ขอพื้นที่ระบายหน่อยนะคะ ตั้งกระทู้ครั้งแรก ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วย ค่ะ เรื่องมีอยู่ว่าเรามีแฟนเป็นทอม ก่อนหน้านี้เราเคยคบผู้ชายนะ แต่เจ็บมาเยอะ เลยรู้สึกพอที ผู้ชาย(ไม่ได้ว่าผู้ชายไม่ดีนะแต่ชีวิตบังเอิญเจอผู้ชายแย่ๆหน่อย ) เราคบกับทอมรุ่นพี่ ได้3ปี ตลอดเวลาที่คบกันเรามีความสุขมาก เขาเอาใจเก่ง ดูแลเราดี เป็นที่หน้าตาดีด้วย น่ารัก ผอม ขาวสูง เกาหลีหน่อยๆ มีสาวๆมาจีบเยอะ เป็นคนค่อนข้างเสน่ห์แรง ช่วงที่คบกันเราขี้หึง หวงเขามากๆ ตัวติดตลอด กลัวเขามีคนอื่น คบกันมาสักพัก เขาก็อยู่กับเราไม่ไปไหน เรารักกันดี เจอกัน สัปดาห์ละครั้งเพราะเรายุคนละจังหวัดกัน ส่วนใหญ่เราจะเป็นฝ่ายไปหาเขา เพราะเรามีรถการเดินทางจะสะดวกกว่า ทุกครั้งที่เราเจอกันจะเป็นวันที่พิเศษมากๆตลอด มีปัญหาทะเลาะกันบ้างแต่สุดท้ายด้วยความรักเราก็ให้อภัยกันและกัน จนกระทั่งวันนึง เราอยู่ด้วยกันแล้วรู้สึกเฉยๆ ไม่ค่อยสนใจกัน เราก็รู้สึกได้นะว่าเขาก็เป็น แต่เราต่างไม่พูด เราเจอกันน้อยลง เราทำงานเยอะขึ้น เขาก็ทำงานหนักขึ้น ไม่รู้ทำไมความรู้สึกพิเศษเหล่านั้นมันหายไป และสุดท้าย ตัวจขกท เอง มีเพื่อนร่วมงานที่เป็นรุ่นน้องเข้ามา พูดคุยถูกคอ เข้าอกเข้าใจกัน และเราทั้งคู่ก็มีแฟนอยู่แล้ว เราก็คุยกันเรื่อยเปื่อยรู้สึกชอบน้องเขานะ แต่ไม่ได้คิดไปไกลเพราะต่างคนก็มีแฟน จนแฟนเก่าเราเขาสงสัยและอยากรู้ว่าเราคุยกับใคร จนเราต้องทะเลาะกัน รุนแรง ความรู้สึกกตอนนั้นมันเป็นอารมณ์ชั่ววูบคือ เราตัดสินใจแบบเร็วมากๆว่าเรารู้สึกไม่ได้รักแฟนเก่าเราแล้ว เราบอกเขาว่าเรา รู้สึกไม่เหมือนเดิมมาช่วงนึง ทั้งที่เราก็ไม่ได้มีใคร พอเรามีคนคุยเข้ามามันทำให้เรารู้สึกว่า ได้ถูกเติมเต็ม ได้รับความเข้าใจ และสนใจ เราตัดสินใจบอกเลิกแฟนเก่า เขาเสียใจมาก และมาก ที่สุดเราคิดแบบนั้น เขาร้องไห้ซึ่งเราคบกันมาเขาเป็นคนเข้มแข็งมากๆ เขาไม่เคยร้องไห้เลย เราก็เสียใจนะ แต่ตอนนั้นเราคิดบร้าอะไรอยู่ หลังจากเราเลิกกันเราไม่ได้คบกับน้องที่เป็นเพื่อนร่วมงานนะ เราก็อยู่คนเดียว ไม่อยากสนใจใคร ไม่อยากคบใคร เรารู้สึกผิดและเหนื่อย อยากพัก อยากตั้งใจทำงานและสร้างอนาคต แต่มันเหงามาก เราคิดถึง นึกถึงแต่เขา ผ่านมา1เดือนหลังจากเลิกกัน เรารู้ข่าวคราวจากเพื่อนของเรา ว่าเขามีแฟนใหม่แล้ว เราเจ็บมากๆและเราเสียใจ ไม่รู้ทำไม มันเร็วไปไหม เราสับสน