สวัสดีค่ะเพื่อนๆพันทิปทุกคนกระทู้นี้กระทู้แรกของดิฉัน..ดิฉันอยากปรึกษาปัญหาที่ฉันเพิ่งเจอมา...
ดิฉันกับแฟนรู้จักกันมานานในฐานะเพื่อนร่วมงานและตัดสินใจที่จะอยู่ด้วยกันที่หอพัก..เดิมที ฉัน พัก หอ เขา พัก บ้าน ค่ะ.. หลังจากที่เราตัดสินใจอยู่ด้วยกันทุกอย่างโอเคหมดเงินเดือนเขาให้ฉันเก็บหมด(เขาให้ที่บ้านเดือนละ3000) แต่ดิฉันไม่ได้ให้เงินที่บ้านเลยมีภาระงวดรถ เงินเดือนดิฉันเยอะกว่าเขานิดหน่อยคะ.. มีบางครั้งที่เรามักจะทะเลาะกันเรื่องค่าใช้จ่ายซึ่งส่วนมากคือฉันต้องรับผิดชอบ.. หลังจากที่เราอยู่ที่หอแม่เขาก็เข้ามาคุยกับฉันเรื่องขอหมั้น.. ตอนแรกดิฉันก็ลังเลแต่ก็ตอบตกลงไปเนื่องจากแม่เขาเห็นว่ามาอยู่ที่บ้านน่าจะดีเพราะน้องเขาจะไปเรียนต่อมหาลัย.. แต่หลังจากนั้นดิฉันก็คุยกับแม่ตกลงกับแม่ซึ่งตอนนั้นดิฉันเฉื่อยมากเรื่องนี้แต่เขาพยายามเร่งรัดทางดิฉัน หลังจากนั้นไม่กี่วันฉันก็บอกเขาว่าแม่ตกลงให้ไปคุยกันเรื่องหมั้นและคุยเรื่องเงินที่จะหมั้นแต่พอเขารู้ว่าต้องใช้เงินในการหมั้นเขากลับมาบอกดิฉันว่าไม่หมั้นแล้วแต่ทางดิฉันก็มีเปรยๆเรื่องหมั้นให้ญาติฟัง.. สรุปคือเขาไม่ขอหมั้นแต่จะให้ไปอยู่บ้านเขาเลยดิฉันจึงปฎิเสธไปที่จะไปอยู่บ้านเขา ซึ่งยอมรับเลยว่าดิฉันก็โกรธที่เขายกเลิกการหมั้นแต่ดิฉันก็พยายามที่จะเข้าใจเขา...ซึ่งแม่ฉันก็เตือนอยู่แล้วว่าเขาไม่รักษาคำพูด.. จากรั้นเราก็ใช้ชีวิตปกติเขาถือว่าเป็นคนดีคนกนึ่งเลย.. แต่เขามีเรื่องที่ไม่ดีคือเขาจะไม่โอเคกับครอบครัวเราในทุกๆเรื่องไม่เคยรับฟังปัญหาของดิฉันเลยแต่สำหรับครอบครัวเขาๆต้องการให้ดิฉันดีกับครอบครัวเขาทุกอย่าง...ยกตัวอย่างเช่น..เราไปกินหมูกะทะเราพูดว่าอยากพาแม่เรามาทานจังเขาก็จะถามว่าแล้วแม่เขาละไม่อยากพามาหรอ...หรือเราจะส่งหลานเราเรียนอนุบาลเขาก็ว่าเราแต่จะเขาส่งน้องเขาเรียนได้.. (หลาน เรา ไม่มี พ่อ กับ แม่) เรารู้สึกเสียใจมากๆกับการกระทำของเขาเราขายของรับจ็อบล้างจานรับอยู่เวรวันหยุดเราไม่เคยหยุดใน1ปีนี้เราหยุดแค่1วันเราขอเขาว่าเราขอไม่ไปไหนขอพักอยู่ห้องสักวันนะเขาก็ไม่ยอมจะให้เรากลับบ้านด้วยแต่เราไม่อยากกลับจึงทำให้เราทะเลาะกันถึงขั้นเลิกกันเราเลือกที่จะไม่ง้อปล่อยเขาไปเราทำถูกแล้วใช่ไหมคะ.. วันนี้เราเลือกหันมารักตัวเองที่ผ่านมาเรายอมเขาทุกอย่างหากวันนี้เรารักตัวเองรักครอบครัวเราครอบครัวที่เขาไม่เคยแม้จะถามสาระทุกข์สุขดิบเลยในวันนี้ถ้าเราตัดสินใจผิดพลาดเราก็ยอมรับมัน
