จำได้ว่าแต่ละครก่อนจะออกอากาศ ก็มีหนังสือละครทุกค่ายทุกช่อง
ตามร้านแผงหนังสือ ร้านหนังสือในห้างสรรพสินค้าต่างๆ เตรียมออกโปรโมทกันแล้ว
ไม่ว่าจะคู่สร้างคู่สม(เมื่อก่อนเยอะมาก ตอนนี้ปิดตัวลงแล้ว) ทีวีพูล(สมัยก่อนแข่งขันสุดๆ เล่มนี้ยังครองใจกลุ่มนักเรียน นักศึกษากันอยู่)
ทีวีอินไซด์ ดาราภาพยนตร์ ฯลฯ พอหลังเลิกงานได้ไปเกินดูปีนี้แทบจะไม่มีอะไรเกี่ยวกับช่อง 7 เลย แม้แต่นิตยสารอื่นๆ ก็มีดาราช่องอื่น
เดินไปไหนมาไหนก็รู้สึกอายแทน ต่างก็พูดกันเป็นเสียงเดียวกันว่า ช่อง 7 ทำไมปีนี้ไม่ค่อยให้ดาราออกหนังสือเลยวะ บลาๆๆ ตูอยากอ่านอยากติดตาม
ช่องนี้บ้าง เบื่อแล้วอ่ะ เดินดูวนจนทั่วไม่ค่อยมีเลย บลาๆๆ อันนี้จากปากประชาชนข้างนอกได้พูดกัน ทีนี้จะเป็นบทเรียนให้ช่องได้หรือยังคะ?
การน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่ากับเครืออื่น มันมีผลประสบความสำเร็จกับช่องและนักแสดงช่องยังไงบ้าง จะเอาที่ไหนมาดังล่ะ พูดถูกมั้ย คุณก็เอาแต่เครือตัวเอง
ทำเอง ตีพิมพ์เอง เหนื่อยเองสารพัด สงสารคนหัวก้าวหน้าในช่อง เสนอวิสัยทัศน์อะไรไปก็ไม่ผ่าน มีน้อยก็แพ้ไป รายการโปรโมทซัพพอร์ตดาราก็ไม่มี
โพลีพลัสสายพันธ์อันดีงามก็ไปถอดเค้าออก ถึงเค้าจะอวยเบื่อกันไปข้าง แต่มันเป็นผลดีอย่างน้อยก็ทำให้ดาราเป็นที่รู้จักลืมตาอ้าปากได้บ้าง คือถ้าให้พูดได้เต็มปากเต็มคำนะ ยุคนี้ดาราช่อง 7 จะดังทีต้องอาศัยเกาะบารมีปลายหางดาราช่องอื่นเค้าดังน่ะ เมื่อก่อนถ้าเทียบกันทั้งช่อง 3 และช่อง 7 ต่างก็เป็นเจ้าบ้านคอยให้ดาราค่ายเล็กๆ ลงสกู๊ปคอลัมภ์เล็กๆ น้อยๆ แต่ยุคนี้ช่อง 7 กลายมาเป็นผู้อาศัยชายคาช่อง 3 เค้า ดาราช่อง 3 ออกนิตยสารโปรโมท ช่อง 7 อาศัยลงสกู๊ปนิดๆ หน่อย ปิดๆ ซ่อนๆ เรื่องยูทูปทำดีแล้ว 50-60 แต่ยังขาดสิ่งนี้อยู่โดยให้ดาราได้เป็นเจ้าบ้านออกโปรโมทจากนิตยสารหลายสำนัก ดาราชายถ่ายแบบ Sexy เรียกกลุ่มชาวสีม่วง ไม่ใช่ทำช่องเดียวโปรโมทช่องเดียว แล้วจะไปประสบความสำเร็จได้ยังไง ถ้ากลุ่มดาราที่ไม่ต่อสัญญา แบบนั่งกินลมแทนรอละครเข้ามาไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมถึงพากันไม่ต่อกัน อย่างน้อยคุณต้องสงสารแฟนคลับที่เค้าติดตามดาราช่องคุณบ้าง เค้าอยากจะเห็นหนังสือจากสำนักอื่นที่โปรโมทให้ศิลปินของเขาซื้อไปดูไปอ่านเรียกน้ำย่อยก่อนละครออกอากาศ ดาราก็จะได้มีเรี่ยวแรงกำลังใจสู้ต่อ พอเจอแบบนี้ใครมันจะมีเรี่ยวแรงเดินก้าวไปข้างหน้าได้ ยังไงก็ฝากให้คิดค่ะ อายุก็เยอะแล้ว อย่าให้ต้องบอกต้องชี้แนะ แค่นี้แหละที่บ่นหวังว่าคงเข้าหูผู้ใหญ่ได้บ้าง...
