ทำยังไงให้มีเพื่อนดีคะ อาจจะเป็นกระทู้ที่แลดูน่าสมเพชไปหน่อย 555 แต่เราก็อยากจะขอความช่วยเหลือจากทุกคนจริงๆค่ะ
คือว่าหลายคนก็คงมีเพื่อนสนิทหรือมีแก๊งเพื่อนที่สนิทกันมากไปไหนมาไหนด้วยกัน ไว้ใจกัน สามารถปรึกษาเรื่องต่างๆได้ไรงี้ใช่มั้ยคะ ซึ่งมันก็คงเป็นเรื่องปกติสำหรับชีวิตคนทุกคน แต่เราไม่มีเลยนี่สิคะ ถ้าเป็นเพื่อนที่ทำงานกลุ่มด้วยกันหรือเพื่อนนั่งกินข้าวกินหนมก็พอมีอยู่บ้าง แต่พอเวลาผ่าน สถานที่ผ่าน หรือแค่สิ่งที่พวกเราทำร่วมกันมันจบลง เราก็ต้องกลับไปอยู่คนเดียวเหมือนเดิม ถ้าให้พูดตรงๆมมันก็ค่อนข้างเหงาอยู่เหมือนกัน 555 หลายครั้งเวลาเครียดหรือมีปัญหาอะไรเราก็ไม่สามารถนำไปพูดกับใครได้ เพราะเราเป็นลูกคนเดียวค่ะ พ่อแม่ก็ทำงานหาเงินให้เราเรียนแถมพวกท่านก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน หลายครั้งที่เราต้องไปอยู่บ้านพ่อบ้างแม่บ้างเลยพอรู้ว่าการเป็นผู้ใหญ่มันทั้งเครียดและกดดันขนาดไหน เราไม่อยากสร้างปัญหาให้ท่านมากกว่านี้แล้วน่ะค่ะ
เราเคยคิดนะคะช่วงที่มีโอกาส บางทีคนอย่างเราอาจจะเหมาะแก่การอยู่คนเดียวมากกว่าการมีเพื่อนก็ได้ เพราะไม่งั้นเราก็คงไม่ต้องอยู่คนเดียวมานานขนาดนี้ อาจจะมีหลายจุดในตัวเรามีทำให้บางคนยอมผ่านเข้ามาก่อนจะตัดสินใจเดินจากไป
แต่ยังไงเราก็ยังอยากมีเพื่อนอยู่ดีนะคะ อยากมีคนที่สนิทใจจะคบกับเรา จะด่าว่าขี้แพ้หรือโง่ก็ยอมค่ะ ขอแค่ถ้าใครพอมีวิธีและไม่รังเกลียดที่จะบอก
สุดท้าย ขอบคุณทุกคนนะคะที่ทนอ่านมาจนถึงบรรทัดนี้ แล้วก็ต้องขอโทษด้วยถ้าเกิดกระทู้นี้ไปรบกวนหรือทำให้ใครเสียเวลา ตัวเราไม่ได้มีเเจตนาจะทำให้เป็นแบบนั้นจริงๆค่ะ
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
ทำยังไงให้มีเพื่อนดีคะ?
คือว่าหลายคนก็คงมีเพื่อนสนิทหรือมีแก๊งเพื่อนที่สนิทกันมากไปไหนมาไหนด้วยกัน ไว้ใจกัน สามารถปรึกษาเรื่องต่างๆได้ไรงี้ใช่มั้ยคะ ซึ่งมันก็คงเป็นเรื่องปกติสำหรับชีวิตคนทุกคน แต่เราไม่มีเลยนี่สิคะ ถ้าเป็นเพื่อนที่ทำงานกลุ่มด้วยกันหรือเพื่อนนั่งกินข้าวกินหนมก็พอมีอยู่บ้าง แต่พอเวลาผ่าน สถานที่ผ่าน หรือแค่สิ่งที่พวกเราทำร่วมกันมันจบลง เราก็ต้องกลับไปอยู่คนเดียวเหมือนเดิม ถ้าให้พูดตรงๆมมันก็ค่อนข้างเหงาอยู่เหมือนกัน 555 หลายครั้งเวลาเครียดหรือมีปัญหาอะไรเราก็ไม่สามารถนำไปพูดกับใครได้ เพราะเราเป็นลูกคนเดียวค่ะ พ่อแม่ก็ทำงานหาเงินให้เราเรียนแถมพวกท่านก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน หลายครั้งที่เราต้องไปอยู่บ้านพ่อบ้างแม่บ้างเลยพอรู้ว่าการเป็นผู้ใหญ่มันทั้งเครียดและกดดันขนาดไหน เราไม่อยากสร้างปัญหาให้ท่านมากกว่านี้แล้วน่ะค่ะ
เราเคยคิดนะคะช่วงที่มีโอกาส บางทีคนอย่างเราอาจจะเหมาะแก่การอยู่คนเดียวมากกว่าการมีเพื่อนก็ได้ เพราะไม่งั้นเราก็คงไม่ต้องอยู่คนเดียวมานานขนาดนี้ อาจจะมีหลายจุดในตัวเรามีทำให้บางคนยอมผ่านเข้ามาก่อนจะตัดสินใจเดินจากไป
แต่ยังไงเราก็ยังอยากมีเพื่อนอยู่ดีนะคะ อยากมีคนที่สนิทใจจะคบกับเรา จะด่าว่าขี้แพ้หรือโง่ก็ยอมค่ะ ขอแค่ถ้าใครพอมีวิธีและไม่รังเกลียดที่จะบอก
สุดท้าย ขอบคุณทุกคนนะคะที่ทนอ่านมาจนถึงบรรทัดนี้ แล้วก็ต้องขอโทษด้วยถ้าเกิดกระทู้นี้ไปรบกวนหรือทำให้ใครเสียเวลา ตัวเราไม่ได้มีเเจตนาจะทำให้เป็นแบบนั้นจริงๆค่ะ
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