เคยคุย (มากกว่าเพื่อน แต่ไม่ใช่แฟน) กับเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง เขาเป็นรุ่นพี่เรา 4 ปี
คุยไปคุยมา กลายเป็นเรารักเขาเต็มหัวใจ ด้วยความที่เราเป็นลูกคนเดียว มีแต่คนตามใจ ไม่ค่อยมีคนเบรกเท่าไหร่
แต่พี่เขาเป็นพี่คนโต ต้องเป็นหัวหน้าครอบครัว ดูแลแม่และน้องตั้งแต่เด็กๆ เวลามีอะไร เขาก็จะคอยเตือนคอยเบรก
คอยสอน แนะนำว่าทำแบบนี้ดีไม่ดี เขาทำให้เรายอมเรื่องความคิดได้
แต่อยู่ในที่ทำงานไม่ได้แสดงออกให้ใครรู้นะคะว่าเราหลังไมค์คุยกัน เราเขิน
คุยกันมาเกือบปี สุดท้ายเขาย้ายที่ทำงาน เนื่องจากได้งานที่ดีกว่า มีความมั่นคงกว่า
แล้วก็ขาดการติดต่อกันไป ด้วยตัวเราเองคิดว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ละ ยิ่งห่างกัน อะไรๆก็คงไม่เหมือนเดิม
วันสุดท้ายก่อนเขาจะย้ายไป ก็เลยบอกเลิกคุยกับเขา แล้วก็บล็อคทุกทางที่จะทำได้
เคยเดินสวนกัน เจอกันบ้าง เราก็แกล้งทำเป็นไม่เห็น เดินหนีบ้างอะไรบ้าง
เราทนทำงานที่เก่าไม่ได้ ก็เลยหางานใหม่ ดีที่ได้งานที่มั่นคง โดยเอาเขานั่นแหละมาเป็นแรงผลักดัน
จากวันนั้น จนถึงวันนี้ 2 ปี ผ่านมาแล้ว ไม่มีวันไหนเลยค่ะ ที่เราจะไม่นึกถึงเขา จนตอนนี้มีคนเข้ามาในชีวิต
นิสัยและฐานะดีกว่าคนในใจเรามากๆๆๆๆๆๆๆ แต่เราไม่ได้รักเขาเลย เรารู้ว่าเราให้ใจเขาได้ไม่เต็มที่ แต่เขาก็ยังไม่หายไปไหน
ยังอยู่ข้างๆ เวลามีปัญหาอะไรพึ่งพาเขาได้เสมอ
แต่เราก็ทำใจให้รักเขาไม่ได้เลย เราควรทำยังไงดีคะ ให้ลืมคนในใจคนนั้นได้สักที อีกนานไหมกว่าเราจะลืมเขาได้
เพื่อนๆคนไหนมีประสบการณ์คล้ายๆเรา ช่วยแชร์วิธีลืมเป็นวิทยาทานให้เราหน่อยเถอะค่ะ
มีวิธีลืมคนในอดีตยังไงกันบ้างคะ
คุยไปคุยมา กลายเป็นเรารักเขาเต็มหัวใจ ด้วยความที่เราเป็นลูกคนเดียว มีแต่คนตามใจ ไม่ค่อยมีคนเบรกเท่าไหร่
แต่พี่เขาเป็นพี่คนโต ต้องเป็นหัวหน้าครอบครัว ดูแลแม่และน้องตั้งแต่เด็กๆ เวลามีอะไร เขาก็จะคอยเตือนคอยเบรก
คอยสอน แนะนำว่าทำแบบนี้ดีไม่ดี เขาทำให้เรายอมเรื่องความคิดได้
แต่อยู่ในที่ทำงานไม่ได้แสดงออกให้ใครรู้นะคะว่าเราหลังไมค์คุยกัน เราเขิน
คุยกันมาเกือบปี สุดท้ายเขาย้ายที่ทำงาน เนื่องจากได้งานที่ดีกว่า มีความมั่นคงกว่า
แล้วก็ขาดการติดต่อกันไป ด้วยตัวเราเองคิดว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ละ ยิ่งห่างกัน อะไรๆก็คงไม่เหมือนเดิม
วันสุดท้ายก่อนเขาจะย้ายไป ก็เลยบอกเลิกคุยกับเขา แล้วก็บล็อคทุกทางที่จะทำได้
เคยเดินสวนกัน เจอกันบ้าง เราก็แกล้งทำเป็นไม่เห็น เดินหนีบ้างอะไรบ้าง
เราทนทำงานที่เก่าไม่ได้ ก็เลยหางานใหม่ ดีที่ได้งานที่มั่นคง โดยเอาเขานั่นแหละมาเป็นแรงผลักดัน
จากวันนั้น จนถึงวันนี้ 2 ปี ผ่านมาแล้ว ไม่มีวันไหนเลยค่ะ ที่เราจะไม่นึกถึงเขา จนตอนนี้มีคนเข้ามาในชีวิต
นิสัยและฐานะดีกว่าคนในใจเรามากๆๆๆๆๆๆๆ แต่เราไม่ได้รักเขาเลย เรารู้ว่าเราให้ใจเขาได้ไม่เต็มที่ แต่เขาก็ยังไม่หายไปไหน
ยังอยู่ข้างๆ เวลามีปัญหาอะไรพึ่งพาเขาได้เสมอ
แต่เราก็ทำใจให้รักเขาไม่ได้เลย เราควรทำยังไงดีคะ ให้ลืมคนในใจคนนั้นได้สักที อีกนานไหมกว่าเราจะลืมเขาได้
เพื่อนๆคนไหนมีประสบการณ์คล้ายๆเรา ช่วยแชร์วิธีลืมเป็นวิทยาทานให้เราหน่อยเถอะค่ะ