ผมเลิกกันแฟนมาพักนึง หลักเดือน สาเหตุที่เลิกกันคือ ฝ่ายหญิงตีตนออกห่าง เนื่องจากมีคนที่ดีกว่าเข้ามา (มารู้ที่หลังว่าฝ่ายนู้นเสนอเงิน6หลัก บอกเป็นค่ามั่นหมาย แฟนไปทันที)
ส่วนนึงคือแฟนเคยถามเรื่องแต่งงานแล้วเราไม่จริงจัง แต่จริงๆในใจลึกๆจริงจัง แต่เหมือนเขินที่จะแสดงออกมา ก็เสียใจนะ
ตอนเธอไปนี่แบบคือ บอกว่า เราคบเค้ามาพักนึงเรามั่นใจ เราไปหละ แล้วก็เก็บข้าวของไปเลย
เราเช่าบ้านอยู่กัน2คนในเมืองเพราะต้องการที่จอดรถ2คันไม่อยากนั่งรถไฟฟ้า เป็นเด็กจะเรียกว่าต่างจังหวัดก็ไม่เชิงแต่บ้านไกลที่ทำงานเกือบ100โล ทำงานคนละที่แต่ไม่ห่างกันนัก กลับมาบ้านมันก็โล่งๆกำแพงขาว ทาวโฮมเล็กๆ
ปกติแล้วกลับมาก็ช่วยกันทำกับข้าว เปิด TV ดูหนังนั่งกินกิน2คน แล้วก็อาบน้ำหลับไป คือมีความสุข ทำไมบ้านมันใหญ่จัง วิ่งไล่จับกับแฟนกันสนุก
บางวันก็จะมีเด็กแถวบ้านมาเล่นบ้าง มักจะเรียก น้าพ่อขา น้าแม่ขา เพราะเค้าบอกแฟนผมสวยอยากให้เป็นแม่ เราก็เล่นขำๆ พ่อแม่ลูกหละ พ่อแม่เค้าฝากไว้บางวันเลิกงานช้าเรากลับมาเร็วกว่า ใช้ชีวิตเหมือนครอบครัวในบางวันป้อนข้าว พาไปเดินเล่น สอนการบ้าน
เรามีกันแค่2คนครับตัวติดกันหนึบหนับ กินเที่ยวด้วยกันหมด อ๋อลืมบอกคบกันมา10ปี3เดือน คือผูกพันธ์มากกกก
จนกระทั่งผมได้เลื่อนงานใหม่มีเงินเยอะขึ้นกลับบ้านช้าลงวันละชั่วโมงแต่ผมก็คิดว่าทำไม่นานคงเปลี่ยนงาน เป็นโอกาสให้แฟนผมแอบคุยกับคนอื่นได้ แล้วก็ไปในที่สุด แบบไร้เยือใยใดๆ ทั้งที่ปกติบอกรักมาก ห้ามทิ้งกัน ไปจุดธูปสาบานกันเลยทีเดียว
ตอนนี้บ้านมันว่างเปล่าเหลือเกินครับ กลับบ้านมาปกติถ้าแฟนกลับมาก่อน จะรีบวิ่งมาหา กลับมาแล้วเหรอที่รัก กินข้าวกัน จูงมือเราไปกินข้าว ถ้าผมกลับมาก่อนก็ทำเช่นกัน เหนื่อยไหม มานี่นั่งพักก่อนน้า ไหนมีอะไรไม่สบายใจไหมเล่ามาหน่อย ตอนนี้คือบ้านเงียบไม่มีใครมาต้อนรับ นั่งไปก็เงียบ
บ้านที่ขนาดปกติรู้สึกมันแคบ แคบมากแคบเหลือกินหายใจไม่ออก โทรหาแฟนโทรเท่าไหร่แฟนก็ไม่รับ ก็เค้าไปแล้วนี่ เปิดเฟสเค้าดู เห็นถ่ายรูปมีความสุข หัวเราะ บางรูปมีอวดรวย บอกน่าจะมีแบบนี้ตั้งนานแล้ว ผมชา มือชา หน้าเย็น ขนลุก แบบทำอะไรไม่ถูก เดินไปเดินมางงไปหมด