หากวันนี้เราเลือกที่จะรักตัวเองมันถูกต้องใช่ไหม
ดิฉันกับแฟนรู้จักกันมานานในฐานะเพื่อนร่วมงานและตัดสินใจที่จะอยู่ด้วยกันที่หอพัก..เดิมที ฉัน พัก หอ เขา พัก บ้าน ค่ะ.. หลังจากที่เราตัดสินใจอยู่ด้วยกันทุกอย่างโอเคหมดเงินเดือนเขาให้ฉันเก็บหมด(เขาให้ที่บ้านเดือนละ3000) แต่ดิฉันไม่ได้ให้เงินที่บ้านเลยมีภาระงวดรถ เงินเดือนดิฉันเยอะกว่าเขานิดหน่อยคะ.. มีบางครั้งที่เรามักจะทะเลาะกันเรื่องค่าใช้จ่ายซึ่งส่วนมากคือฉันต้องรับผิดชอบ.. หลังจากที่เราอยู่ที่หอแม่เขาก็เข้ามาคุยกับฉันเรื่องขอหมั้น.. ตอนแรกดิฉันก็ลังเลแต่ก็ตอบตกลงไปเนื่องจากแม่เขาเห็นว่ามาอยู่ที่บ้านน่าจะดีเพราะน้องเขาจะไปเรียนต่อมหาลัย.. แต่หลังจากนั้นดิฉันก็คุยกับแม่ตกลงกับแม่ซึ่งตอนนั้นดิฉันเฉื่อยมากเรื่องนี้แต่เขาพยายามเร่งรัดทางดิฉัน หลังจากนั้นไม่กี่วันฉันก็บอกเขาว่าแม่ตกลงให้ไปคุยกันเรื่องหมั้นและคุยเรื่องเงินที่จะหมั้นแต่พอเขารู้ว่าต้องใช้เงินในการหมั้นเขากลับมาบอกดิฉันว่าไม่หมั้นแล้วแต่ทางดิฉันก็มีเปรยๆเรื่องหมั้นให้ญาติฟัง.. สรุปคือเขาไม่ขอหมั้นแต่จะให้ไปอยู่บ้านเขาเลยดิฉันจึงปฎิเสธไปที่จะไปอยู่บ้านเขา ซึ่งยอมรับเลยว่าดิฉันก็โกรธที่เขายกเลิกการหมั้นแต่ดิฉันก็พยายามที่จะเข้าใจเขา...ซึ่งแม่ฉันก็เตือนอยู่แล้วว่าเขาไม่รักษาคำพูด.. จากรั้นเราก็ใช้ชีวิตปกติเขาถือว่าเป็นคนดีคนกนึ่งเลย.. แต่เขามีเรื่องที่ไม่ดีคือเขาจะไม่โอเคกับครอบครัวเราในทุกๆเรื่องไม่เคยรับฟังปัญหาของดิฉันเลยแต่สำหรับครอบครัวเขาๆต้องการให้ดิฉันดีกับครอบครัวเขาทุกอย่าง...ยกตัวอย่างเช่น..เราไปกินหมูกะทะเราพูดว่าอยากพาแม่เรามาทานจังเขาก็จะถามว่าแล้วแม่เขาละไม่อยากพามาหรอ...หรือเราจะส่งหลานเราเรียนอนุบาลเขาก็ว่าเราแต่จะเขาส่งน้องเขาเรียนได้.. (หลาน เรา ไม่มี พ่อ กับ แม่) เรารู้สึกเสียใจมากๆกับการกระทำของเขาเราขายของรับจ็อบล้างจานรับอยู่เวรวันหยุดเราไม่เคยหยุดใน1ปีนี้เราหยุดแค่1วันเราขอเขาว่าเราขอไม่ไปไหนขอพักอยู่ห้องสักวันนะเขาก็ไม่ยอมจะให้เรากลับบ้านด้วยแต่เราไม่อยากกลับจึงทำให้เราทะเลาะกันถึงขั้นเลิกกันเราเลือกที่จะไม่ง้อปล่อยเขาไปเราทำถูกแล้วใช่ไหมคะ.. วันนี้เราเลือกหันมารักตัวเองที่ผ่านมาเรายอมเขาทุกอย่างหากวันนี้เรารักตัวเองรักครอบครัวเราครอบครัวที่เขาไม่เคยแม้จะถามสาระทุกข์สุขดิบเลยในวันนี้ถ้าเราตัดสินใจผิดพลาดเราก็ยอมรับมัน