ร้อยวันที่ฉันเปลี่ยน วันที่ห้าสิบเก้า

วันนี้อยู่ๆ ก็คิดถึงเรื่องสอบใบขับขี่ เหลือเวลาอีกแค่เดือนหน้า
ถ้าสอบไม่ผ่านก็ต้องสอบใหม่ทั้งหมด
ตอนนี้ไม่แน่ใจเลยว่าจะสอบผ่าน เฮ้ออ คนอื่นปัญหาระดับชาติ แต่ปัญหาของฉันนั้นเล็กน้อยเสียจริง
พรุ่งนี้จะต้องฝึกขี่ให้เป็นจริงเป็นจังเสียแล้วล่ะ ปล่อยเวลาเนิ่นนานไปจะไม่ดีแน่ๆ
ยิ่งสามวันมานี้ฝนตกหนักทุ๊กวัน ขืนไปสอบใบขับขี่วันฝนตกคงลำบากน่าดู สนามแห้งๆยังสอบไม่ผ่านเลย

คนเราจะพัฒนาได้ก็ด้วยความรู้ และประสบการณ์
ยกตัวอย่างเรื่องขี่รถ ฉันไม่ค่อยได้ขี่ และไม่ชอบขี่ แล้วอย่างนี้จะเก่งได้อย่างไร
ถ้าไม่ฝึก ตอนนี้รู้เลยว่าไปสอบก็เหมือนเดิม ไม่ผ่านหรอก

หญ้าถูกถางไปอีกโซน แทบเป็นลมร้อน เหนื่อย เมื่อยล้า
แต่ต้องทำเพราะสวนรกไม่ดี งูหรือหญ้าก็ไม่ดีทั้งนั้น
ยิ่งช่วงนี้ฝนตกน้ำขัง ยุงก็จะเยอะ สวนรกๆ ยุงยิ่งชอบ
ฉันคงได้เป็นไข้เลือดออกตายก่อนรวยนะสิ

เขียนไปเขียนมา วันนี้ปาเข้าไปวันที่ห้าสิบเก้าแล้ว
อีกสี่สิบเอ็ดวันก็ครบร้อยวันตามที่ตั้งใจ
เคยนั่งคิดเล่นๆว่าคาดหวังอะไรในวันที่หนึ่งร้อย

.........................................................................................................
............................................................................................................

คำตอบมันว่างเปล่า ไม่มีคำตอบ
บางทีระหว่างทางอาจมีความหมายมากกว่าปลายทางมั้ง