ออกมาหน้าบ้านก็เป็นหมู่บ้านเล็กๆ เงียบกริบ ไม่มีสัตว์ไม่มีคนนัก บ้านใครบ้านมัน จนผมเริ่มมโนว่าคุยกับแฟน เริ่มเห็นภาพแฟนเลือนๆ ยืนทำกับข้าว นั่งด้วยกัน คือมันไม่ได้เป็นแบบผีอย่างนั้นหลอกครับ มันเป็นภาพในหัวมากกว่าว่าตอนก่อนแฟนเคยยืนตรงนี้นี่ ตอนก่อนที่ตรงนี้แฟนนั่งนี่ ได้ยินเสียงแฟนแว่วตลอด ผมจะทำไงดีครับ จะกลับไปอยู่บ้านก็ไกลมาก จะไปเช่าหออยู่ ผมลองไปเช่าห้องพักรายวัน แป๊บเดียวต้องหนีออกมาครับรู้สึกแคบกว่าเดิมอีก
แฟนเห็นแก่เงินแค่แสนกว่าบาท กับผู้ชายที่ไม่คุ้นหน้า เค้าเป็นยังไงไม่รู้ แต่ที่รู้คือเราคบกันมานาน10ปี แฟนไปแบบไร้เยื่อใย ทรมานมากครับ ผมจะตั้งรับอย่างไรดี ผมไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึง ผมไม่คิดด้วยซ้ำว่าชีวิตนี้จะเจอเรื่องแบบนี้ คบกันมานานผมก็ไว้ใจเค้า บอกรักกันทุกวัน รู้ว่าแฟนหน้าตาดีน่าจะมีคนเข้ามาแต่แฟนก็บอกตลอดว่าไม่มีสบายใจได้ เหมือนเราโง่เองรึเปล่าที่ประมาทไป T_T
เลิกกับแฟน ทำใจไม่ได้ (จิตหลอน)เห็นภาพวิญญาณแฟนจางๆ ในบ้าน ได้ยินเสียงแว่วตลอด ทำไงดีครับ
ส่วนนึงคือแฟนเคยถามเรื่องแต่งงานแล้วเราไม่จริงจัง แต่จริงๆในใจลึกๆจริงจัง แต่เหมือนเขินที่จะแสดงออกมา ก็เสียใจนะ
ตอนเธอไปนี่แบบคือ บอกว่า เราคบเค้ามาพักนึงเรามั่นใจ เราไปหละ แล้วก็เก็บข้าวของไปเลย
เราเช่าบ้านอยู่กัน2คนในเมืองเพราะต้องการที่จอดรถ2คันไม่อยากนั่งรถไฟฟ้า เป็นเด็กจะเรียกว่าต่างจังหวัดก็ไม่เชิงแต่บ้านไกลที่ทำงานเกือบ100โล ทำงานคนละที่แต่ไม่ห่างกันนัก กลับมาบ้านมันก็โล่งๆกำแพงขาว ทาวโฮมเล็กๆ
ปกติแล้วกลับมาก็ช่วยกันทำกับข้าว เปิด TV ดูหนังนั่งกินกิน2คน แล้วก็อาบน้ำหลับไป คือมีความสุข ทำไมบ้านมันใหญ่จัง วิ่งไล่จับกับแฟนกันสนุก
บางวันก็จะมีเด็กแถวบ้านมาเล่นบ้าง มักจะเรียก น้าพ่อขา น้าแม่ขา เพราะเค้าบอกแฟนผมสวยอยากให้เป็นแม่ เราก็เล่นขำๆ พ่อแม่ลูกหละ พ่อแม่เค้าฝากไว้บางวันเลิกงานช้าเรากลับมาเร็วกว่า ใช้ชีวิตเหมือนครอบครัวในบางวันป้อนข้าว พาไปเดินเล่น สอนการบ้าน
