ความรักที่พังลงเพราะผม

ผมกับแฟนรักกันมากครับ แต่ก้ทะเลาะกันบ่อย ส่วนมากก้เกิดจากผมที่ทำให้ทะเลาะกัน แต่แฟนผมก้ให้อภัยผมมาตลอด วันนึงเราพึ่งดีกันแต่ก้กลับมาทะเลาะกันจนทำให้ผมถูกบอกเลิกตอนนั้นก้ท้อจริงๆทำไมถึงบอกเลิกกันด้วยเหตุผลแบบนั้นครั้งนั้นผมจึงกลับไม่ง้อแฟนเลยผมหายไปอยู่กับเพื่อนสองอาทิตย์เต็มๆ แต่ผมหารู้ไม่ว่าแฟนผมต้องร้องไห้ทุกวันที่ผมหายไป จนวันนึงแฟนผมโทรมาง้อทั้งน้ำตา เสียงเธอวันนั้นทำให้ผมเสียใจไปด้วยเพราะเธอร้องหนักมากจริงๆจากใจผมที่แข็งตอนนั้นกลับทำให้เริ่มอ่อนลงไป จนสุดท้ายเราก้กลับมาคบกันแต่ผมรู้ตัวเองว่าผมไม่ค่อยเหมือนเดิมกับเธอ เพราะการบอกเลิกครั้งนั้นแท้ๆทำให้ผมเปลี่ยนไป ช่วงที่เธอหายไปผมไปรู้สึกดีกับคนๆนึง จนวันนึงแฟนผมมารู้แฟนผมเสียใจมากเธอนั่งร้องไห้หนักมากจนวันนั้นเราทะเลาะกันจนเลิกรากันไปจนถึงตอนนี้ ผมรู้ผมผิดที่ไปรู้สึกดีกับคนอื่นทั้งๆที่มีเธออยู่ ผมรู้ผมผิดจริงๆครั้งนี้ ผมอยากตัดใจจากเธอให้ได้ แต่ไม่เคยมีวันไหนที่ผมจะตัดใจได้ ไม่มีวันไหนที่ผมไม่ห่วงเธอ ไม่มีวันไหนที่ผมจะไม่คิดถึงเธอ เพราะเราคบกันมาไม่ใช่เวลาน้อยๆ เกือบจะ5ปีแล้วทุกสถานที่มีความทรงจำที่มีเราหมดเวลาผมจะไปไหนก้นึกถึงแต่เธอ จนตอนนี้เธอก้มีคนเข้ามาใหม่แต่ผมก้อดห่วงเธอไม่ได้เลย แต่ผมก้ทำได้แค่ห่วงอยู่ห่างๆ เพราะผมไม่มีสิทธิ์ในตัวเธออีกแล้ว แต่ยังไงผมก้ยังห่วงเธออยู่จนตอนนี้ ผมไม่รู้ว่าเธอจะคิดเหมือนผมบ้างมั้ย ผมไม่รู้ว่าเธอจะคิดถึงผมบ้างมั้ย ผมไม่รู้ว่าเธอจะห่วงผมบ้างมั้ย เพราะเธอบล๊อคผมไปหมดตัดการติดต่อกับผมทุกทาง ผมไม่รู้ว่าเราจะเจอกันอีกมั้ย แต่ผมอยากเจอเธออีกน่ะ ผมห่วงเธอมาก แต่ผมก้อยากให้เธอมีความสุข ผมไม่อยากเห็นเธอร้องไห้อีกแล้ว เธอร้องไห้ทีไรผมรู้สึกผิดทุกครั้ง มีต้นกุหลาบต้นนึงเธอให้ผมในวันวาเลนไทน์ตอนปี57 ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ผมดูแลต้นกุหลาบต้นนี้อย่างดีมาตลอด ผมเชื่อว่าตราบใดที่ต้นกุหลาบต้นนี้ยังอยู่ความรักของเรายังมีอยู่เสมอ ผมอยากให้เธอรับรู้ว่าผมยังห่วงเธออยู่เสมอ เธออาจจะตัดใจจากผมได้แล้วก้ได้ แปลกน่ะตอนที่เธออยู่ผมเอาข้อเสียเธอมาคิด แต่พอที่เธอไม่อยู่ผมกลับคิดถึงเธอ หรือความผูกพันธ์ที่เรามีกันมันมากจริงๆ ทำให้ทุกวันนี้ผมก้นึกถึงเธอตลอด ถ้าเราเป็นเนื้อคู่กันจริงๆ วันนึงขอให้เราเจอกันอีกน่ะ อ้วน