เรากับแฟนอายุ 22
ไม่เชิงทะเลาะกันกับแฟนเมื่อวาน แต่เรากำลังกอดกันอยู่แบบปรกติแต่เรามีความรูสึกว่าอะไรแปลกๆ คือ
เราร้องให้หนักตั้งแต่อยู่หอก่อนที่จะมาเจอเค้าเพราะเรารู้สึกแปลกเหมือนแบบอยู่ๆก็รู้สึกแปลก อธิบายไม่ถูก
ระหว่างตอนที่กอดคือเค้ามากอดเราแบบเค้าเป็นคนชอบกอดเราก้ถาม
เรา: เรารักเธอนะ
เค้า:...
เรา:เธอรักเราไหม
เค้า:....
เรา:เธอไม่รักเราแล้วหรอ
เค้า:เรารักเธอแต่น้อยลง
เราก็ถามเพราะอะไร เค้าก็อธิบายหลายอย่าง เช่นเราคุยภาษาเค้าไม่ค่อยได้ตอนที่คุยกับกลุ่มเพื่อนเค้า เรามาเจอเค้าบ่อยไป เค้าเบื่อที่จะเจอเราบางที เค้าบอกปัญหาขีวิตเราหนักไปสำหรับเค้า เค้าบอกว่าเราทำอะไรด้วยตัวเองไม่ค่อยได้เช่นพวกเอกสารแต่ปันหาคือเราไม่เก่งเขียนภาษาฝรั่งเศษ คือที่พูดมาไม่ตรงประเดนแล้วสรุปเค้าบอกว่าเค้าไม่รู้ว่าทำไมเค้ารักเราน้อยลงแล้วก็กลับมากอดเราแบบปรกติ แล้วก็ดูหนังต่อ
แต่เราหยุดคิดไม่ได้เราก็คุยกับเค้าบอกว่าเราเลิกคิดเรื่องที่เธอบอกว่ารักเราน้อยลงไม่ได้ เค้าก็บอกว่าถึงน้อยลงแต่ก็รักเราอยู่เราก็บอกว่ามันก็คงจะจบเร็วๆนี้ใช่ไหมเค้าบอกไม่รู้เราก็ถามไปว่าไม่มีทางกลับไปเป็นแบบเมื่อก่อนเลยหรอเค้าตอบได้แค่ไม่รู้ เราก็เลยบอกไปว่าเลิกกันง่ายกว่าไหมเพราะคำว่ารักน้อยลงมันเหมือนพูดว่าไม่รักเราแล้ว เค้าบอกเค้าไม่อยากให้มันจบลงเค้าอยากคบเราต่อ เราก็บอกว่าเราทำใจไม่ได้กับคำนี้เค้าก็เงียบ เราก็บอกเราไม่รู้จะทำไงต่อแล้วเพราะปัญหาชีวิตเรามันเยอะมากเราอยากกลับไทยตั้งนานแล้วแต่เราไม่อยากทิ้งเค้าแต่เราเครียดหนักช่วงแรกแล้วเค้าบอกเค้ารับเรื่องของเราไม่ไหว เค้ากอดเรา ร้องไห้หนักกันทั้งคู่ เราก้บอกเค้าไปว่าเราเสียดายนะ คบมาตั้ง1ปี เป็นคนแรกที่เราคบนานสุดและรักมากสุดเค้าก็บอกเราก็เหมืนกันเค้าคบเรานานสุดแล้วก็เค้ารู้สึกว่าเราเป็นแฟนที่เค้าจริงจังสุด เรามีเรื่องที่อยากทำอีกเยอะที่ยังไม่เคยได้ทำร่วมกัน อาทิตน่าก็จะเป็นงานกาล่าที่มหาลัย เธอก้คงไม่มาแล้ว เพื่อนเราแนะนำหนังให้เราแต่เราแนะนำให้นายฟังช้าไป นายไม่เคยแสดงออกเลยว่ารักเราน้อยลง เราไม่คิดว่ามันจะจบเร็วขนาดนี้ ถ้าเรารู้เร็วกว่านี้เราจะไม่รอให้เวลาผ่านไปเราน่าจะทำเรื่องที่อยากทำด้วยกันให้เร็วกว่านี้แต่ตอนนี้เวลาไม่พอแล้วเราเสียดาย เค้าก็กอดเราร้องให้เค้าก็ร้องให้เค้าบอกว่าเค้าจะพยายามเค้าไม่รู้ว่าทำไมเค้ารักเราน้อยลง