เรามีกันแค่2คนครับตัวติดกันหนึบหนับ กินเที่ยวด้วยกันหมด อ๋อลืมบอกคบกันมา10ปี3เดือน คือผูกพันธ์มากกกก
จนกระทั่งผมได้เลื่อนงานใหม่มีเงินเยอะขึ้นกลับบ้านช้าลงวันละชั่วโมงแต่ผมก็คิดว่าทำไม่นานคงเปลี่ยนงาน เป็นโอกาสให้แฟนผมแอบคุยกับคนอื่นได้ แล้วก็ไปในที่สุด แบบไร้เยือใยใดๆ ทั้งที่ปกติบอกรักมาก ห้ามทิ้งกัน ไปจุดธูปสาบานกันเลยทีเดียว
ตอนนี้บ้านมันว่างเปล่าเหลือเกินครับ กลับบ้านมาปกติถ้าแฟนกลับมาก่อน จะรีบวิ่งมาหา กลับมาแล้วเหรอที่รัก กินข้าวกัน จูงมือเราไปกินข้าว ถ้าผมกลับมาก่อนก็ทำเช่นกัน เหนื่อยไหม มานี่นั่งพักก่อนน้า ไหนมีอะไรไม่สบายใจไหมเล่ามาหน่อย ตอนนี้คือบ้านเงียบไม่มีใครมาต้อนรับ นั่งไปก็เงียบ
บ้านที่ขนาดปกติรู้สึกมันแคบ แคบมากแคบเหลือกินหายใจไม่ออก โทรหาแฟนโทรเท่าไหร่แฟนก็ไม่รับ ก็เค้าไปแล้วนี่ เปิดเฟสเค้าดู เห็นถ่ายรูปมีความสุข หัวเราะ บางรูปมีอวดรวย บอกน่าจะมีแบบนี้ตั้งนานแล้ว ผมชา มือชา หน้าเย็น ขนลุก แบบทำอะไรไม่ถูก เดินไปเดินมางงไปหมด
ออกมาหน้าบ้านก็เป็นหมู่บ้านเล็กๆ เงียบกริบ ไม่มีสัตว์ไม่มีคนนัก บ้านใครบ้านมัน จนผมเริ่มมโนว่าคุยกับแฟน เริ่มเห็นภาพแฟนเลือนๆ ยืนทำกับข้าว นั่งด้วยกัน คือมันไม่ได้เป็นแบบผีอย่างนั้นหลอกครับ มันเป็นภาพในหัวมากกว่าว่าตอนก่อนแฟนเคยยืนตรงนี้นี่ ตอนก่อนที่ตรงนี้แฟนนั่งนี่ ได้ยินเสียงแฟนแว่วตลอด ผมจะทำไงดีครับ จะกลับไปอยู่บ้านก็ไกลมาก จะไปเช่าหออยู่ ผมลองไปเช่าห้องพักรายวัน แป๊บเดียวต้องหนีออกมาครับรู้สึกแคบกว่าเดิมอีก
แฟนเห็นแก่เงินแค่แสนกว่าบาท กับผู้ชายที่ไม่คุ้นหน้า เค้าเป็นยังไงไม่รู้ แต่ที่รู้คือเราคบกันมานาน10ปี แฟนไปแบบไร้เยื่อใย ทรมานมากครับ ผมจะตั้งรับอย่างไรดี ผมไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึง ผมไม่คิดด้วยซ้ำว่าชีวิตนี้จะเจอเรื่องแบบนี้ คบกันมานานผมก็ไว้ใจเค้า บอกรักกันทุกวัน รู้ว่าแฟนหน้าตาดีน่าจะมีคนเข้ามาแต่แฟนก็บอกตลอดว่าไม่มีสบายใจได้ เหมือนเราโง่เองรึเปล่าที่ประมาทไป T_T