~~ อรุณเบิกฟ้า นกกาโบยบิน ออกหากินร่าเริงแจ่มใส เราเบิกบานรีบมาเร็วไว ยิ้มรับวันใหม่ยิ้มให้แก่กัน ~~
คงจะเป็นเพลงที่ติดอยู่ในชีวิตของฉันแทบทุกวันเพราะไม่ว่าจะทำอะไรเพลงนี้ก็จัดดังขึ้นมาทุกครั้งที่ฉันทำกิจวัตรประจำวันต่างๆในชีวิต สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อ นที ตุ๊ดอายุ 21 ปี ที่มีความกล้า มั่นหน้าและมั่นใจม๊ากและชาตินี้ยังไม่รู้เลยว่าจะหาผัวหรือเอาเมียดี ดิฉันอาจจะอยู่คนเดียวมากไปหรือเปล่าก็ไม่รู้ เพราะในทุกเช้า เอ๊ะ! ชีวิตฉันไม่เคยมีคำว่าเช้าเอาเป็นว่าตั้งแต่ตื่นนอน อาบน้ำ กินข้าว ออกไปทำงาน จนกลับบ้าน สิ่งที่ฉันอยู่ด้วยมากที่สุดก็คือโทรศัพท์มือถือ และน่าจะสนิทกว่า น้องกบ เพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยมัธยมต้นที่อยู่ในชีวิตฉันมาเป็นเวลาเกือบ 10 ปี แล้วฉันก็ด่ามันแทบจะทุกวันและทุกครั้งที่เจอหน้ากันเพราะน้องกบเป็นคนสวย จิตใจดี มีเมตตาต่อข้าทาสบริวารและญาติพี่น้องทุกคนจนถูกเอาเปรียบได้เป็นเรื่องที่ง่ายและธรรมดาสำหรับนางมากแต่เราก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันทุกวันหรอกค่ะ ต่างคนก็ต่างมีงาน ต่างคนก็ต่างมีหน้าที่ที่จะต้องรับผิดชอบกันและอีกอย่างนางมีหลัวแล้วเด้อออ น้องกบเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่หัวกระไดบ้านไม่เคยมีคำว่าแห้ง ไม่ใช่เพราะมีผู้ชายเข้ามาหาเยอะนะคะแต่บ้านนางอยู่ติดคลอง ถ้าฝนไม่ตกก็น้ำลดน้ำขึ้นกระไดบ้านจึงไม่มีคำว่าแห้ง น้องกบเป็นผู้หญิงที่มีความสูงประมาณ 150 เซนติเมตร ผมดำยาว หน้ากลม นมใหญ่ ผิวแทน ปากนิดจมูกหน่อย ดิฉันว่ามันก็ดูน่ารักดีถ้าเราไม่รู้จักกัน แต่มันผิดกับสิ่งที่ฉันเคยได้รับรู้ว่าผู้ชายส่วนมากจะต้องเข้าหาผู้หญิงที่สูง ขาว เซ็กซี่ ถ้าพูดง่ายๆก็พี่อุ้ม ลักขณาก็ได้ค่ะ แต่น้องกบนี่อยู่คนละฟากกับพี่อุ้ม ลักขณามาก(ยกเว้นขนาดหน้าอกที่มักถูกล้อในช่วงเรียนมัธยมต้น) และสิ่งหนึ่งที่นางจะชอบบอกดิฉันหลังจากเลิกกับผู้ชายคนเก่าไปก็คือ คนนี้คนสุดท้ายแล้ว กูจะไม่มีแฟนแล้ว กูจะเห็นเพื่อนและครอบครัวสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด อิดอกทอแหลม!! ยังไม่ทันถึง 3 วันเลย