ทำไมๆๆ เราอยากคุยกับเขา แต่เราทำใจไม่ได้ อีกใจอยากคุย อีกใจอยากหนีไปให้ไกลๆไม่อยากรับรู้ เราโทรมไปเลยช่วงนั้น น้ำหนักลดไป5กิโล หลังจากนั้นเราเริ่มคิดได้ และรู้ตัวว่าเราต้องปรับเปลี่ยนตัวเองใหม่ เราจะจมอยู่แบบนี้ได้ จึงได้ลุกขึ้นมาดูแลตัวเองใส่ใจตัวเองมากขึ้น สวยขึ้น(5555) นิดนึง เราใช้เวลาอยู่กับเพื่อน ครอบครัว สักพัก จนวันนึงรุ่นน้องที่เป็นเพื่อนร่วมงานเรา เขาก็สารภาพกับเราว่าเขาเลิกกับแฟนไปนานแล้วและเขาก็แอบมีใจให้เราอยู่ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเห็นเราเสียใจ แต่เขาเลือกที่จะอยู่ห่างๆ เขาเข้าใจและให้เวลาเรา ให้เราได้ตัดสินใจ(ลืมกล่าว ตลอดเวลารุ่นน้องคนนี้ก็อยู่ข้างๆตลอดนะคอยรับฟัง ช่วยเหลือต่างๆมาตลอด แต่เรารู้กันว่า เราแค่เข้าใจกันไม่มีไรมากไปกว่านี้) ความรักมันซับซ้อนเนอะปวดหัว ไม่รู้ว่าโดนรุ่นน้องหรอกอีกป่าว เขาบอกมางี้ก็เชื่อค่ะตามนั้นเลย บอกตรงๆนะเราลืมแฟนเก่าไม่ได้ ทุกอย่าง ทุกภาพจำ มันติดอยู่ในใจเราตลอด เรานึกถึงแต่สิ่งดีของเขาที่เรามีร่วมกัน เรามีความสุข แต่เราก็เจ็บปวดตรงที่เขามีคนใหม่แล้วมันเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว เราจึงลองเปิดใจให้รุ่นน้อง(เขาบอกเขาเลิกกับแฟนนานแล้ว และก็จริงแหละแฟนเก่าของรุ่นน้องมีแฟนใหม่แล้ว) ลองคบกัน ตอนนั้นคิดว่ามันจะช่วยทำให้ลืมแฟนเก่าได้ เรายอมรับเราเห็นแก่ตัว ที่คิดแบบนี้ แต่เราคิดว่าเขาเป็นคนดี เราควรรักคนที่เขารักเรา และเราอยากจะสร้างอนาคตไปกับรุ่นน้องคนนี้ เราก็อายุมากแล้ว ใกล้เลข3แล้วต้องนึกถึงอนาคตให้มากๆ จึงตัดสินใจคบกัน แต่แล้วมันไม่ได้เป็นอย่างที่คาดไว้เลย มันยิ่งทำให้เราคิดถึงแฟนเก่าเรามากยิ่งขึ้น แม้แต่ตอนนอนยังฝันถึงแทบทุกวัน มองพระจันทร์ ยังนึกถึงแต่เขา ไม่ว่าจะทำอะไรทุกอริยบทในชีวิตมีแต่เขาทั้ง นั้น แล้วแฟนใหม่เราเขาก็รักและหวงเรามากขึ้น จนตอนนี้ ปีกว่าๆแล้ว เราจะทำยังไงดี ยิ่งนานวันเรายิ่งนึกถึงเขามากขึ้น (ลืมบอกเราบล็อคเบอร์ ไลน์ เฟส แฟนเก่าเราทุกอย่าง เพราะเราไม่อยากทำให้เขากับแฟนต้องทะเลาะกัน เราไม่กล้าติดต่อไป เรากลัวเขามีปัญหากัน เลยเลือกที่จะทำใจและทให้ตัวเองเข้มแข็งมากๆ) เราสงสารแฟนใหม่เรานะ แต่เราไม่รู้จะทำยังไงดี เราเสียใจและรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูกเลยจริงๆ
1ปีกว่าแล้วทำไมเราลืมแฟนเก่าไม่ได้เลย** KJ