เค้าทำใจไม่ได้ที่จะเลิกกับเราตอนนี้ หลังจากนั้นก็ยาวจนเราบอกว่าวันนี้วันสุดท้ายนะพรุ่งนี้เรากลับแล้ว แล้วเค้าก้เงียบ แต่เราทำใจไม่ได้ เราเลยถามเค้าไปว่าถ้างั้นก้ห่างกันเดือนนึงให้ต่างคนต่างคิดดีไหมเค้าก็โอเค แล้วเค้าก้ร้องไห้เราก็ร้องให้ หลังจากนั้นเรามีอะไรกันเค้านอนกอดเราทั้งคืนเรานอนไม่หลับเค้าก็นอนมองน่าเราเค้าก็บอกให้เรานอนแต่เราบอกเรากลัวตื่นมาแล้วคิดว่าเราฝันไปเรากลัวเราจะดีใจไปเอง
พอเช้ามาเราร้องไห้โทรหาพี่ยาตต่างๆ เราก็แบบไม่ได้เราต้องคุยกับเค้า แล้วเค้าก็บอกเราเองเค้าไม่อยากเลิกกับเราเค้ายังรักเราอยู่แต่อยากห่างกันเผื่ออะไรจะดีขึ้นเค้าอยากรู้ว่าเค้าอยากจะเจอเราไหมถ้าเค้าห่างกับเรา แล้วก็คุยกันยาวเค้ามากอดเราร้องไห้อีก เค้าเคยร้องไห้ให้เราเห็นแค่ครั้งเดียวแต่นี่เค้าร้องแบบสะอื้นเลยเค้าบอกเค้าแครเราไม่อยากให้เราเสียใจ แล้วเราก็มีอะไรกันอีกรอบตอนเช้า หลังจากนั้นเราก็ไปหาเพื่อนแต่เค้าอยากให้เรากลับมาตอนเย็นเราก็มา
คือตอนนี้เราไม่รู้จะเสียใจหรือจะอะไรเราไม่เข้าใจสถานการเลยว่าแฟนเรารักเราไหม ? เรากลัวเลิกกับเค้าเพราะห่างกัน หรือมันอาจจะดีขึ้นถ้าเราห่างกัน?
แฟนบอกว่ารักเราน้อยลงแล้วจะห่างกันซักพัก 18+ นิดหน่อย
ไม่เชิงทะเลาะกันกับแฟนเมื่อวาน แต่เรากำลังกอดกันอยู่แบบปรกติแต่เรามีความรูสึกว่าอะไรแปลกๆ คือ
เราร้องให้หนักตั้งแต่อยู่หอก่อนที่จะมาเจอเค้าเพราะเรารู้สึกแปลกเหมือนแบบอยู่ๆก็รู้สึกแปลก อธิบายไม่ถูก
ระหว่างตอนที่กอดคือเค้ามากอดเราแบบเค้าเป็นคนชอบกอดเราก้ถาม
เรา: เรารักเธอนะ
เค้า:...
เรา:เธอรักเราไหม
เค้า:....
เรา:เธอไม่รักเราแล้วหรอ
เค้า:เรารักเธอแต่น้อยลง
เราก็ถามเพราะอะไร เค้าก็อธิบายหลายอย่าง เช่นเราคุยภาษาเค้าไม่ค่อยได้ตอนที่คุยกับกลุ่มเพื่อนเค้า เรามาเจอเค้าบ่อยไป เค้าเบื่อที่จะเจอเราบางที เค้าบอกปัญหาขีวิตเราหนักไปสำหรับเค้า เค้าบอกว่าเราทำอะไรด้วยตัวเองไม่ค่อยได้เช่นพวกเอกสารแต่ปันหาคือเราไม่เก่งเขียนภาษาฝรั่งเศษ คือที่พูดมาไม่ตรงประเดนแล้วสรุปเค้าบอกว่าเค้าไม่รู้ว่าทำไมเค้ารักเราน้อยลงแล้วก็กลับมากอดเราแบบปรกติ แล้วก็ดูหนังต่อ
