ไม่คิดว่าการพยายามกับคนที่ชอบมากๆ จะเหนื่อยและท้อขนาดนี้

คือแบบเราไม่รู้ว่าตัวเองเป็นไรอะ รู้สึกว่าท้อ เหนื่อย ไม่อยากอยู่อ่ะ คือแบบเหมือนมันเป็นภาระของครอบครัวอ่ะ #รู้สึกไม่ดีเลย

คบกันมา2ปี ก้อมีทะเลาะกันบ้าง เรื่องไร้สาระอะไรบลาๆทั่วๆไป จนตอนนี้เข้ามหาลัยได้อยู่ด้วยกัน เรารุ้ข้อเสียเจาเยอะมากๆเขาใจร้อน อารมร้าย ทัเบาะทีไรด้อทำลายข้าวของ เราขัดใจอะไรเจาไม่ได้เลย ต้องยอมทุกอย่า

ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไรเหนื่อยแบบไร้เหตุผลบ่อยๆ อยากอยู่เฉยไม่ต้องวิ่งตามใจใครให้เหนื่อย สงสัยท้อมั้งเนอะ ท้อจนไม่อยากทำอะไร

ตอนนี้เรารู้สึกท้อเหมือนไม่มีตัวตนไม่ใครรักเหนื่อยไม่อยากจะอยู่แล้วปวดหัวเครียด TT

เป็นคนที่รักใครรักจริง แต่รู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ อดทน และพยายามเพื่อรอเขาเปิดใจมาจะเป็นปีแล้วค่ะ เริ่มท้อใจ และเหนื่อย ไม่อยากรู้สึกอะไรกับใครอีกแล้ว อยากปิดใจ มีข้อคิดดีๆเพื่อเตือนสติไหมคะ แชร์ๆหน่อ

เหนื่อยค่ะ ไม่มีแรงแม้แต่จะหายใจ ปัจจุบันฝึกงานที่ร้านสะดวกซื้อค่ะ ซึ่งทำงานหนักมาก เหนื่อยกับงานกับคน โดนด่าทุกวัน ไม่มีใครเข้าใจ อาทิตนึงได้หยุดครั้งนึง เข้างานกะดึก เข้า22:00 กว่าจะได้เลิกก็9:00 เห

กระทู้นี้มันไม่มีอะไรต้องเคลียดหรอก หรือได้คำปรึกษาเเต่อย่างใด  เเต่จะบอกว่าชีวิตเราก็ดำเนินไปเหมือนกับ อยู่ไปงั้นๆ ไม่ได้มีอะไรที่ดีขึ้น ไม่ได้ไม่อยากทำ เเต่มันก็เป็นเเบบนี้ ซึ่่งเรารู้สึกเหนื่

เราดูดีนะ​ฟังดูมันคงเหมือนเรานี่กระจอก​  คิดได้แค่นี้หรอ​ ทำไมไม่คิดพัฒนา​ แต่เราขอบอกก่อนนะ​  ว่าเราพยายามทุกทาง​ ถีบตนเอง​ พลักดันตัวเองทุกๆด้าน​ แต่สุดท้าย​ หลายๆสิ่งรอบด้านมักจะคอยตอกย้ำ

ตั้งแต่เด็กพ่อตาย แม่ก็ย้ายไปอยู่ที่อื่น เราอยู่กับพี่ชายที่บ้านป้าทั้งสองคน โดนใช้โดนด่าโดนตีสารพัดทั้งตีนทั้งมือทำทุกอย่างในบ้านของเขาทั้งเหนื่อยทั้งอยากร้องต้องอยู่กับคำว่าอดทน ย้ายไปอยู่กับอีกหลาย