สวัสดีค่ะ เราขอลองปรึกษา มันจะยาวมากเลยนะคะขอบคุณล่วงหน้าที่อ่านจบ คือ ตอนนี้เรามีปัญหาคิดหนักมาก ว่าจะเลือกทางไหนดี ใจนึงก็อยากเรียนแต่อีกใจก็อยากทำงานแต่เราจบแค่ ปวช. แม่บอกให้เราเลิกเรียนแล้วมาทำงานหาเงินช่วยแม่ ทั้งที่เราก็อยากเรียนแต่แม่บอกจะไม่ส่งเรียนต่อ เราเลยจำใจออกมา ตอนแรกทางบ้านดูแย่มาก เราก็ลองออกมาทำงานดูตามที่แม่บอก แม่บอกมีงานรองรับ พอออกมาจริงๆไม่มีงานเลย มีแต่งานโรงงานเราทำได้ไม่กี่เดือน ข้อมือปวดไปหมด เพราะเราได้ทำอยู่ท้ายไลน์จะโดนอัดงานเยอะสุด โดนทั้งหัวหน้าด่าคำหยายสารพัด เราก็คือแบบนี่คือมันสังคมอะไร?? เราเลยตัดสินใจออก เงินเดือนออกตามหลังมาก็ยกใหแม่หมด ได้ตกเดือน 7900 เพราะไม่ได้ทำโอ เราก็พยายามหางานใหม่แต่งานดีๆส่วนมากก็วุฒิสูงๆใจเห็นเพื่อนเรียนก็อยากเรียนบ้างแต่มันจำใจ สุดท้ายต้องมาทำเซเว่น เราได้สตราท10,000บาท ทุกๆเงินออกก็จะให้แม่ประมาน6000 แต่ระหว่างเดือนเงินส่วนที่เหลือไว้ใช้ซื้อกินที่ทำงาน กลางเดือนเดี๋ยวแม่ก็มาขออยู่ดี เคยอยากได้นุ้นนี่แบบเพื่อนๆเงินออกวิ่งไปซื้อแหวนทองคนละวง แต่เรานะสิ จะใช้ยังต้องคิดแล้วคิดอีก เดี๋ยวไม่พอใช้จ่าย ตลอดเวลาที่ทำงานมาส่งให้แม่มากกว่าครึ่ง เราเหมือนทำงานไปปล่าวๆ โดยไม่มีแม้แต่เงินเก็บ เราเหนื่อยเราท้อ ไม่มีกำลังใจทำงาน เลยตัดสินใจลาออก ซึ่งคงทำแม่ผิดหวังอย่างมาก เราอยากเรียนต่ออยากมีงานทำดีๆ ที่มั้นคง แต่แม่ไม่เข้าใจพูดแต่ให้เราทำงานๆหาเงินมาช่วยเขา ตอนนี้คือทางบ้านไม่ดีแย่อะไรแล้วไม่เลย อยากรู้ว่าแม่จะเอาเงินไปทำอะไร ช่วงตอนที่เราออกเรียนเพราะแม่กับพ่อเลิกกันแม่ทำงานคนเดียวเราเข้าใจดีค่ะ แต่ตอนนี้คือพ่อกับแม่เขาดีกันแล้ว พ่อก็ช่วยหลายอย่าง โปะหนี้ช่วยกันกับแม่จนหมด กลับมาอยู่ด้วยกัน เราเห็นว่ามันเริ่มโอเครแล้วเลยอยากเรียนต่อ เพราะเราอายุพึ่ง20กว่าๆ เรียนต่อมันก็น่าจะทัน แต่แม่ยืนยันคำเดิม ไม่ให้เรียนอยากเรียนไปหาเงินเอง เราเลยไปขอยืมค่ารุ่นพี่โดนเราบอกว่าจะกู้กยศ.แล้วทำพาสไทม์หามาคืนเขาก็รับปากจะให้ยืม พอแม่รู้ก็เคืองเราว่าเรา เราเลยยกเลิกเรื่องนี้ไป จนแฟนเราเนี้ยทนไม่ได้ก็เอ่ยปากจะจ่ายค่าเทอมให้เราก็สัญญาจะหามาคืนขอให้ได้เรียนก่อนค่อยว่าอีกที เราก็ยืนยังจะเรียนแล้วเมื่อะวาน เป็นวันปฐมนิเทศ นศ.