แต่เราหยุดคิดไม่ได้เราก็คุยกับเค้าบอกว่าเราเลิกคิดเรื่องที่เธอบอกว่ารักเราน้อยลงไม่ได้ เค้าก็บอกว่าถึงน้อยลงแต่ก็รักเราอยู่เราก็บอกว่ามันก็คงจะจบเร็วๆนี้ใช่ไหมเค้าบอกไม่รู้เราก็ถามไปว่าไม่มีทางกลับไปเป็นแบบเมื่อก่อนเลยหรอเค้าตอบได้แค่ไม่รู้ เราก็เลยบอกไปว่าเลิกกันง่ายกว่าไหมเพราะคำว่ารักน้อยลงมันเหมือนพูดว่าไม่รักเราแล้ว เค้าบอกเค้าไม่อยากให้มันจบลงเค้าอยากคบเราต่อ เราก็บอกว่าเราทำใจไม่ได้กับคำนี้เค้าก็เงียบ เราก็บอกเราไม่รู้จะทำไงต่อแล้วเพราะปัญหาชีวิตเรามันเยอะมากเราอยากกลับไทยตั้งนานแล้วแต่เราไม่อยากทิ้งเค้าแต่เราเครียดหนักช่วงแรกแล้วเค้าบอกเค้ารับเรื่องของเราไม่ไหว เค้ากอดเรา ร้องไห้หนักกันทั้งคู่ เราก้บอกเค้าไปว่าเราเสียดายนะ คบมาตั้ง1ปี เป็นคนแรกที่เราคบนานสุดและรักมากสุดเค้าก็บอกเราก็เหมืนกันเค้าคบเรานานสุดแล้วก็เค้ารู้สึกว่าเราเป็นแฟนที่เค้าจริงจังสุด เรามีเรื่องที่อยากทำอีกเยอะที่ยังไม่เคยได้ทำร่วมกัน อาทิตน่าก็จะเป็นงานกาล่าที่มหาลัย เธอก้คงไม่มาแล้ว เพื่อนเราแนะนำหนังให้เราแต่เราแนะนำให้นายฟังช้าไป นายไม่เคยแสดงออกเลยว่ารักเราน้อยลง เราไม่คิดว่ามันจะจบเร็วขนาดนี้ ถ้าเรารู้เร็วกว่านี้เราจะไม่รอให้เวลาผ่านไปเราน่าจะทำเรื่องที่อยากทำด้วยกันให้เร็วกว่านี้แต่ตอนนี้เวลาไม่พอแล้วเราเสียดาย เค้าก็กอดเราร้องให้เค้าก็ร้องให้เค้าบอกว่าเค้าจะพยายามเค้าไม่รู้ว่าทำไมเค้ารักเราน้อยลง เค้าทำใจไม่ได้ที่จะเลิกกับเราตอนนี้ หลังจากนั้นก็ยาวจนเราบอกว่าวันนี้วันสุดท้ายนะพรุ่งนี้เรากลับแล้ว แล้วเค้าก้เงียบ แต่เราทำใจไม่ได้ เราเลยถามเค้าไปว่าถ้างั้นก้ห่างกันเดือนนึงให้ต่างคนต่างคิดดีไหมเค้าก็โอเค แล้วเค้าก้ร้องไห้เราก็ร้องให้ หลังจากนั้นเรามีอะไรกันเค้านอนกอดเราทั้งคืนเรานอนไม่หลับเค้าก็นอนมองน่าเราเค้าก็บอกให้เรานอนแต่เราบอกเรากลัวตื่นมาแล้วคิดว่าเราฝันไปเรากลัวเราจะดีใจไปเอง
พอเช้ามาเราร้องไห้โทรหาพี่ยาตต่างๆ เราก็แบบไม่ได้เราต้องคุยกับเค้า แล้วเค้าก็บอกเราเองเค้าไม่อยากเลิกกับเราเค้ายังรักเราอยู่แต่อยากห่างกันเผื่ออะไรจะดีขึ้นเค้าอยากรู้ว่าเค้าอยากจะเจอเราไหมถ้าเค้าห่างกับเรา แล้วก็คุยกันยาวเค้ามากอดเราร้องไห้อีก เค้าเคยร้องไห้ให้เราเห็นแค่ครั้งเดียวแต่นี่เค้าร้องแบบสะอื้นเลยเค้าบอกเค้าแครเราไม่อยากให้เราเสียใจ แล้วเราก็มีอะไรกันอีกรอบตอนเช้า หลังจากนั้นเราก็ไปหาเพื่อนแต่เค้าอยากให้เรากลับมาตอนเย็นเราก็มา
คือตอนนี้เราไม่รู้จะเสียใจหรือจะอะไรเราไม่เข้าใจสถานการเลยว่าแฟนเรารักเราไหม ? เรากลัวเลิกกับเค้าเพราะห่างกัน หรือมันอาจจะดีขึ้นถ้าเราห่างกัน?