ความในใจของผมที่จะให้กับ ผู้หญิง คนนึงตั้งแต่วันแรกที่คุยยันวันที่ผมถอยมา

ผมอยากบอกเค้าว่าไม่อยากติด เค้าอีกแล้ว ตลอดที่คุยกับเค้า ผมติดเค้ามากกก คุยมาตั้งแต่ ปีใหม่จนถึง ช่วงสงกรานต์ ตลอดที่คุยกับเค้า ผมติดเค้า คืออยากคุยตลอด เค้าเป็นผู้หญิงคนนึงที่น่ารักมากกกก แอดมาในเฟสไม่คิดว่า ผมจะได้มีโอกาสโทรคุยกับเค้า คือตอนนั้นไม่คิดเลยว่าจะมีโอกาส อยากบอกเค้าว่า วันที่โทรคุยกับเค้าจนตัวนางเผลอหลับไป ผมเฝ้าเค้านอนประมาณ2ชั่วโมงทาง Line อยากบอกว่า มีความสุขมากครับ ผมคิดแค่ว่าผมมาไกลมาก กับ ผู้หญิงคนนี้ ผมเป็นคนชวนคุยไม่เก่ง แต่พอรู้ว่า เค้าชอบ อะไร ชอบรถ ผมก็ไปขุดคุ้ยเรื่องรถมาคุยกับเค้า เพื่อที่จะได้มีโอกาส คุยกับเค้านานๆ และมันก็ได้ผล ผมทำแบบนี้มาตลอด แต่เค้าก็ยังเป็นผู้หญิงคนนึงที่ผมไม่กล้า ที่จะขอเค้าเป็นแฟน เพราะผมคิดว่าเค้า สามารถไปได้ไกลกว่านี้ หาคนที่เค้าพร้อมจริงๆ ผมอยากบอกว่า ผมไม่ใช่คนตื่นเช้า แต่ผมยอมตื่นแต่เช้า เพื่อโทรปลุกเค้า ทุกๆวัน ผมไม่ได้ชอบรถหรู แต่ผมพยายามไปหาข้อมูลเพื่อมาคุยกับเค้า ถึงแม้บางทีเค้าจะชอบหายไปบ้างแต่ผมก็รอคุยกับเค้ามาตลอด ตอนเค้าเคยขอผมเป็นแฟน ผมไม่รู้ว่า พูดเล่นหรือจริงจัง แต่เป็นวันที่ผม ดีใจมากกก แต่ผมก็ปฏิเสธไป เพราะผมบอกไปว่า ยังไม่พร้อม ทั้งที่ใจมันตอบ ตกลง แล้วมาวันนึงผมก็ตัดสินใจออกจากชีวิตเค้าโดยไม่ได้บอกอะไรเค้าเลย ผมแค่กันความรู้สึกตัวเอง ไม่อยากติดไปมากกว่านี้ เพราะเค้าเป็นผู้หญิงคนที่ผมไม่อยากเลิก บางอย่างก็ไม่อยากเสียมันไป แต่วันที่ผมออกมา ผมก็เสียเค้าไปแล้ว ขอโทษครับที่ไม่ได้บอกลา ที่หายไปแบบดื้อๆ แล้วก็อยากขอบคุณที่กลับมาทำให้ผมมีชีวิตที่ได้รู้สึกรักใครอีกครั้ง