สวัสดีครับชาวพันทิป  ผมแค่อยากมาปรึกษาปัญหาชีวิตอยากทราบความเห็นคนหลายๆคนเป็นแนวทางดำเนินชีวิตครับ
ผมอาจบ่นมากพูดมากไปก็ได้ผมขออภัยมาด ณที่นี้ด้วยนะครับ แต่ถ้าทนอ่านจบได้ผมก็ขอบคุณพี่ๆน้องๆล่วงหน้าด้วยครับ (กราบบ)
ยังไงขอเกริ่นเรื่องปัจจุบันก่อนนะครับ
ผมอายุ 33 ปี หน้าที่การงาน เป็นช่างภาพวีดีโอลุยเดี่ยวให้กับสถานีช่องนึง เงินเดือนก็ 15k ครับ การทำงานไม่ต้องไปทำทุกวันแต่เขาจะมีคิวงานสุ่มวันมาให้ ซึ่งเดือนๆนึงจะทยอยบอกคิวงานทางไลน์มาให้เรื่อยจนครบเดือนนั้นอาจมีบอกล่วงหน้าเดือนถัดไปบ้าง อาจเป็นวันที่ 3-4 ให้ไปถ่ายเก็บภาพวีดีโอที่นั่นที่นี่ เบื้องหลังบ้างงานอีเว้นท์ข่าวบ้าง โดยไปคนเดียวมีกล้องเลน ให้ 1ชุด กับ ไมค์ไวเลส 1 คู่ ไว้ไปสัมภาษณ์บุคคลบ้างบางเวลา  ซึ่งเราได้ทำการตกลงกับทางบอสของเราว่า เราทำงานกึ่งประจำฟรีแลนซ์นะ โดยงานจ๊อบนึงจะอยู่ที่ 7-15 งานต่อเดือน แปลว่า ตีไปสูงสุด ผมจะมีวันทำงาน 15 วัน วันหยุด 15 วัน ถ้างานเกิน 15 งานต่อเดือนเขาจะเพิ่มให้จ๊อบล่ะ 1000-1500 แล้วแต่งานครับ แต่มีสัญญาใจที่ให้ไว้กับทางเขาว่าควรพร้อมออกงานตลอดเวลาแม้จะเป็นงานด่วนเพราะงานมาไม่แน่นอน และไม่ใช่พนง.ประจำ เป็นการจ่ายเงินตรงเข้า บช. ไม่มีหักภาษีซึ่งเราก็ไม่สามารถเอาไปทำบัตรเครดิตไว้ผ่อนของได้ (วางแผนอยากหางานเพิ่มโดยที่ไม่ต้องกระทบงานหลักเช่นพวกทำอยู่กับบ้านได้หรือซื้อมอไซค์มาทำ grab/lalamove รับส่งของ) ผมทำงานมาได้ 1ปี 5เดือน แล้วครับ  แต่ก่อนจะมาเป็นงานนี้ เมือปีสองปีก่อน ผมเป็นฟรีแลนซ์รับจ๊อบไปเรื่อย เป็นตัวประกอบในกองถ่ายบ้าง งานสต้าฟบ้าง รับงานถ่ายภาพบ้าง ค่อนข้างลำบากทีเดียว
เพราะเช่าหออยู่เดือนละ 2800+น้ำไฟ ก็ 3500-4000 ก็ทุลลักทุเลนิดหน่อย ตอนหลังย้ายมาอยู่แหล่งกลางเมืองหน่อยที่คิดว่าเดินทางสะดวก แถวลาดพร้าว เช่าอยุ่เดือนละ 3500+น้ำไฟก็ขึ้นมา 4500บ้างอะไรบ้าง หลังๆผมไม่ไหวเหนื่อยชนิดที่ว่าทำงานหาเงินจ่ายค่าเช่าไปวันๆไม่มีเก็บแล้วแทบไม่พักเหนื่อย+เครียด จนเอาไปฝันร้ายบ่อยมาก สัปดาห์ละ1-2 คืน ฝันว่าวิ่งหนีสัตว์ประหลาดบ่อยๆซึ่งก็ได้ยินมาว่าคนฝันแบบนี้คือกำลังหนี..