สวัสดีครับ กระทู้นี้ตั้งมาเพื่ออยากรู้ความคิดของทุกๆท่านในหลายๆแง่
เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ไม่กี่วันก่อนโรงเรียนผมให้นักเรียนเข้าอบรมกับพระอาจารย์ ซึ่ง80%ในเนื้อหาอบรมนั้นพูดถึงแต่การทำชั่วแล้วเป็นยังไง บาปเป็นยังไง นรกเป็นยังไง แต่ในเนื้อหาผมสงสัย ไม่มีการยกย่องความดีครับ มีเพียงบอกว่า คนดีก็ดีไปแล้วกลับการกระทำชั่วต่อ กลับมาบ้านผมมานั่งคิด เราโดนอบรมแบบนี้มาตั้งแต่ม.ต้นยันม.ปลาย กระทำชั่วแล้วได้ยังไงตลอด ผู้คนก็ยังทำตัวเหมือนเดิม ก็ยังสร้างปัญหาอะไรเหมือนเดิม กว่าจะรู้ก็สายไปแล้วก็มีหรือกว่าจะรู้ก็ปาไปนานมาก คือช่วงเวลาที่ยังไม่รู้ทำอะไรไม่ดีกับผู้อื่นมากมายซึ่งกลับไปแก้ไขไม่ได้ด้วย ผมคิดว่าการสอนให้ทุกคนกลัวบาปมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ครับ นึกถึงวิดิโอไทยประกันชีวิตที่มีผู้ชายให้อะไรกับผู้อื่นเลยครับ ถ้าสอนให้การยกย่องความดี จะดีกว่าไหม "ถึงคุณจะบาปหนามามาก อยากให้คุณลองทำดีดู คุณรู้สึกยังไง จิตใจแจ่มใส มีความสุขเมื่อช่วยเหลือผู้อื่นไหม ถ้าคุณรู้สึกแบบนี้ลองทำดีไปเรื่อยๆดูสิ" ผมคิดว่าผู้คนก็เคยกระทำผิดกันทั้งนั้นแหละครับ ^^ แต่ถ้าพูดให้กลัวในบาป มันก็ยังเหมือนเดิมๆ คุณจะยกเอานรกมาขู่หรืออะไรก็ตามเด็กช่วงวัยรุ่นสอนแบบนี้ยากครับ ถ้าได้ผลในการสอนให้กลัวบาป แต่กลัวอย่างคือตีความหมายที่จะสื่อผิด กลายเป็นไปห้ามผู้อื่นระวังตกนรก ทำแบบนี้ระวังตกนรกนะ ทำผิดแบบนี้ระวังเป็นบ้านะ(คิดว่าการห้ามแบบนี้ผมว่ามันไม่โอเคครับ ควรให้เหตุผลไปดีกว่าว่าการกระทำแบบนี้ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนนะถ้าคนอื่นทำแบบนี้กับเราเดือดร้อนไหมล่ะบลาๆๆแนะนำอะไรไปครับ)
การสอนอะไรยากๆ บางคนก็เข้าใจยากครับ แต่การสอนอธิบายอะไรง่ายๆมันดีกว่าครับ ผมคิดว่านะ
**ครูสอนประวัติศาสตร์สอนว่า พวกเรื่องงมงาย เชื่อก็โง่ ไม่เชื่อก็โง่ สิ่งที่ควรทำคือ ให้คิดว่า "ทำไม?" เช่น แม่บอกว่าห้ามร้องเพลงเวลาทำกับข้าวคนเฒ่าคนแก่ว่ามันไม่ดี ให้เราคิดว่าน้ำลายมันจะกระเด็นใส่ลงในกับข้าว
ผมคิดว่าการมีนรก มันทำให้คนกลัวการกระทำผิดครับ
ทำแบบนี้ตกนรกจะโดนอะไรบ้าง แต่บางครั้งก็แย่หน่อยทำให้คนเข้าขั้นงมงามเลยทีเดียว