ใหม่เราก็ไม่ได้ไป เพราะแม่โทรมาด่า "ว่าเราไม่ช่วยอะไรเขา ที่อยากไปเรียนเพราะม*งไม่อยากทำงานใช่ไหม บ้านม*งเป็นเศรษฐีหรอ?? ลูกคนอื่นเขาทำงานช่วยพ่อแม่เขาตั้งแต่ 14-15 " เราเกลียดที่สุดคือคำพูดพวกนี้ แม่ไม่เคยพูดดีๆกับเราเลย อารมณ์เสียมาก็มาลงที่เรา ตอนแรกบอกจะเรียนก็เรียน ก็มาอีกวันโทรมาด่าว่าเรียนทำไม แล้วให้เราไปทำงานโรงงานเหมือนเดิม แม่เราบอกว่า วุฒิแค่นี้ม*งมีสิทธิ์เลือกงานหรอ เราก็พูดไปตรงๆว่าไม่ชอบงานแบบนี้ไม่ชอบที่มาอดหลับอดนอนเข้ากะ ทั้งที่ก็เรียนมาทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้เหมือนคนไม่ได้เรียน" เขาก็ด่าเราอีกว่า ไม่อยากทำงานเลือกงานไม่ดูฐานะ แล้วทำไมไม่ให้เราเรียนต่อละ เราเลือกเรียนวิลัยดีๆแต่อยู่ไกลบ้านหน่อย แม่ก็ว่าเราจะทำงานหลังเลือกเรียนได้ไหม ไปเรียนไกลขนาดนี้ ไม่มีประโยชน์ พาสไทม์เราหาทำงานแน่นอนค่ะ แต่แม่ไม่เคยเข้าใจอะไรในตัวเราเลย เราอยากเรียน เชื่อไหมค่ะ จบ ปวช.ความรู้น้อยจริงๆ เราเคยไปสมัครงานด้านกราฟฟิกใช้วุฒิ ปวช.ยื่นเขาเห็นสาขาเรา เราจบไอทีมาเขารีบรับอย่างไว แต่จบมาสองปีแล้ว ทำได้ไม่กี่วัน โดนเปลี่ยนตำแหน่ง เพราะแพ้เด็กที่จบใหม่ไฟแรง วุฒิปวส.มีความรู้เรื่องโปรแกรมเก่งกว่าเรา เราเลยคิดว่าการเรียนมันสำคัญนะคะ มันไม่ใช่แค่เอาวุฒิมาเพื่อทำงานๆอะไรก็ได้ แต่เรียนมันได้อะไรมากกว่านั้น ใกล้เปิดเทอมแล้วตอนนี้ยังไม่ได้สมัครเรียนเลย เพราะยังติดปัญหากับแม่อยู่ เขาขู่ว่าถ้าเรียนจะไล่ออกจากบ้านจะไล่ไปอยู่กับแฟนเรา ไม่ต้องมาให้เห็น ถ้าไม่ไล่เขาก็จะด่าให้เราเจ็บปวดสารพัด เราเครียดตอนนี้เราเริ่มลองหางานไว้ดูเผื่อได้งานดีๆน่าสนใจ ส่วนเรื่องเรียนอยากเรียนค่ะ แต่กลัวเป็นเหมือนตอนเรียน ปวช.แม่โทรมากดดันทุกวัน ว่าเมื่อไหร่จะจบเมื่อไหร่จะได้ออกมาช่วยเขาทำงานสักที ถ้าไม่จบสักทีเขาจะให้เอาวุฒิม.3มาทำงานแทน ม*งไม่ช่วยอะไรเลยจริงๆกุลำบากแค่ไหนรู้ไหมเราก็แบบแม่มันก็ต้องจบตามเวลาดิไปเร่งให้จบก่อนได้ไหมละ?เขาก็ยิ่งฌมโหใส่ เรานั่งร้องไห้กลางห้องเรียนต่อหาครูและเพื่อนที่อยู่ในห้องเลยค่ะตอนนั้น คือรู้ชะตาแล้วไม่ได้เรียนต่อแน่นอน แต่ตอนนี้มีโอกาสได้เรียนแต่มันลิบหรี่ ควรเลือกทางไหนดีคะ เรียนขัดใจแม่กับทำงานถูกใจแม่ 😂😂 ไม่เอาดราม่านะคะ เราชินกับเรื่องนี้แล้วมันหมดทางแก้ปัญหาพันปี
คุณจะเลือกเรียนต่อหรือทำงานดี??