ทำไมนางร้ายในละครไทย จะต้องเอาแต่กรี๊ดเสียงดัง เเล้วต้องทำตาถล่นออกมาด้วยคะ?

ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จั๊กจั่นจะได้รับบทร้ายที่ดูกระจอกงอกง่อย วันๆก็เอาแต่ร้องกรี๊ดๆวี๊ดว้ายกระตู้วู้ จ้องแต่จะจับพระเอกทำผัวเพื่อหวังเป็นสะใภ้เศรษฐี ตบกับนางเอก (ร้าย) กี่ทีก็เป็นฝ่ายเสียเปรียบมาโดยตลอด

ส่วนตัวนึกถึงเรื่อง เนื้อใน นะ จะนึกถึงเรื่องที่ไม่ร้าย ไม่รู้คนอาจจะคิดถึงเรื่อง เลื่อมสลับลาย ชิงนาง แต่คนอื่นอาจจะมีเรื่องอื่นอีกก็ได้

แทบจะเป็นธรรมเนียมของละครไทยไปแล้ว ที่จะต้องมีนางร้ายมาร้องกรี๊ดๆ ไม่ว่าจะเป็นละครเช้า ละครบ่าย ละครเย็น ละครค่ำ ละครดึก อยากเห็นการเปลี่ยนแปลงนะ ละครแบบไม่มีตัวร้ายมาร้องกรี๊ดๆ ในชีวิตจริงเราก็ไม่ค่อ

ที่นึกออกเจนจิรา ที่ป้าอ้อย กาญจนาเล่น วางแผนฮุบสมบัติป้าตุ๊ก ดวงตา โดยร่วมมือกับลุงนก ฉัตรชัย สุดท้ายโดนจับได้ยิงลุงนกตายแล้วยิงตัวเองตายตามเฉยเลยตอนจบ เรื่อง ทะเลเลือด 2529 ชโลธร ตลาดอารมณ์ปี 2554

บทนี้ไม่ไหวนะ ป่วยมาก ขนาดบทนางร้ายจอมวีนในอดีตยังไม่บ้าขนาดนี้เลย อันนี้มันเลยคำว่านางร้ายไปแล้ว เหมือนนางบ้ามากกว่า

อ่านจบไป 1 รอบ แล้วไม่อยากอ่านอีกเลย ขอโทษที่ไม่ได้เห็นด้วยว่า เป็นนิยาย The best choice สำหรับมาทำซีรี่ทีวีเลย ถ้าไม่ปรับเปลี่ยนแก้ไขบท ดูเหมือน ผู้เขียนไม่ได้ใส่ใจบท "แม่พี่รัญ" ขาดเหตุผล