เคยเป็นมั้ยชีวิตที่ตกอยู่ในสภาพที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะพูดให้ใครฟังไม่ได้เลยกับสถานะการณ์ตอนนี้ แม้แต่จะระบายลงเฟสในไลน์หรืออะไรอื่นๆ มันเหมือนกับว่าถึงพูดไปก็ไม่มีใครเข้าใจเราเลยสักคน สิ่งที่พบสิ่งที่เจออยู่ตอนนี้มันยากมาก บางครั้งถึงขั้นอยากจะจากโลกนี้ไปซะ แต่ก็ไม่มีความกล้าพอ ได้แต่คิดว่าจะตายยังไงที่จะไม่ทรมานที่สุด ชีวิตรอบข้างมีคนสำคัญมากมาย แต่ทำไมถึงรู้สึกเหมือนตัวคนเดียว ในยามที่ท้อแท้อยากจะหาใครสักคนที่พร้อมจะรับฟังมันไม่มีเลยสักคน บางที่อาจมีคนพร้อมที่จะรับฟัง แต่อาจเป็นตัวเราเองที่ไม่สามารถพูดออกไปได้ ทั้งที่ต้องการระบายแต่ก็เลือกปกปิดด้วยการทำเป็นเหมือนร่าเริงทำเหมือนไปเป็นไร จนบางทีก็สับสนว่าจริงๆแล้วเราต้องการแบบไหนกันแน่....
สับสนกับชีวิตมาก