร เราเรียนม.ต้น. มาด้วยความทุกข์ตลอด อดทนอดกลั้นภาวนาให้จบเร็วๆจะได้ย้ายไปเรียนม.ปลายที่อื่น แล้ววันนั้นก็มาถึงค่ะ จบม.ต้นแล้ว ได้ย้ายร.ร แล้ว เย้!
- พอ ม.ปลาย นะคะ เราก็ได้เจอกับเพื่อนใหม่มากมายเลยค่ะ แต่ ม.ปลายเราเปลี่ยนกลุ่มเพื่อนบ่อยมากเพราะเราคิดว่าเพื่อนเหล่านั้นหวังผลประโยชน์จากเราเกินไป คืองานกลุ่มทีไรเราก็ต้องทำ อีกกลุ่มเค้าชอบเที่ยวส่วนเราอยู่แต่บ้านก็เข้ากันไม่ได้อีก จนสุดท้ายมีเพื่อนสนิทคนนึงค่ะ สนิทมากรักมันมาก นั่งเรียนข้างกัน ห่อข้าวไปกิน ร.ร. ด้วยกันทุกวัน นับว่าเป็นครั้งนึงในชีวิตที่ได้เจอเพื่อนที่ดีค่ะ พอจบม.ปลาย. ก็ต้องแยกย้ายกันแล้วค่ะ เรียนกันคนล่ะที่ แต่ก็ยังติดต่อกันตลอด
- ต่อไปเป็นชีวิต มหาลัยแล้วล่ะค่ะ เรามาเรียนต่างจังหวัดค่ะ มีเพื่อนมาด้วยนะคะแต่ไม่ได้สนิทกัน
- ปี 1 นี่จะมีเพื่อนเยอะสุดแล้ว แต่แค่แรกๆเท่านั้น ทีแรกเราก็มีเพื่อนเยอะนะคะ แต่เอาไปเอามากลับไม่สนิทกับใครเลย เพื่อนที่ชอบไปไหนด้วยกัน เอาจริงๆก็พึ่งไม่ได้ ลำพังไปเรียนมันไม่ยากเลยนะคะ เราก็พอช่วยเหลือตัวเองได้ แต่ถ้ามีงานกลุ่มทีไร งานคิดมากก็บังเกิดอีกแล้วค่ะ (จะอยู่กับใคร) พยายามหาเพื่อนที่มีนิสัยคล้ายๆกันนะคะ อยากจะถามเค้าว่ามาเป็นเพื่อนสนิทกันมั้ย แต่ดูแล้วหมือนเค้ามีเพื่อนเยอะเค้าเหมือนเป็นคนง่ายๆอะไรก็ได้ ไม่มีความแน่นอนในชีวิตเลย เราพร้อมที่จะเป็นเพื่อนแท้ให้ทุกคนที่พร้อมจะเป็นเพื่อนกับเรานะคะ แต่ตอนมันยังไม่มีเลย อยากมีเพื่อนสนิทที่คอยพึ่งพากันได้
เวลาเรามองคนอื่นแล้วมองย้อนกลับมาหาตัวเองก็คิดอยู่ตลอด ว่าเราผิดอะไร ทำไมถึงไม่มีเพื่อนเยอะ หรือเพื่อนสนิทจริงๆสักคนเลย เราก็จริงใจกับทุกคนนะ ซึ่งบางครั้งก็คิดมันไม่มีเหตุผลเลยนะที่เพื่อนจะไม่ชอบเรา
- บางครั้งก็คิดว่านี่อาจเป็นเวรกรรมของเรา
- เทอมแรกอยู่หอในค่ะ ได้รูมเมทที่ดีไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด แต่ตอนนี้ย้ายมาอยู่หอนอกแล้วค่ะ รู้สึกคิดถึงรูมเมท การใช้ชีวิตคนเดียวมันเหงาเนาะ
ต้องไปตลาดคนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว
- คิดถึงบ้านนนจัง 😭
- ทุกวันนี้คิดอยู่ตลอดค่ะว่า จะสู้ ยังไงก็จะเอาปริญญาไปฝากทุกคนที่บ้านที่ยอมลำบากเพื่อเราให้ได้.