จะดีกว่าไหมถ้ายกย่องความดีมากกว่าให้กลัวบาป
เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ไม่กี่วันก่อนโรงเรียนผมให้นักเรียนเข้าอบรมกับพระอาจารย์ ซึ่ง80%ในเนื้อหาอบรมนั้นพูดถึงแต่การทำชั่วแล้วเป็นยังไง บาปเป็นยังไง นรกเป็นยังไง แต่ในเนื้อหาผมสงสัย ไม่มีการยกย่องความดีครับ มีเพียงบอกว่า คนดีก็ดีไปแล้วกลับการกระทำชั่วต่อ กลับมาบ้านผมมานั่งคิด เราโดนอบรมแบบนี้มาตั้งแต่ม.ต้นยันม.ปลาย กระทำชั่วแล้วได้ยังไงตลอด ผู้คนก็ยังทำตัวเหมือนเดิม ก็ยังสร้างปัญหาอะไรเหมือนเดิม กว่าจะรู้ก็สายไปแล้วก็มีหรือกว่าจะรู้ก็ปาไปนานมาก คือช่วงเวลาที่ยังไม่รู้ทำอะไรไม่ดีกับผู้อื่นมากมายซึ่งกลับไปแก้ไขไม่ได้ด้วย ผมคิดว่าการสอนให้ทุกคนกลัวบาปมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ครับ นึกถึงวิดิโอไทยประกันชีวิตที่มีผู้ชายให้อะไรกับผู้อื่นเลยครับ ถ้าสอนให้การยกย่องความดี จะดีกว่าไหม "ถึงคุณจะบาปหนามามาก อยากให้คุณลองทำดีดู คุณรู้สึกยังไง จิตใจแจ่มใส มีความสุขเมื่อช่วยเหลือผู้อื่นไหม ถ้าคุณรู้สึกแบบนี้ลองทำดีไปเรื่อยๆดูสิ" ผมคิดว่าผู้คนก็เคยกระทำผิดกันทั้งนั้นแหละครับ ^^ แต่ถ้าพูดให้กลัวในบาป มันก็ยังเหมือนเดิมๆ คุณจะยกเอานรกมาขู่หรืออะไรก็ตามเด็กช่วงวัยรุ่นสอนแบบนี้ยากครับ ถ้าได้ผลในการสอนให้กลัวบาป แต่กลัวอย่างคือตีความหมายที่จะสื่อผิด กลายเป็นไปห้ามผู้อื่นระวังตกนรก ทำแบบนี้ระวังตกนรกนะ ทำผิดแบบนี้ระวังเป็นบ้านะ(คิดว่าการห้ามแบบนี้ผมว่ามันไม่โอเคครับ ควรให้เหตุผลไปดีกว่าว่าการกระทำแบบนี้ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนนะถ้าคนอื่นทำแบบนี้กับเราเดือดร้อนไหมล่ะบลาๆๆแนะนำอะไรไปครับ)
การสอนอะไรยากๆ บางคนก็เข้าใจยากครับ แต่การสอนอธิบายอะไรง่ายๆมันดีกว่าครับ ผมคิดว่านะ
**ครูสอนประวัติศาสตร์สอนว่า พวกเรื่องงมงาย เชื่อก็โง่ ไม่เชื่อก็โง่ สิ่งที่ควรทำคือ ให้คิดว่า "ทำไม?" เช่น แม่บอกว่าห้ามร้องเพลงเวลาทำกับข้าวคนเฒ่าคนแก่ว่ามันไม่ดี ให้เราคิดว่าน้ำลายมันจะกระเด็นใส่ลงในกับข้าว
ผมคิดว่าการมีนรก มันทำให้คนกลัวการกระทำผิดครับ
ทำแบบนี้ตกนรกจะโดนอะไรบ้าง แต่บางครั้งก็แย่หน่อยทำให้คนเข้าขั้นงมงามเลยทีเดียว