วันนี้เปิดเทอมวันแรก ไม่ต้องแปลกใจโรงเรียนเราไม่เหมือนใครหรอก ปิดช้าเปิดเร็วเปิดเร็วยิ่งกว่าแสงอีกอ้ะ ทั้งๆที่วันนี้คือวันหยุดเป็นวันพืช เรื่องมันมีอยู่ว่าคือก่อนหน้านี้เคยรู้สึกน้ะว่าตัวเองไม่มีตัวตนเลย แบบว่าจากความรู้สึกอ่ะ เรารู้สึกว่าก่อนหน้านี้ มีหน้ามีตาให้สังคมเพื่อนๆในห้อง ปล.เรามีเพื่อนเป็นกลุ่มน้ะแต่คนละสายการเรียนที่คบมาตั้งแต่มอต้น แบบว่าอะไรๆก็เป็นเศษไปซะตลอด แต่ความคิดของเราเองตนเป็นที่พึ่งแห่งตน บางทีก็เจอคนเห็นแกตัวไปอีก ไม่ว่าจะเรื่องเรียน เรื่องงานกลุ่ม งานกลุ่มทีไรทำคนเดียว บางทีก็เหนื่อยอ่ะ อยากลาออก คิดมากเรื่องนี้จนเข้าโรคซึมเศร้าไปช่วงนึงน้ะรู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า ในสายตาเพื่อนๆเลย เหนื่อยใจจัง .
เคยรู้สึกว่าตัวเองไม่สำคัญกับเพื่อนๆไหม ?