เรามีน้องเป็น ผช วันๆไม่ทำอะไร มีแต่กิน เที่ยว นอน เป็นแบบนี้ทุกวัน
แม่ ยาย ป้า หรือคนในครอบครัวบอกให้รู้จักทำงานช่วย หรือไปหางานทำ มันก็ไม่ยอมทำ
น้องเรามันเรียนไม่จบ เรียนถึงแค่ ม.3เทอม1 แล้วก็ออก มันดื้อติดเพื่อน ช่วงที่มันยังเรียนอยู่ก็
กลับบ้านเที่ยงคืนบ้าง ตี1บ้าง แต่ช่วงที่เรียนยังพอมีทำงานช่วยบ้างจับนู้นทำนี่อยู่บ้าง
แต่ตอนนี้ ไม่ทำอะไรเลย กินนอนเที่ยว ทั้งวัน กินข้าวก็ไม่ล้างจาน แม่ใช้ทำอะไรก็ไใ่ทำ ทำเป็นหูไม่ได้ยิน
ส่วนตัวเราคิดว่าที่มันทำตัวแบบนี้เพราะ การเลี้ยงดู และคิดว่ามันคงจะเก็บกด เพราะว่าพ่อแม่มันแยกทางกันตั้งแต่มันอยู่ประมาณ ป.5
จากนั้นมันก็อาศัยอยู่กับญาติ และพออยู่กับญาติเขาก็คงไม่ได้ดูแลใส่ใจเหมือนพ่อแม่ ปล่อยบ้าง หรืออาจจะละเลย ทำให้มันมีนิสัยแย่หรือมีนิสัยก้าวร้าว
พอตอน ม.1น้องมันก็ย้ายมาอยู้กับป้า ป้านั้นก็คือแม่ของเราเอง พอมาอยู่ที่นี่แม่เราก็เป็นคนที่ดุบ้าง เข้มงวด แบบปากร้าย บ้างบางที และค่อยสอนให้รู้จักทำงาน พอมาอยู่ที่บ้านเราน้องมันก็ดีขึ้น คือเลิก รร มันจะทำงานบ้านช่วยเราก่อน แล้วก็จะไปเล่นบอลกับเพื่อน อาจจะมีติดเพื่อนบ้างแต่แม่เราก็คุมได้สอนได้ และพอ ม3 มันก็ไปกลับไปอยู่กับญาติอีกครั้ง จากเด็กที่เคยบอกได้สอนได้ ก็กลายเป็นเด็กที่เที่ยว กิน นอน เพราะญาติทางนี้นเขาก็ค้าขาย ต้องทำของขาย เขาก็อาจจะไม่มีเวลาที่จะใส่ใจและปล่อยให้น้องมันทำตามใจตัวเอง ก็อย่างว่าไม่ใช่ลูกหลานแท้ๆ เขาก็คงไม่ได้สนใจอะไรมากมาย จากที่อยู่กับญาติได้ประมาณ 4-5เดือน มันก็กลับมาอยู่ที่บ้านยาย และบ้านยายกับบ้านเราอยู่ข้างๆกัน ยายบอกก็ไม่ฟัง ทุกคนเขาพูดสอนดีๆก็แล้วแบบดุๆก็แล้ว
แต่มันก็ไม่สำนึก ที่จะทำอะไรเหมือนเดิม ปล.ที่น้องไม่อยู่กลับแม่เพราะแม่ไปทำงานที่ กทม และพ่อก็แยกทางกับแม่ตั้งแต่ตอนนั้นก็ไม่เคยติดต่อกลับมาเลย
แต่ตอนนี้แม่ของน้องก็กลับมาอยู่บ้านกับยายแล้ว พิมยาวไปเพราะอยากเล่ารายละเอียด เราก็ไม่รู้ว่าที่บอกสอนอะไรไม่เอาไม่ทำ ทำหูไม่ได้ยิน นอนกินเที่ยวแบบนี้มันเกิดจากการที่เก็บกด หรือขี้เกียจ หรือบางที่อาจเป็นเพราะจิตใจข้างในที่คิดว่าขาดความอบอุ่น
