ชีวิตของคนเงียบ

สวัสดีค่ะทุกคนที่เข้ามาาาอ่านน คือวันนี้เรามีเรื่องราวของคนเงียบแบบเราว่าลึกๆแล้วคนเงียบแบบเราในใจลึกๆมันเป็นยังไง แล้วเงียบทำไมมม 5555555
คนเงียบมีหลายประเภทค่ะ แต่ประเภทแบบเราคือเงียบคิดค่ะ ก็คือทุกครั้งที่เราเงียบเราไม่ได้เงียบไปเลย แต่ในสมองของเราความคิด จิตต่างๆมันวิ่งวุ่นวายไปทั่วเลยค่ะ มันคอยจะผุดเรื่องที่ไม่ว่าจะเกิดไปนานแล้วหรือพึ่งเกิดขึ้นมา วนเวียนให้เราคอยย้ำคิดย้ำนึกถึงเรื่องนั้นอยู่ตลอดเวลา ขอบอกเลยนะคะว่าปวดจิตมากกกกกกกกกก แต่เราไม่ได้เป็นคนที่เงียบมาตั้งแแต่เด็กนะคะ จุดกำเนิดความเงียบของเรามันมาตามอายุค่ะ ยิ่งเหมือนจะยิ่งเงียบมากขึ้น ตอนประถมเราค่ออนข้างที่จะร่าเริงเฮฮาและเฟรนลี่เอามากๆเลยค่ะ แต่พอเริ่มย้าย รร เรียนมัธยมอยู่ๆเราก็เงียบขึ้น พูดน้อยขึ้น แรกๆก็ไม่ได้เงียบจนแย่มากนะคะแต่ตอนนี้ไอ้ความเงียบของเรามันมากกก ถึงขนาดที่เพื่อนเราบางคนเราแทบที่จะไม่ได้คุยด้วยเลยในวันวันนึง เราก็ไม่รู้ว่าทำไมนะคะเราถึงไม่คุยกับเค้า เค้าไม่ได้ทำอะไรแย่ๆให้เราเลย บางครั้งหหลายๆคนพยายามเข้าหาเราแต่เราก็ยิ้มแล้วก็คุยแค่ช่วงเวลานั้น พอจบก็ไม่คุยเหมือนเดิม ด้วยไอ้ความเงียบของเรานี่แหละค่ะ ที่ทำให้เรามีเพื่อนน้อยยยยมากกกกกกกกกกกกกกกกกก(ยังดีที่มีคนคบอยู่55555) เรามีเพื่อนสนิทอยู๋ 3 คนค่ะ พวกเค้าทั้ง 3 เข้ามาในชีวิตเราตอนที่เรายังไม่เงียบมาก เราคบกันมาได้นานกว่าเพื่อนคอื่นๆ เลยทำให้เราพูดมากกกก เวลาอยู่กับพวกเค้า เราเคยคิดที่จะลองคุยกับคนอืนๆแต่ก็ไม่ได้ผลอยู่ดี แต่ตอนนี้เราก็ชอบความเงียบที่เราเป็นอยู๋นะคะ มันสงบดี แต่มันไม่ใช่ผลดีกับเพื่อนๆที่อยู่รอบตัวเราซักเท่าไหร่ มาเข้าเรื่องรสนิยมของเราบ้างดีกว่า ถ้าทุกคนที่รู้จักเราแค่ภาพลักษณ์คงคิดว่าเราเงียบ เรียบร้อย ไม่ค่อยชอบความวุ่นวาย แต่จริงๆเรามีอีกบุคลิกนึงคือเราชอบพวกเรื่องสักลาย ดื่มม แรป เฮฮา ปาร์ตี้ กับเพื่อนซักคนที่รู้ใจ เอาจริงทุกคนไม่น่าจะรู้ว่าจริงๆเราร็สึกชอบมมองผญ อยู่เหมือนกันค่ะ เราชอบมองผญ เซกซี่ ผิวแทนหน่อยๆ มองแล้วสบายตาสุดๆเลยค่ะ555555 เรามีรสนิยมคล้ายๆผชค่ะ เราไม่ชอบสวมกระโปรงหรือชุดแบบผญ เราชอบใส่พวกสเวตเตอร์ กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ เสื้อยีนส์อะไรประมาณนี้ แต่ทุกอย่างที่เล่ามาไม่มีใครรู้เลยค่ะ ว่าเรามีรสนิยมแบบนี้เพราะวันๆเราเอาแต่เงียบอย่างกับป่าช้าา จริงเราสามารถทำอะไรได้หลายๆอย่างแต่ไม่มีใครรู้เยอะเลยค่ะ แล้วเราเป็นคนไม่ชอบยิ้มมากๆเลยค่ะ นั่งหน้านิ่งทั้งวันนน เราดูเป็นคนน่าเบื่อค่ะ เหมือนเราจะแสดงแต่สิ่งงที่ไม่ค่อยดีกับตตัวให้ทุกคนเห็น เลไม่ค่อยมีคนเข้าหาซักเท่าไหร่ ภายนอกดูเหมือนเราจะหยิ่งๆ ไม่สนใจใคร ไม่แคร์ใคร ไม่แคร์โลก แต่จริงเราสังเกตุเก็บรายละเอียดของทุกคคนเลยนะคะ เรารู้ว่าใครชอบทำอะไรเลวลาว่างๆ เวลาใครทะเลาะกัน มีอะไรที่แปลกๆไปแต่คนอื่นไม่ทันสังเกตุเห็นเราสามรถเห็นได้เลยค่ะ เราชอบสังเกตความรู้สึกของคนอื่นๆโดยเฉพาะคนที่กำลังเศร้าา แล้วพยายามปกปิด เพราะเราเป็นบ่อยเลยสังเกตุแต่เข้าใจดีว่ามันเจ็บแค่ไหน แต่ด้วยความที่เราหน้านิ่งเป็นระจำอยู่แล้วทุกคนเลยไม่ร็หรอกค่ะว่าวันไหนนิ่งเฉยๆวันไหนมีเรื่องในใจ555555 จริงๆเราแคร์มากนะคะแต่เราไม่กล้าที่เข้าไปแค่นั้นเองง จริงๆเรามีเรื่องราวในชีวิตเยอะเลยค่ะ แต่ขอพอแค่นี้ก่อนนะคะ เมื่อยยย5555555 เราตั้งกระทู้กะจะเอาไว้ระบาย และบันทึกเป็นไดอารี่ค่ะ แต่ถ้ามีคนมาอ่านแล้วพูคุยกันก็จะดีต่อใจมาากเลยล่ะค่ะ5555555