เราขอแนะนำตัวก่อนนะคะว่าเราเป็นเพศทางเลือก
เรารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่พูดยากมาก เราเล่าอะไรไม่ค่อยได้เลย เพราะทุกอย่างระหว่างเรากับเพื่อนเราจะเป็นความลับที่รู้กันแค่ 2 คน แต่เราต้องเสียเพื่อนคนนี้ไป เราทั้ง 2 เป็นคนประเภท introvert อยู่ รร. เดียวกันและเจอกันครั้งแรกตอน ม.1 ตอนม.3 เพื่อนเราย้ายไปเรียนที่อื่น ม.4 เราก็ย้ายรร. เหมือนกัน แต่ไม่ได้เป็นที่เดียวกับที่เพื่อนเราไป เราทั้งคู่แทบไม่มีเพื่อนคนอื่นๆ เลย เวลามีเรื่องอะไร ก็มักจะเอามาเมาส์มาเล่าให้ฟังกัน เรื่องที่คนอื่นๆ ไม่รู้ว่านี่แหละตัวตนของพวกเรา เรื่องผู้ชาย เรื่องรสนิยมทางเพศ เรื่องครอบครัว เรื่องที่เราเล่าได้ให้เขาฟังคนเดียว แต่เรากลับต้องแตกหักกันไป
เราเป็นเพื่อนมาได้ 5 ปี ตอนนี้ทั้งเราและเขากำลังขึ้น ม.6 จากปกติเวลาเครียดหรือมีปัญหาอะไร ต่างคนต่างมาเล่าให้ฟังกัน แม้จะอยู่คนละที่ก็ตม เพื่อนเราเข้ากับเพื่อนที่ รร. ใหม่ไม่ได้ แล้วยังถูกพวกเพื่อนผู้ชายพูดจาลวนลามใส่ เขาไม่ไว้ใจใครที่ รร. ซักคน ส่วนเราเข้ากับเพื่อนที่ รร. ใหม่ได้ แต่กลับรู้สึกไม่สนิทใจกับใครเลย ไม่มีใครเป็นคนที่คอยฟังเรื่องไร้สาระ เรื่องติ๊งต๊อง ปัญญาอ่อนของเราได้เท่ากับเพื่อนเรา ไม่มีใครฟังปัญหาที่บ้าน ปัญหาครอบครัวเราได้ รู้สึกว่าเพื่อนที่รร. ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับเราเลย
ตอนนี้เราอาจจะพิมพ์ดูมึนๆ ไปบ้างนะคะ เรากำลังรู้สึกเบลอๆ รู้สึกว่างเปล่าอย่างบอกไม่ถูก เราเพิ่งเสียเพื่อนไปวันนี้ เราทั้ง 2 ไม่ได้มีเพื่อนที่ไว้ใจคนอื่นอีก เขารู้ว่าเราไว้ใจเขาคนเดียว เราก็รู้ว่าเขาไว้ใจเราคนเดียว พวกเราทั้งคู่เกลียดการเข้าสังคม และเข้าหาใครก่อนไม่เป็น คุยไม่เก่ง แม้ว่าจะได้เรียนที่เดียวกันแค่ 2 ปี แต่เราก็คุยกันตลอด นัดเจอกันบ้าง แต่เราก็ไม่มีเพื่อนคนนี้อีกแล้ว เมื่อกี้เจอดราม่าน่าตื่นเต้นมาในเฟซ ปกติเราจะทักเขาไป ไปเมาส์กัน แต่มารู้ตัวอีกทีว่ามันไม่เหมือนเดิมแล้ว เรื่องที่มีแค่เรากับเพื่อนเราคุยกันได้ รู้กันแค่ 2 คน เราก็ไม่รู้ว่าจะไปคุยกับใครดี ครอบครัวเราก็ไม่ได้ดีกับเรามาก (เรามีปัญหาส่วนตัว เป็นปัญหาครอบครัวด้วย) เพื่อนคนอื่นที่ รร. เราก็ไม่มีใครมาแทนที่ได้
สรุปคือเราอยากมาระบายความอึดอัดความรู้สึกเรา และรู้สึกแบบ ไม่ได้จะร้องไห้ หรืออะไรนะคะ แต่ว่ามันรู้สึกเฉยชา มึนหัว เวลาเดินมันรู้สึกเหมือนตัวเราหนักขึ้น หายใจไม่ทั่วท้อง อยากนอนอยู่แต่บนเตียงทั้งวัน รู้สึกไม่อยากทำอะไรเลย เหม่อลอย มันเป็นเพราะเราเพิ่งเสียเพื่อนที่ดีที่สุดไปใช่มั้ย เราทะเลาะ ผิดใจกันบ่อยๆ เรื่องเดิมๆ และเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่กลับเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ถูกมองข้ามไป มันเลยทำให้บาดหมางกัน