สับสนกับสิ่งที่เจอเรื่องคนในครอบครัว
แม่ ยาย ป้า หรือคนในครอบครัวบอกให้รู้จักทำงานช่วย หรือไปหางานทำ มันก็ไม่ยอมทำ
น้องเรามันเรียนไม่จบ เรียนถึงแค่ ม.3เทอม1 แล้วก็ออก มันดื้อติดเพื่อน ช่วงที่มันยังเรียนอยู่ก็
กลับบ้านเที่ยงคืนบ้าง ตี1บ้าง แต่ช่วงที่เรียนยังพอมีทำงานช่วยบ้างจับนู้นทำนี่อยู่บ้าง
แต่ตอนนี้ ไม่ทำอะไรเลย กินนอนเที่ยว ทั้งวัน กินข้าวก็ไม่ล้างจาน แม่ใช้ทำอะไรก็ไใ่ทำ ทำเป็นหูไม่ได้ยิน
ส่วนตัวเราคิดว่าที่มันทำตัวแบบนี้เพราะ การเลี้ยงดู และคิดว่ามันคงจะเก็บกด เพราะว่าพ่อแม่มันแยกทางกันตั้งแต่มันอยู่ประมาณ ป.5
จากนั้นมันก็อาศัยอยู่กับญาติ และพออยู่กับญาติเขาก็คงไม่ได้ดูแลใส่ใจเหมือนพ่อแม่ ปล่อยบ้าง หรืออาจจะละเลย ทำให้มันมีนิสัยแย่หรือมีนิสัยก้าวร้าว
พอตอน ม.1น้องมันก็ย้ายมาอยู้กับป้า ป้านั้นก็คือแม่ของเราเอง พอมาอยู่ที่นี่แม่เราก็เป็นคนที่ดุบ้าง เข้มงวด แบบปากร้าย บ้างบางที และค่อยสอนให้รู้จักทำงาน พอมาอยู่ที่บ้านเราน้องมันก็ดีขึ้น คือเลิก รร มันจะทำงานบ้านช่วยเราก่อน แล้วก็จะไปเล่นบอลกับเพื่อน อาจจะมีติดเพื่อนบ้างแต่แม่เราก็คุมได้สอนได้ และพอ ม3 มันก็ไปกลับไปอยู่กับญาติอีกครั้ง จากเด็กที่เคยบอกได้สอนได้ ก็กลายเป็นเด็กที่เที่ยว กิน นอน เพราะญาติทางนี้นเขาก็ค้าขาย ต้องทำของขาย เขาก็อาจจะไม่มีเวลาที่จะใส่ใจและปล่อยให้น้องมันทำตามใจตัวเอง ก็อย่างว่าไม่ใช่ลูกหลานแท้ๆ เขาก็คงไม่ได้สนใจอะไรมากมาย จากที่อยู่กับญาติได้ประมาณ 4-5เดือน มันก็กลับมาอยู่ที่บ้านยาย และบ้านยายกับบ้านเราอยู่ข้างๆกัน ยายบอกก็ไม่ฟัง ทุกคนเขาพูดสอนดีๆก็แล้วแบบดุๆก็แล้ว
แต่มันก็ไม่สำนึก ที่จะทำอะไรเหมือนเดิม ปล.ที่น้องไม่อยู่กลับแม่เพราะแม่ไปทำงานที่ กทม และพ่อก็แยกทางกับแม่ตั้งแต่ตอนนั้นก็ไม่เคยติดต่อกลับมาเลย
แต่ตอนนี้แม่ของน้องก็กลับมาอยู่บ้านกับยายแล้ว พิมยาวไปเพราะอยากเล่ารายละเอียด เราก็ไม่รู้ว่าที่บอกสอนอะไรไม่เอาไม่ทำ ทำหูไม่ได้ยิน นอนกินเที่ยวแบบนี้มันเกิดจากการที่เก็บกด หรือขี้เกียจ หรือบางที่อาจเป็นเพราะจิตใจข้างในที่คิดว่าขาดความอบอุ่น