อยากรู้ว่าเรายังต้องการกันมั้ย

สวัสดีครับเพื่อนๆวันนี้ผมมีเรื่องมาเล่าให้ฟังละกันไม่ใช่คำถาม ผมกับแฟนคบกันได้2ปีกว่าแล้วครับรักกันดี ต่างกันต่างไม่มีคนคุยหรือนอกใจกันแต่พออยู่มาซักระยะแฟนเริ่มมีคำถามในหัว ว่า ‘เราคบกันทำไม อยู่ไปทุกๆวันนี้เพื่ออะไร’ พอเกิดความคิดแบบนี้แฟนก็เริ่มที่จะตั้งคำถามมากมาย ชอบถามว่า ถ้าไม่มีเค้าเตงจะอยู่ได้มั้ย...ชอบถามซ้ำๆ แล้วจนวันนึ่งก็ได้พูดขึ้นว่า เราลองห่างกันดูมั้ย? ในตอนนั้นผมสตั้นไปนานมากแล้วผมก็เลยถามขึ้นว่าถ้าห่างกันแล้ว เค้าต้องการเตงแต่เตงไม่ต้องการเค้าแล้วละเราจะทำยังไง (ในขณะนั้นผมก็รู้ตัวแล้วว่ากำลังโดนบอกเลิกแบบอ้อมๆ ผมเลยตัดสินใจพูดในสิ่งที่ผมไม่คิดว่าจะพูด คือคำว่า “เลิก” แล้วสิ้นเสียงของผมนั้นทุกอย่างรอบตัวเงียบ ไปหมด (ตอนพูดกันคือประมาณ ตี2กว่าๆ)ได้ยินเสียงหายใจกันแล้วเราก็ต่างฝ่ายต่างเงียบ จนมีประโยคนึ่งจากแฟนดังขึ้นมา “ขอบคุณนะที่เคยดูแลคนที่ไม่เคยเห็นค่า ขอบคุณนะที่ไม่เคยบ่นเวลาทำงานหนักแทน” วินาทีนั้นผมแทบใจจะขาด ด้วยเพราะรักแต่เพราะความไม่เข้าใจกันไม่ยอมที่จะพูดหรือคุยกันปล่อยให้มันผ่านไปวันๆ จนทำให้ต้องแยกกัน  วันนี้เป็นวันที่ห้องที่เคยสนุกกลายเป็นห้องที่เงียบ วันนี้รถที่เคยมีเสียงบ่น เสียงด่า เสียงร้องเพลง กับมีแต่เสียงแห่งความทุกข์ วันนี้เป็นวันมี่ผมต้องมานั่งร้องให้ในห้องคนเดียว กับมานอนกอดหมอน ผ้าห่มที่เค้าเคยใช้ ด้วยเพราะว่ารัก