เป็นลูกสาวคนแรกที่เกิดจากเมียคนแรกของพ่อ พ่อก้เลิกรากับแม่ไปมีใหม่ มีลูกใหม่อีก  แม่เราเสียแล้ว เราเลยหัวเดียวกระเทียมลีบ เวลาจะให้หรือได้อะไรก้มักจะต้องรอ หรือ จังหวะดีๆ ผิดกับลูกอีกคนที่เค้ามีแม่คอยเคลียทุกอย่างให้ เราทำอะไรตามประสาวัยรุ่นพ่อก็จะคอยว่า แต่อีกคนทำได้โดยมีแม่คอยแก้ตัวให้ บางทีเราก็รู้สึกว่าพ่อไม่ยุติธรรม แต่เค้าก็คงรักเราแหละไม่งั้นคงไม่ให้ไม่ดูแลเรา  แต่ก้อดคิดน้อยใจไม่ได้ค่ะ ว่าทำไมโชคชะตาถึงใจร้ายกับเรานัก T__T

สุดท้ายนี้ไม่ได้เนรคุณพ่อนะค่ะ ยังรักและในอนาคตก็ต้องดูแลเหมือนเดิม แค่น้อยใจเวลาที่เราพูดดีๆแสดงความรักดีๆแล้วพ่อไม่สนใจแถมยังพูดจาไม่ดีใส่ไม่นึกถึงใจเราเลย