สัมปทานหัวใจ (คาแร็คเตอร์รีวิว) : นาบุญ ผู้ชายที่ชื่อสมความหมาย "เนื้อนาบุญ"

อันที่จริงแล้ว คำว่า "เนื้อนาบุญ" เป็นคำทางพุทธศาสนา หมายถึง บุคคลที่ช่วยให้บุญกุศลแผ่ขยายกว้างขวาง พระท่านเปรียบว่าคนอย่างนี้เหมือนกับนาเนื้อดินดี หว่านเมล็ดไปไม่เท่าใด ก็ออกรวงออกผลงอกงามไพศาล เนื้อนาบุญในทางธรรมจึงเป็นการเทียบความถึงพระที่เป็นอริยะสงฆ์ ผู้ประพฤติธรรม เห็นแก่ตัวน้อย ทำเพื่อผู้อื่นมากกว่าตนเอง ดังนั้นเมื่อบุคคลให้ท่านแก่ท่านเหล่านั้น ทานจึงไม่ได้ใช้สนองกิเลสแห่งตน แต่เป็นไปเพื่อส่งเสริมธรรมให้กว้างขวางยิ่งขึ้น

แต่ถ้าหากเปรียบคำว่า " เนื้อนาบุญ " ในทางโลกแล้ว ก็คงนับว่าเป็นผู้ไม่เบียดเบียนผู้อื่นเกินความจำเป็น และ ให้มากกว่ารับ นายหัวแห่งเกาะถ้ำของเราคงเปรียบได้เหมือนคนประเภทนี้ ใต้รูปลักษณ์อย่างชายแท้ ดิบ และ ดุดัน สมกับ การเป็นทหารเก่าที่ผันตัวมาเป็นเจ้าของสัมปทานรังนก คือ ความรักสงบ สันโดษ และ หลงใหลในธรรมชาติ ภาพที่คนงานในเกาะเห็นจนชินตา คือ ร่างสูงของผู้เป็นนายเดินดุ่ม ๆ ในมือถือกล้อง และ สมุดเล่มเล็ก เพื่อจดบันทึกการดูแลและความเป็นอยู่ของนกนางแอ่น อันถือเป็นแหล่งรายได้สำคัญเป็นสาธารเลี้ยงชีวิตผู้คนนับสิบนับร้อย น้ำเสียงทุ้มต่ำชัดเจนเอ่ยอ้างเสมอว่า หากินกับเขาก็ต้องดูแลเขาให้ดี ให้เขามีความสุข ให้เขามีเวลาพัก ซึ่งน้อยนักที่คนทำมาหากินจะเป็นเช่นนั้น

ความเอื้ออาทรของนายหัวนั้นไม่ได้แค่มีต่อเพื่อนตัวเล็กอย่างนกน้อยและแมลงเท่านนั้น แต่ยังเผื่อแผ่ไปถึงเพื่อนมนุษย์อีกด้วย สองแม่ลูก .... ที่ไปที่มาน่าสงสัย หากผิวพรรณหน้าตาคำพูดคำจา ประกอบกับสายตาของลูกน้องตัวดีที่มองจ้องมาราวเสื้อรอขย้ำเนื้อทราย ก็จุดความเวทนาในใจของนายหัว หากปล่อยไปก็คงไม่แคล้วสิ้นชื่ออยู่บนเกาะกลางทะเลแห่งนี้ ผู้หญิงหนึ่งคน เด็กหนึ่งคน แค่นี้จะเป็นอะไรไป เมื่ออยู่บนเกาะคำสั่งของนายหัวนั้นเป็นคำขาด ใคร ๆ จึงไม่กล้าสงสัยสืบไปว่า คนที่นายหัวให้เรียกว่า "คุณนาย" และ เด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักนั้นเป็นใคร นาบุญไม่สนใจไม่ใส่ใจด้วยซ้ำใครจะมองเขาอย่างไร หากคำพูดนี้ทำให้ผู้หญิงและเด็กปลอดภัย ก็เป็นอันว่าใช้ได้

แต่เจ้าตัวก็คงไม่นึกเหมือนกันว่าหัวใจที่นิ่งสงบมานานจะต้องหวั่นไหวเพราะใครบางคน นาบุญเป็นคนแข็ง หากในความแข็งนั้นคือความจริงจัง อบอุ่น และ พึ่งพาได้ ถ้าจะเปรียบเปรยก็คงเหมือนกับภูเขา หนักแน่น ให้ความสงบร่มเย็น มีต้นน้ำลำธาร มีต้นไม้ใบหญ้าและพืชผล ให้เก็บเกี่ยวเลี้ยงชีพ แข็งแกร่งเป็นที่คุ้มภัยให้กับผู้อื่น แต่ถึงจะแข็งแกร่งเพียงใด มั่นคงเพียงใด มนุษย์ที่เข้มแข็งอาจเปรียบเปรยว่าเทียมหินผา แต่ก็ไม่อาจะเป็นหินผาจริง ๆ ไปได้ นาบุญก็เช่นกัน เขายังมีเลือดเนื้อ มีชีวิต และ มิจิตใจ