#ขอบคุณทุกคนที่อ่านจบนะคะ 🌿
#ถ้าทุกคนมีแนวคิดหรือคำแนะนำดีๆเม้นบอกเราหน่อยนะ
แปลกไหมคะ! ที่ทั้งชีวิตมีเพื่อนน้อยมาก
- พอ ม.ปลาย นะคะ เราก็ได้เจอกับเพื่อนใหม่มากมายเลยค่ะ แต่ ม.ปลายเราเปลี่ยนกลุ่มเพื่อนบ่อยมากเพราะเราคิดว่าเพื่อนเหล่านั้นหวังผลประโยชน์จากเราเกินไป คืองานกลุ่มทีไรเราก็ต้องทำ อีกกลุ่มเค้าชอบเที่ยวส่วนเราอยู่แต่บ้านก็เข้ากันไม่ได้อีก จนสุดท้ายมีเพื่อนสนิทคนนึงค่ะ สนิทมากรักมันมาก นั่งเรียนข้างกัน ห่อข้าวไปกิน ร.ร. ด้วยกันทุกวัน นับว่าเป็นครั้งนึงในชีวิตที่ได้เจอเพื่อนที่ดีค่ะ พอจบม.ปลาย. ก็ต้องแยกย้ายกันแล้วค่ะ เรียนกันคนล่ะที่ แต่ก็ยังติดต่อกันตลอด
- ต่อไปเป็นชีวิต มหาลัยแล้วล่ะค่ะ เรามาเรียนต่างจังหวัดค่ะ มีเพื่อนมาด้วยนะคะแต่ไม่ได้สนิทกัน
- ปี 1 นี่จะมีเพื่อนเยอะสุดแล้ว แต่แค่แรกๆเท่านั้น ทีแรกเราก็มีเพื่อนเยอะนะคะ แต่เอาไปเอามากลับไม่สนิทกับใครเลย เพื่อนที่ชอบไปไหนด้วยกัน เอาจริงๆก็พึ่งไม่ได้ ลำพังไปเรียนมันไม่ยากเลยนะคะ เราก็พอช่วยเหลือตัวเองได้ แต่ถ้ามีงานกลุ่มทีไร งานคิดมากก็บังเกิดอีกแล้วค่ะ (จะอยู่กับใคร) พยายามหาเพื่อนที่มีนิสัยคล้ายๆกันนะคะ อยากจะถามเค้าว่ามาเป็นเพื่อนสนิทกันมั้ย แต่ดูแล้วหมือนเค้ามีเพื่อนเยอะเค้าเหมือนเป็นคนง่ายๆอะไรก็ได้ ไม่มีความแน่นอนในชีวิตเลย เราพร้อมที่จะเป็นเพื่อนแท้ให้ทุกคนที่พร้อมจะเป็นเพื่อนกับเรานะคะ แต่ตอนมันยังไม่มีเลย อยากมีเพื่อนสนิทที่คอยพึ่งพากันได้
เวลาเรามองคนอื่นแล้วมองย้อนกลับมาหาตัวเองก็คิดอยู่ตลอด ว่าเราผิดอะไร ทำไมถึงไม่มีเพื่อนเยอะ หรือเพื่อนสนิทจริงๆสักคนเลย เราก็จริงใจกับทุกคนนะ ซึ่งบางครั้งก็คิดมันไม่มีเหตุผลเลยนะที่เพื่อนจะไม่ชอบเรา
- บางครั้งก็คิดว่านี่อาจเป็นเวรกรรมของเรา
- เทอมแรกอยู่หอในค่ะ ได้รูมเมทที่ดีไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด แต่ตอนนี้ย้ายมาอยู่หอนอกแล้วค่ะ รู้สึกคิดถึงรูมเมท การใช้ชีวิตคนเดียวมันเหงาเนาะ
ต้องไปตลาดคนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว
- คิดถึงบ้านนนจัง 😭
- ทุกวันนี้คิดอยู่ตลอดค่ะว่า จะสู้ ยังไงก็จะเอาปริญญาไปฝากทุกคนที่บ้านที่ยอมลำบากเพื่อเราให้ได้.
#ขอบคุณทุกคนที่อ่านจบนะคะ 🌿
#ถ้าทุกคนมีแนวคิดหรือคำแนะนำดีๆเม้นบอกเราหน่อยนะ