ทำไมฉันถึงรู้สึกโดดเดี่ยวและไร้ค่าอย่างนี้

เรื่องนิสัยส่วนตัว เราเป็นคนสนุกสนานร่าเริง คุยได้กับเพื่อนทุกคนในห้อง แรกๆก็มีความสุขดี ทุกอย่างดีหมด สนุกสนาน แต่เราเริ่มรู้สึกอะไรแปลกๆในความ

สุขนั้น เราพึ่งรู้ตัวว่าเราไม่มีเพื่อนสนิทเลย เรามีเพื่อนเยอะแยะนะ แต่ไม่มีใครสนิทถึงขั้นรู้เรื่องส่วนตัวเลยสักคน พอลองออกมายืนอยู่ข้างนอกนั้นแล้วมอง

เข้าไป ก็รู้เลยว่าเราไม่ได้จำเป็นอะไรเลยในสังคมนั้น แค่เป็นคนที่ล่องลอยไปมา ไม่มีใครลงรากลึกกับเราจริงๆ พอคิดอย่างนั้นแล้ว ความรู้สึกโดดเดี่ยว ไร้ค่า

ก็ถาโถมเข้ามาในใจทันที  เราคิดว่าการที่เราทำตัวร่าเริงอาจจะเป็นเพราะเราต้องความรักก็ได้ เราจะจัดการกับความรู้สึกนี้ได้ยังไงคะ ไม่อยากรู้สึกโดดเดี่ยวอีก

แล้วค่ะ