เราเพิ่งเสียเพื่อนสนิทที่ดีที่สุด และเป็นแค่เพื่อนคนเดียวไป
เรารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่พูดยากมาก เราเล่าอะไรไม่ค่อยได้เลย เพราะทุกอย่างระหว่างเรากับเพื่อนเราจะเป็นความลับที่รู้กันแค่ 2 คน แต่เราต้องเสียเพื่อนคนนี้ไป เราทั้ง 2 เป็นคนประเภท introvert อยู่ รร. เดียวกันและเจอกันครั้งแรกตอน ม.1 ตอนม.3 เพื่อนเราย้ายไปเรียนที่อื่น ม.4 เราก็ย้ายรร. เหมือนกัน แต่ไม่ได้เป็นที่เดียวกับที่เพื่อนเราไป เราทั้งคู่แทบไม่มีเพื่อนคนอื่นๆ เลย เวลามีเรื่องอะไร ก็มักจะเอามาเมาส์มาเล่าให้ฟังกัน เรื่องที่คนอื่นๆ ไม่รู้ว่านี่แหละตัวตนของพวกเรา เรื่องผู้ชาย เรื่องรสนิยมทางเพศ เรื่องครอบครัว เรื่องที่เราเล่าได้ให้เขาฟังคนเดียว แต่เรากลับต้องแตกหักกันไป
เราเป็นเพื่อนมาได้ 5 ปี ตอนนี้ทั้งเราและเขากำลังขึ้น ม.6 จากปกติเวลาเครียดหรือมีปัญหาอะไร ต่างคนต่างมาเล่าให้ฟังกัน แม้จะอยู่คนละที่ก็ตม เพื่อนเราเข้ากับเพื่อนที่ รร. ใหม่ไม่ได้ แล้วยังถูกพวกเพื่อนผู้ชายพูดจาลวนลามใส่ เขาไม่ไว้ใจใครที่ รร. ซักคน ส่วนเราเข้ากับเพื่อนที่ รร. ใหม่ได้ แต่กลับรู้สึกไม่สนิทใจกับใครเลย ไม่มีใครเป็นคนที่คอยฟังเรื่องไร้สาระ เรื่องติ๊งต๊อง ปัญญาอ่อนของเราได้เท่ากับเพื่อนเรา ไม่มีใครฟังปัญหาที่บ้าน ปัญหาครอบครัวเราได้ รู้สึกว่าเพื่อนที่รร. ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับเราเลย
ตอนนี้เราอาจจะพิมพ์ดูมึนๆ ไปบ้างนะคะ เรากำลังรู้สึกเบลอๆ รู้สึกว่างเปล่าอย่างบอกไม่ถูก เราเพิ่งเสียเพื่อนไปวันนี้ เราทั้ง 2 ไม่ได้มีเพื่อนที่ไว้ใจคนอื่นอีก เขารู้ว่าเราไว้ใจเขาคนเดียว เราก็รู้ว่าเขาไว้ใจเราคนเดียว พวกเราทั้งคู่เกลียดการเข้าสังคม และเข้าหาใครก่อนไม่เป็น คุยไม่เก่ง แม้ว่าจะได้เรียนที่เดียวกันแค่ 2 ปี แต่เราก็คุยกันตลอด นัดเจอกันบ้าง แต่เราก็ไม่มีเพื่อนคนนี้อีกแล้ว เมื่อกี้เจอดราม่าน่าตื่นเต้นมาในเฟซ ปกติเราจะทักเขาไป ไปเมาส์กัน แต่มารู้ตัวอีกทีว่ามันไม่เหมือนเดิมแล้ว เรื่องที่มีแค่เรากับเพื่อนเราคุยกันได้ รู้กันแค่ 2 คน เราก็ไม่รู้ว่าจะไปคุยกับใครดี ครอบครัวเราก็ไม่ได้ดีกับเรามาก (เรามีปัญหาส่วนตัว เป็นปัญหาครอบครัวด้วย) เพื่อนคนอื่นที่ รร. เราก็ไม่มีใครมาแทนที่ได้
สรุปคือเราอยากมาระบายความอึดอัดความรู้สึกเรา และรู้สึกแบบ ไม่ได้จะร้องไห้ หรืออะไรนะคะ แต่ว่ามันรู้สึกเฉยชา มึนหัว เวลาเดินมันรู้สึกเหมือนตัวเราหนักขึ้น หายใจไม่ทั่วท้อง อยากนอนอยู่แต่บนเตียงทั้งวัน รู้สึกไม่อยากทำอะไรเลย เหม่อลอย มันเป็นเพราะเราเพิ่งเสียเพื่อนที่ดีที่สุดไปใช่มั้ย เราทะเลาะ ผิดใจกันบ่อยๆ เรื่องเดิมๆ และเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่กลับเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ถูกมองข้ามไป มันเลยทำให้บาดหมางกัน