เรารู้สึกไม่มีความสุขเลยเวลาอยู่กับพ่อแม่ เขาชอบความเห็นไม่ตรงกับเรา เราก็พยายามจะปรับเข้าหาเขาแล้วนะ แต่เขาดูไม่รู้สึกอะไรเลย อาจเพราะวัยห่างกันพอสมควร(แม่เรา50+แล้วส่วนเราอยู่ม.ปลาย) คือเขาก็ดูตามใจเรานะ ไม่ค่อยคาดหวังอะไร แต่ก็ไม่ค่อยชมอะไรเท่าไหร่ อาจดูปัญญาอ่อนนะ แต่คือเราโตมาพ่อแม่ทำงานนอกบ้าน ตั้งแต่เด็กๆแล้วเราทำอะไร แข่งอะไรก็ไม่ชม ไม่ยินดียินร้าย แต่พอเราผิด กลับด่าอย่างเดียว แล้วก็ไม่ฟังความเห็นเรา แล้วก็เหมือนเขาถูกเสมออะค่ะ จนเราขี้เกียจจะเถียงแล้ว เถียงยังไงเขาก็ไม่ฟัง เขาก็คิดเองเออเอง จนเรากลายเป็นคน2บุคลิก อยู่กับเพื่อนจะร่าเริงแล้วก็พูดมากมากกกก ตอนแรกเราก็ไม่รู้หรอก จนเพื่อนหยอกว่าอยู่บ้านแม่ไม่คุยด้วยหรอ เราก็ว่าเออทำไมแม่เราถึงไม่เหมือนแม่คนอื่น เราอยู่ด้วยแล้วไม่เห็นสบายใจ เวลาจะซื้อของก็เหมือนกัน เราก็เด็กผู้หญิงอะเนอะ ก็มีรักสวยรักงามบ้าง ก็อยากจะซื้อเสื้อผ้าซื้อคงซื้อครีมไปตามวัย แต่แม่ไม่เคยซื้อให้เลยค่ะ เสื้อผ้าเราใส่แต่เก่าๆจนเราไม่มีความมั่นใจ ซื้อให้ทีก็เว้นระยะไปอีกเกือบปีกว่าจะซื้ออีกรอบ เวลาซื้อเขาก็ทำหน้าเหมือนไม่เต็มใจอะค่ะ บ้านก็ไม่ได้มีปัญหาทางการเงินอะไรนะคะ เวลาเราขอซื้อของอะไรแม่จะชอบทำหน้าไม่พอใจ เราเคยเผลอทักว่าทำไมต้องทำหน้าอย่างงั้น แม่ด่าชุดใหญ่เลย บอกว่าไม่ได้ทำหน้า เป็นลูกอย่ามาทำเป็นจับผิดฉัน เถียงไม่ออกเลย ทั้งที่จริงๆคนที่จับผิดน่าจะเป็นแม่มากกว่า อึดอัดมากๆค่ะ ไม่รู้จะทำยังไง อยากจะให้แม่เข้าใจ อยากคุยตรงๆเหมือนกัน แต่ทำไม่ได้ค่ะ ยาวมากขอโทษด้วยนะคะ5555 อึดอัด ใครมีปัญหาแบบเดียวกันบ้าง แล้วมีวิธีแก้ไหมคะ
ใครมีปัญหากับพ่อแม่ พ่อแม่ไม่เข้าใจ แล้วมีวิธีแก้ไหมคะ