หนีภาระหนี้สิ้นอยู่ตลอดเวลาอะไรทำนองนั้นนะ จนผมได้มาคบผู้หญิงคนนึง เขาพักคอนโด พอเราคบกันเราก็ไปมาหาสู่กันบ่อยนอนด้วยกันบ้างค้างกันบ้างแต่นางไม่ค่อยชอบมาค้างอยุ่กับผมเท่าไหร่เลยกลายเป็นว่าผมต้องไปค้างกับที่ห้องนางแทนที่คอนโดนาง ซึ่งตอนหลังย้ายออกจากคอนโดมาอยู่บ้าน ผมก็ต้องกลับมาอยู่หอลำพังเช่นเคยลำบากบ้างพยุงได้บ้าง จนท้ายสุดผมไม่ไหว ผมต้องยอมแพ้กลับไปขออาศัยบ้านแม่อยู่ ซึ่งนรกมันเริ่มจากตรงนี้แหละ ทุกวันนี้ผมเหมือนคนเป็นโรคซึมเศร้า มองอะไรแง่ลบ ไม่มีความมั่นใจตัวเอง กลัวทำผิดตลอด และแก้นิสัยแง่ลบตัวเองยากมากไว้ใจคนยากกลัวไปหมด เพราะเหมือนโดนแม่กระทำมาตั้งแต่เด็กๆแล้วตลอดที่โตมา เพราะผมกับแม่เนี่ยะไม่ถูกกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว ทะเลาะกับแทบวันเว้นวัน ตอนเด็กๆแม่จะอารมณ์ไม่ดีแล้วก็มาลงที่ลูกตลอดเป็นคนมีปัญหาด้านการควบคุมอารมณ์มากๆ ไม่มีทางสามารถปรับความเข้าใจใดๆทั้งสิ้นได้ถึงแม้ผมจะพยายามทนและคิดว่าโตขึ้นเวลาผ่านไปมันคงดีขึ้น ครั้งนี้ผมกลับไปเจอแม่อีกครั้งหลังจากไม่ได้อยู่ด้วยกันมาหลายปี สุดท้ายก็ยังเหมือนเดิมทะเลาะกันได้ตลอดแม้เรื่องเล็กน้อยเพราะเขาถือว่าเขาเป็นเจ้าบ้านเขามีสิทธิ์ทุกอย่าง คอมผมใช้ทำงานอยู่เกือบทุกวันเขาก็ดึงออก แล้วมาดึงออกตอนผมปล่อยโหลดงานทิ้งไว้ด้วยก็มี กลางคืนจะเดินลงเข้าห้องน้ำห้ามเสียงดังเพราะนางนอนห้องรับแขกนางไม่นอนห้องนอนปกตินะเหมือนนางกลัวโจรเข้าบ้านเลยมานอนดักหน้าทางเข้าออกตัวบ้าน ซึ่งช่วงนี้เป็นช่วงเปลี่ยนผันที่ผมเริ่มได้มาทำงาน ช่างวีดีโอ ถึ่งประจำกึ่งฟรีแลนซ์นี่ล่ะ ซึ่งบางทีผมทำงานกลับมาดึกๆ3ทุ่มก็โดนนางบ่นว่าทำงานไม่เหมือนชาวบ้าน (ตรงไหน??) เอาง่ายๆเลยไลฟ์ตไล์คนละเรื่องเลย ผมเข็ดกับการทะเลาะกันแทบทุกวัน จนต้องเก็บสัมภาระหนีออกมาขอย้ายมาอยู่กับแฟนที่บ้านพี่ของแฟนแบบแอบๆ (เพราะมีครั้งนึงเครียดทะเลาะกันถึงขั้นไม่สบายไข้ขึ้นสูงเข้า รพ.หมดไป3-4พัน เลยเข็ดหนีออกมาอยู่กับแฟน ) ชีวิตและจิตใจผมเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ  ผมเริ่มมีเงินเก็บบ้าง ผมวางแผนจะดาวน์+ผ่อนมอไซค์ไว้ใช้ขับขี่ไปทำงานเพื่อลดภาระค่าเดินทาง ซึ่งตอนนี้ยังไม่ได้ซื้อเพราะเงินก้อนยังไม่พอตัวซักเท่าไหร่ แต่ด้วยความซวย แม่แฟนมารู้ว่าแฟนพา ผช เข้าบ้านมาอยู่ด้วย แม่ไม่โอเค ผมเลยต้องเตรียมตัวออกจากบ้านกลับไปหาห้องเช่าอยู่ตามเคย