ในเรื่อง fast and furious ที่ ไบรอัน โอคอร์เนอร์ ออกจากทีมไปอยู่กับลูกกับเมียในหนัง (แต่ชีวิตจริงคือนักแสดงเสียชีวิต) แล้ว fast and furious ก็ดัน ดอม เป็นพระเอกคนเดียวของหนัง (จริง ๆ ก็เห็นบทเยอะจนจะเป็นพระเอกคนเดียวมานานแล้ว) พอขาด ไบรอัน แล้วดัน ดอม คนเดียวแล้วรู้สึก เหงา ๆ + ดอมจะเป็น ซูเปอร์แมนของจักรวาล fast and furious ไปแล้ว ทั้ง ๆ ที่จุดเริ่มต้นคือ โจรซิ่งรถ แต่ต่อยชนะทหาร ตำรวจ หน่วยพิเศษ ได้
ตอนนี้เวลาดู fast and furious จะรู้สึกแบบ ถ้าดอมเจอปัญหาอะไรก็คิดว่า ยังไง ๆ เฮียแกก็ผ่านได้สบาย จะสู้กับใครก็คิดว่าชนะหมด ยิ่งเป็นเหมือนพระเอกคนเดียวของ fast and furious แล้ว ยิ่งรู้สึกจะเทพขึ้นไปอีก นี้เข้า avenger ได้แล้วนะนี่ ผิดกับตอนที่ไบรอันอยู่ รู้สึกยังไงบทพระเอกก็จะไม่ถูกยัดเยียมเป็นของดอมคนเดียว เพราะต้องแชร์ให้ไบรอันบ้าง พอไบรอันไม่อยู่เลยเหมือนหมดความลุ้นไปด้วย เพราะความเทพของดอม และในหนังรู้สึกแบบว่า คนที่จะชนะดอมได้คือไบรอัน ทำให้ไม่รู้สึกว่าดอมมันเทพเกินหน้าคนอื่น แต่พอไม่อยู่ก็รู้สึกว่าดอมเทพอยู่คนเดียวในเรื่อง (ขนาดภาค 8 คนในทีมยังบอกเลยถ้าไบรอันมาช่วย ต้องชนะแน่ แต่เล็ตตี้บอกว่าปล่อยไบรอั้นไปเถอะ)
fast and furious ตั้งแต่ ดอม เป็นพระเอกคนเดียว
ตอนนี้เวลาดู fast and furious จะรู้สึกแบบ ถ้าดอมเจอปัญหาอะไรก็คิดว่า ยังไง ๆ เฮียแกก็ผ่านได้สบาย จะสู้กับใครก็คิดว่าชนะหมด ยิ่งเป็นเหมือนพระเอกคนเดียวของ fast and furious แล้ว ยิ่งรู้สึกจะเทพขึ้นไปอีก นี้เข้า avenger ได้แล้วนะนี่ ผิดกับตอนที่ไบรอันอยู่ รู้สึกยังไงบทพระเอกก็จะไม่ถูกยัดเยียมเป็นของดอมคนเดียว เพราะต้องแชร์ให้ไบรอันบ้าง พอไบรอันไม่อยู่เลยเหมือนหมดความลุ้นไปด้วย เพราะความเทพของดอม และในหนังรู้สึกแบบว่า คนที่จะชนะดอมได้คือไบรอัน ทำให้ไม่รู้สึกว่าดอมมันเทพเกินหน้าคนอื่น แต่พอไม่อยู่ก็รู้สึกว่าดอมเทพอยู่คนเดียวในเรื่อง (ขนาดภาค 8 คนในทีมยังบอกเลยถ้าไบรอันมาช่วย ต้องชนะแน่ แต่เล็ตตี้บอกว่าปล่อยไบรอั้นไปเถอะ)