ก็จะมีผู้มารับไปส่งถึงที่ทำงาน สวยค่ะสวยขอปรบมือให้ มงต้องลงหัวจริงๆ มิสยูนิเวิร์สยังต้องชิดซ้าย มิสเวิลด์ยังต้องชิดขวา มิสแกรนด์นี่เห็นประตูไหมคะ เชิญออกไปได้เลยค่ะ เพราะยังไงก็ต้องยอมแพ้ยกธงขาวจุดพลุปราชัยให้กับน้องกบของเราแบบไม่มีข้อกังขา แต่บางทีก็สงสัยนะคะว่าเพื่อนติดผู้หรือเพื่อนเอาตัวเองติดกับกาวตาช้างไว้ที่ฝาผนังบ้าน ทุกครั้งที่ชวนนางไปไหนมาไหนนางมักจะปฏิเสธดิฉันเป็นส่วนมาก อ้างว่าไม่มีตังค์บ้างล่ะ อ้างว่าติดธุระบ้างล่ะ ไปที่นั่นบ้างล่ะ ไปที่นี่บ้างล่ะ โอเค!! กูไปคนเดียวก็ได้ จนวันที่เจ็บใจที่สุดคือวันที่เราสองคนตัดสินใจกลับไปเรียนกันอีกครั้ง โดยที่กะว่าจะฝากชีวิตนักศึกษาไว้กับ กศน. แล้วอีกสัก 2 ปีจะได้รับวุฒิจบพร้อมกันสวยๆ แต่!! น้องไม่ไปสอบค่ะแล้วเล่นทิ้งหายไปอีกประมาณ 3 เทอมคือบั๊บ… โอ๊ยยยยยยยยย ตอนนี้ดิฉันรอลงทะเบียนเรียนต่อปริญญาตรีแต่ก็ยังต้องไปนั่งเรียน กศน. กับนางอีกประมาณ 4 เทอมเพราะเทอมนี้นางขาดสอบไป 2 ตัว แต่ด้วยความที่ดิฉันเป็นคนขบขัน เข้ากับคนง่าย อย่าเรียกว่าอัธยาศัยดีเลยค่ะ มันดูดีเกินไป ให้เรียกว่าคนบ้า เลยได้ไปทำความรู้จักกับ พิมพ์ หรือ พิมพ์ไทย สตรีงามจากเมืองชายแดนที่ขยัน ฝักใฝ่ ใต่เต้าเข้ามาทำงานหาสตางค์ในเมืองใหญ่เพื่อที่จะส่งกลับไปให้ที่บ้านได้กินได้ใช้ไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ พี่ชายและลูกอันเป็นที่รัก ที่เห่อของเธอ ที่เมื่อได้มาสนิทกันแล้วก็รู้ว่านางเป็นคนที่ทำงานหนักและหาเงินเก่งมากเพราะว่ารายได้เดือนละหมื่นสองแต่ค่าใช้จ่ายเดือนละสองหมื่นแปด อีนางเอ๊ย เหนื่อยไหมลูก นางก็อาจจะมี Worry บ้างแหละแต่ดวงอุปถัมนางดีจนต้องก้มกราบ ผู้ที่นางร่วมทุกข์ร่วมสุขมาประมาณ 5 ปี นี่หาเงินเก่งงงงงงงงงง เก่งชนิดที่ดิฉันก็สงสัยว่าพี่เขามีธุรกิจส่วนตัว เล่นหุ้นหรือไปปล้นธนาคารมาให้ เนื่องด้วยมือถือนางสิ้นชีพเมื่อสองวันที่แล้ว นางก็กลับมาพร้อมกับมือถือตัวท็อปรุ่นใหม่ที่มีนวัตกรรมการกันน้ำที่นางไม่เชื่อถือเลยเพราะมือถือเครื่องเก่าก็เคลมว่ากันน้ำแต่นางก็ต้องจำใจ แงะดูอะไร ชมเครื่องในเท่าที่จะทำได้ ดิฉันก็ไม่ทราบว่ามือถือนางกันน้ำออกหรือน้องจะหมดวาระเมื่อครบอายุประกัน