ช่อง 7 ปีนี้ นับดูแล้วไม่ค่อยมีดาราออกนิตยสาร หนังสือละครอะไรก็มีน้อยมาก
ตามร้านแผงหนังสือ ร้านหนังสือในห้างสรรพสินค้าต่างๆ เตรียมออกโปรโมทกันแล้ว
ไม่ว่าจะคู่สร้างคู่สม(เมื่อก่อนเยอะมาก ตอนนี้ปิดตัวลงแล้ว) ทีวีพูล(สมัยก่อนแข่งขันสุดๆ เล่มนี้ยังครองใจกลุ่มนักเรียน นักศึกษากันอยู่)
ทีวีอินไซด์ ดาราภาพยนตร์ ฯลฯ พอหลังเลิกงานได้ไปเกินดูปีนี้แทบจะไม่มีอะไรเกี่ยวกับช่อง 7 เลย แม้แต่นิตยสารอื่นๆ ก็มีดาราช่องอื่น
เดินไปไหนมาไหนก็รู้สึกอายแทน ต่างก็พูดกันเป็นเสียงเดียวกันว่า ช่อง 7 ทำไมปีนี้ไม่ค่อยให้ดาราออกหนังสือเลยวะ บลาๆๆ ตูอยากอ่านอยากติดตาม
ช่องนี้บ้าง เบื่อแล้วอ่ะ เดินดูวนจนทั่วไม่ค่อยมีเลย บลาๆๆ อันนี้จากปากประชาชนข้างนอกได้พูดกัน ทีนี้จะเป็นบทเรียนให้ช่องได้หรือยังคะ?
การน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่ากับเครืออื่น มันมีผลประสบความสำเร็จกับช่องและนักแสดงช่องยังไงบ้าง จะเอาที่ไหนมาดังล่ะ พูดถูกมั้ย คุณก็เอาแต่เครือตัวเอง
ทำเอง ตีพิมพ์เอง เหนื่อยเองสารพัด สงสารคนหัวก้าวหน้าในช่อง เสนอวิสัยทัศน์อะไรไปก็ไม่ผ่าน มีน้อยก็แพ้ไป รายการโปรโมทซัพพอร์ตดาราก็ไม่มี
โพลีพลัสสายพันธ์อันดีงามก็ไปถอดเค้าออก ถึงเค้าจะอวยเบื่อกันไปข้าง แต่มันเป็นผลดีอย่างน้อยก็ทำให้ดาราเป็นที่รู้จักลืมตาอ้าปากได้บ้าง คือถ้าให้พูดได้เต็มปากเต็มคำนะ ยุคนี้ดาราช่อง 7 จะดังทีต้องอาศัยเกาะบารมีปลายหางดาราช่องอื่นเค้าดังน่ะ เมื่อก่อนถ้าเทียบกันทั้งช่อง 3 และช่อง 7 ต่างก็เป็นเจ้าบ้านคอยให้ดาราค่ายเล็กๆ ลงสกู๊ปคอลัมภ์เล็กๆ น้อยๆ แต่ยุคนี้ช่อง 7 กลายมาเป็นผู้อาศัยชายคาช่อง 3 เค้า ดาราช่อง 3 ออกนิตยสารโปรโมท ช่อง 7 อาศัยลงสกู๊ปนิดๆ หน่อย ปิดๆ ซ่อนๆ เรื่องยูทูปทำดีแล้ว 50-60 แต่ยังขาดสิ่งนี้อยู่โดยให้ดาราได้เป็นเจ้าบ้านออกโปรโมทจากนิตยสารหลายสำนัก ดาราชายถ่ายแบบ Sexy เรียกกลุ่มชาวสีม่วง ไม่ใช่ทำช่องเดียวโปรโมทช่องเดียว แล้วจะไปประสบความสำเร็จได้ยังไง ถ้ากลุ่มดาราที่ไม่ต่อสัญญา แบบนั่งกินลมแทนรอละครเข้ามาไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมถึงพากันไม่ต่อกัน อย่างน้อยคุณต้องสงสารแฟนคลับที่เค้าติดตามดาราช่องคุณบ้าง เค้าอยากจะเห็นหนังสือจากสำนักอื่นที่โปรโมทให้ศิลปินของเขาซื้อไปดูไปอ่านเรียกน้ำย่อยก่อนละครออกอากาศ ดาราก็จะได้มีเรี่ยวแรงกำลังใจสู้ต่อ พอเจอแบบนี้ใครมันจะมีเรี่ยวแรงเดินก้าวไปข้างหน้าได้ ยังไงก็ฝากให้คิดค่ะ อายุก็เยอะแล้ว อย่าให้ต้องบอกต้องชี้แนะ แค่นี้แหละที่บ่นหวังว่าคงเข้าหูผู้ใหญ่ได้บ้าง...