รู้สึกเหมือนแม่ไม่ค่อยภูมิใจในตัวเราเลยค่ะ

เรียนจบมาได้เดือนครึ่งแล้วค่ะ ใจอยากพักร่างให้นานกว่านี้ แต่ก็รีบหางานเพราะที่บ้านถามว่าจะเริ่มหางานเมื่อไรตั้งแต่ตอนพึ่งเรียนจบได้สัปดาห์กว่าๆ ตอนนี้ได้งานทำแล้วค่ะ ตำแหน่งธุรการบริษัทอาหารสดที่หนึ่ง งานไม่ค่อยโดนใจเท่าไหร่ แต่ต้องรีบขว้าไปเพราะกลัวรองานนาน ตอนนี้รอทำงานอยู่ค่ะอีก 5 วันกำลังจะไปทำ ระหว่างนี้แม่ก็พูดทุกวันเหมือนเราเป็นคนไร้ค่าค่ะ อายุยี่สิบกว่าไม่ทำอะไร ตื่นก็สาย งานบ้านไม่ทำไร (ส่วนนี้ยอมรับจริงค่ะว่าขี้เกียจมากยิ่งรู้ว่าได้งานแล้วจะไปเริ่มเมื่อไหร่ก็อยากจะพักร่างให้พอก่อนไปทำงานค่ะ) เราฟังทุกวันจนรู้สึกว่าที่เราเรียนจบมาได้ได้งานทำเร็วกว่าที่คิดนี้ ไม่เคยพูดชมเราเลย มีแต่หาข้อเสียเรามาพูดบั่นทอนเราทุกวันๆ  เอาจริงๆนอยด์แม่มากเลยค่ะ ใกล้ทำงานหลายคนที่จบใหม่คงแอคทีฟไฟแรงมากเว่อร์ใช่ไหม แต่เรารู้สึกเหมือนไปทำงานเพื่อหนีปัญหาเลยค่ะ