เริ่มรู้สึกชีวิตมันลำบากจัง ตัดพ้อหน้าเฟชก็โดนหาว่าเรียกร้องความสนใจ เราแค่อยากบ่นอยากระบายเพราะเราเก็บกดเฉยๆ รู้สึกเหมือนเส้นทางมันมืดมากๆเลย ไม่รู้จะทำไง ญาติพี่น้องใช่ว่าจะมี พ่อก็เสีย แม่ก็อย่างที่เห็นอยู่ใกล้กันไม่ได้เด็ดขาด มืดไปหมด บางทีผมก็ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่า คนอายุ 33 กับเงินเดือน 15000 เขาอยู่กันยังไง บางคนบอกไม่เห็นเป็นปัญหาก็อยู่ได้ แต่คือนั่นมันบางคนที่เขาอาจไม่ได้คิดว่าชีวิตเดือดร้อนอะไร เขาอาจมีสิ่งอื่นๆซัพพอร์ต ในขณะที่ผม ถามว่ามีไหมมันมี แต่ผมไม่อยากหยุดแค่นั้น ผมสามารถไปขอพระ(หลวงน้า)ซึ่งเป็นลูกชายของยายบุญธรรมที่เลี้ยงผมมาแต่เด็ก ไปเป็นเด็กวัดอยู่ฟรีกินฟรีก็ได้แต่ผมไม่ทำเพราะผมคิดว่าผมสามารถดั้นด้นชีวิตไปได้มากกว่านั้น มากกว่าเป็นเด็กวัด อันนี้ไม่ได้ดูถูกเด็กวัดแต่อยากให้เข้าใจบริบทสังคมด้วยว่าเราสามารถทำอะไรได้มากกว่านั้นไหม
ยายก็แก่แล้วถ้ายายไม่อยู่ต่อไปผมก็ไม่เหลือใครแล้วล่ะครับ (ถ้าไม่นับรวมแฟนที่เสี่ยงว่าจะโดนกีดกันไม่ให้คบกันอีกนะ) อยากรู้เพื่อนๆ ที่มีเงินเดือน 15k แล้วไลฟ์สไตล์ค้ายๆผม ใช้ชีวิตยังไงมั่ง ใครพอมีแนวทางอะไรหรือช่องทางอะไรหรือโอกาศอะไรให้มผมได้มั่งไหมครับ  จริงๆผมคิดไว้เยอะนะแต่ไม่รู้มันจะง่ายอย่างคิดไหม เช่นหาคนร่วมเช่าบ้านสักหลังอยู่ช่วยกันจ่ายไรงี้ แต่มันจะมีคนเอาด้วยเหรอแล้วไว้ใจเขาได้มากน้อยแค่ไหน วันดีคืนดีเขาเกิดอยากเลิกหุ้นเลิกแชร์ทำไง ความลำบากตกที่เราแน่ๆ  ตอนนี้เครียดหนักมาก มะคืนฝันร้ายอีกแล้วครับหลับๆตื่นๆฝันติดกันทั้งคืนเลยครับ  

ได้โปรดอย่าว่าผมดราม่าหรือล่อเป้าอะไรเลยครับ ผมคิดว่าผมมองไม่เห็นช่องทางเลยจริงๆ ผมไม่ใช่คนใช้ชีวิตเก่งหรือ อยู่เป็นอะไรมากนัก ผมโตมาแทบจะโตมาคนเดียวเรียนรู้สังคม ครูพักลักจำเองคนเดียวมาตลอดเลย  

หากใครชี้แนะอะไรหรือมีประสพการณ์อะไรอย่าลืมแชร์หรือแนะนำให้ผมฟังได้นะครับผมยินดีฟังเผื่อมันอาจทำให้ชีวิตผมมีทางออกมากขึ้น

ปล.ทำยังไงถึงจะมีคนตอบเยอะเผื่อได้ความคิดเห็นเยอะๆ ปกติผมเคยโพสแล้วรู้สึกมันน้อยๆแปลกๆ  
ปล2.เหมือนจะบ่นมากพูดมากไม่รู้จะมีใครฟังไหม
ปล3. ไม่รู้ว่า 15000 นี่สำหรับคน  อายุ 33 ถือว่าเงินเดือนมากไปหรือน้อยไปครับโดยเฉพาะใน กทม