ปมในเรื่องของลูกน้องทำให้คนจริงจังตัดสินใจหันหลังกับงานราชการ และ หันเข้าหาธุรกิจทางบ้านเต็มตัว ปมนี้เช่นทำให้นาบุญเป็นคนระแวดระวังจนบางครั้งกลายเป็นระแวง ค่อย ๆ คิด และ ตัดสินใจรอบคอบ จึงยากนักที่จะให้ใครผ่านเข้ามาในชีวิตสักคน ไม่ใช่แค่เพียงเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว เป็นต้นว่า "ผู้หญิง" ก็เช่นกัน เขาไม่ใช่หนุ่มน้อยวัยต้นเพิ่งมีความรัก โลกก็ผ่านมามาก แต่งงานก็ "เคย" มาแล้ว ชีวิตสมรสที่ล่มสลายก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เขาต้องมาปลีกวิเวกอยู่อย่างนี้ ไม่ปิดกั้นแต่ก็ยังไม่คิดจะมีใคร ทุกเรื่องล้วนต้องค่อยคิดและตัดสินใจ

หากใครจะนึกฤดูมรสุมเพียงฤดูเดียวเท่านั้น .... หัวใจที่หยุดนิ่งมานานกลับเคลื่อนไหวราวเกลียวคลื่นในท้องทะเล นานมาแล้วไม่มีใครต่อปากต่อคำ ทันกันทั้งความคิด ทัศนคติ และ ปัญญา นานมาแล้วไม่มีใครเอาใจใส่ร้อนหนาวทุกข์สุข นานมาแล้วที่ไม่มีเพื่อนคู่คิดคอยหาทางออกเล่าสู่กันฟังซึ่งปัญหา หากเธอผู้นั้นกลายเป็นคนที่ใช่ซึ่งเข้ามาในเวลาที่ผิด หากเมื่อลงว่ารัก ... นาบุญ ก็สมชื่อตัว คิดถึงคนอื่นก่อนตัวเอง ในความรัก คือ การรักษาเกียรติ เกียรติแห่งตน และ เกียรติแห่งคนที่ให้ใจ การล่วงล้ำก้ำเกินจึงไม่เกิดขึ้น มีเพียงความปรารถนาดี และ ความห่วงใยที่ติดตามติดตัวไป

เจ้าตัวเป็นคนจริงจัง ดังนั้นเมื่อรู้แน่แก่ใจว่ารู้สึกเช่นไร จึงตั้งใจมั่นดึงสติทุกครั้งเดินไปตามทางที่เลือกแล้ว "การรักษาเกียรติ" แต่สิ่งที่หยุดตัวเองไม่ได้ก็นั้นแหละ ไอ้นิสัยจริงจัง .... และ ตรงไปตรงมากับความรู้สึก คน .... ที่ไม่ยอมให้ใครเข้ามาในชีวิตง่าย ๆ ลงว่าปักใจแล้วก็ไม่ให้ออกไปง่าย ๆ เหมือนกัน ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่ชายหนุ่มรักสันโดษและสมถะคนนี้จะกลายร่างเป็นผู้ชายสายเปย์ในบัดดล ทุกสิ่งทุกอย่างที่มี กำลังความคิด กำลังกาย กำลังใจ กำลังคน เงินทอง จะมุ่งสู่คนที่เขามีใจ ขนาดนกตัวน้อย ๆ ยังได้รับการดูแลอย่างดี แล้วนี่คนทั้งคนที่บัดนี้เต็มใจและยิ่งกว่าพร้อมที่จะรับเข้ามาในชีวิต น้อยกว่านี้คงเป็นไปไม่ได้ รักคนยากแต่เมื่อรักแล้วก็จะรักยิ่งกว่ารักตัวเอง เมื่อสัญญาแล้วเป็นสัญญาเสมอ









ป.ล. ปิดเทศบาลท่าแซะชั่วคราว เขียนดี ๆ ให้เขาบ้าง ยิ่งขี้น้อยใจอยู่ เจอกันปลายอาทิตย์เลยฮะ งานรอเว่อร์ เฮ้ออออ เหนื่อย (ฮ่า ๆ)