เราตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะอยากถามทุกคนว่าสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นี้มันถูกรึเปล่า

ในชีวิตเรามีคนเข้ามามากมายแต่เราก็ยังชอบ
คนๆนึงอยู่เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเราสมัย ม.ต้น ถึงแม้พวกเราจะอยู่กันคนละห้องแต่เขากลับคอยมาวนเวียนอยู่รอบๆตัวเรา
หลายครั้งที่เรารู้สึกแปลกใจว่าทำไมเราถึงรู้สึกแปลกๆกับสิ่งดีๆที่เขาทำให้ 
ความรู้สึกดีๆที่เราได้รับ แต่เราไม่เคยทำอะไร
ให้เขาเลยตลอดเวลาที่ผ่านมา

เขาทำให้เราไม่เเน่ใจในความรู้สึกเพราะ
ตอนนั้นเรายังเด็กอยู่ จนจบ ม.ต้น เราย้ายโรงเรียนไปเรียนที่อื่น แต่เขาก็ยังคอยเรา
ยังคงความรู้สึกดีๆกับเราอยู่ 

เรารู้สึกว่าเราผิด เราไม่กล้าสู้หน้าเขา
เพราะตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมาเราไม่เคยติดต่อเขาไปเลย แต่เราก็ยังคิดถึงเขาอยู่
เราอยากกลับไปหาเขา เพราะตอนนี้เราโตพอแล้ว เราพร้อมที่จะคบกับเขาแล้ว
แต่พอโตขึ้นมามันกลับมีช่องว่างของ
ความรู้สึกขึ้นมาว่าเราไม่คู่ควร

ตอนเด็กๆเราไม่เคยรู้จักครอบครัวของเขา
ไม่เคยรู้จักฐานะความเป็นอยู่ของเขา
พอโตมาจนรู้มันทำให้เราไม่กล้ากลับไป
หาเขา ถึงครอบครัวเราจะมีฐานะปานกลาง
แต่เขาก็เหมือนจะอยู่สูงเกินไปอยู่ดี

เรารู้สึกผิดที่ทำให้เขาเสียเวลารอเรานานหลายปี เพราะคำขอของเราตอนเด็กว่า
ถ้าเรียนจบแล้วพวกเรายังรู้สึกเหมือนเดิมแล้วมาคบกันนะ
ตอนนี้เราถอยออกมาโดยไม่บอกอะไรเขา
เราหายไปเงียบๆแม้ว่าเขาจะยังคอยเราอยู่ 
เราอยากให้เขาเจอคนที่ดีกว่าเรา
แบบนี้เราทำถูกไหมคะ ?