แต่ยังไงก็ตามทีพิมพ์ก็จะเป็นคนที่ไปกินข้าว ดูหนัง ฟังเพลง ขับมอเตอร์ไซค์ไปเล่นบอร์ดเกมกับดิฉันบ่อยที่สุดเท่าที่นางจะทำได้ แต่พิมพ์ก็มีโลกของพิมพ์ ดิฉันก็มีโลกของดิฉัน นาง Party เก่งม๊ากกกกกก มันเลยทำให้เราต่างก็มีสังคมของกันและกันดังนั้นดิฉันก็ยังเหงาอยู่ดี อาจจะด้วยความที่ไม่ค่อยสนิทกับใครในบ้าน แม่จะเรียกหาก็ต่อเมื่อมีปัญหากับ dating App ในมือถือของนาง พี่สาวก็จะอารักขาภรรยาของนางสมากกว่า ก็คงจะมีแต่พี่ชายกับพี่สะใภ้ที่ถามหาฉันบ่อยที่สุดเพราะฉันเปรียบเสมือนพนักงาน Facebook สาขาย่อยประจำบ้านหลังนี้ ยังไงก็ตามทีเราก็คงจะมีชีวิตเป็นของใครของมัน ใช้ชีวิตต่อไปเรื่อยๆ ทำงานหาเงินซื้อความสุขให้ตัวเองบ้าง อย่างน้อยก็ช่วยบรรเทาอาการเหงาจิตตกระดับท้อกับชีวิตจนเคยคิดจะไปฆ่าตัวตาย มันจึงทำให้มีช่วงที่ดิฉันอยู่กับตัวเองเยอะมาก พยายามหาคำตอบ พยายามเรียนรู้ พยายามเข้าใจจนถูกเพื่อนด่าว่าโลกสวย No จ๊ะ!!! Nooo!! การที่จะเป็น Survivor ได้ สิ่งหนึ่งที่ต้องมีคือ Positive Thinking หรือความคิดบวก มี attitude ที่ดี aptitude ที่จะไม่ทรยศหันกลับมาแตะตัดขาให้ตัวเองตายและ lay down กับบางสิ่งที่เมื่อเราเก็บมาคิดจุกจิกใส่ใจแล้วมันทำให้เราเหนื่อยและเสียเวลาทิ้งซะเปล่า ดิฉัน Define มนุษย์ไว้ว่าเป็นลูกบาศก์ที่ซ้อนทับกันหลายๆอัน มีหลายด้านที่แสดงออก มีหลายสิ่งที่อยู่ข้างในจิตใจ มันเลยทำให้มุมหนึ่งในลูกบาศก์ลูกนั้นมีหลายๆสิ่งที่เก็บไว้ไม่เท่าและไม่เหมือนกัน บางมุมอาจจะเต็มไปด้วยด้านร้ายๆ บางมุมอาจจะว่างเปล่าจนเย็นชา บางมุมก็อาจจะดีเกิ๊นนนน ดีซะจนคนอื่นเข้ามาหาผลประโยชน์และทำร้ายได้เสียง่ายๆ หรืออาจจะมีบางมุมลึกๆที่ดีของคนที่ดูภายนอกนี่ดูย้อนแย้งกับสิ่งที่เราคิดมั๊กมว๊ากกกกกก ดังนั้น Don’t just a book from the Cover อย่าคิดว่าคนเหงาไม่ใช่คน อย่าคิดว่าคนเหงาเป็นคนที่สตรองและด้านชาต่อกิเลสตัณหาของโลกามากแล้ว บางครั้งการที่จะหายเหงาได้ เราก็ลองให้เวลาตัวเองได้อยู่กับตัวเองสักนิดนึง พูดกับตัวเองหน้ากระจก ทำตัวเหมือนคนบ้า ร้องเพลงในห้องน้ำ เล่นเกมอย่างบ้าคลั่งหรือทำอะไรที่เราไม่เคยทำมาก่อนให้ถึงที่สุดด้วยตัวของเรา ถึงบ้างครั้งมันจะรู้สึกห่อเหี่ยวแต่มันก็ทำให้เราได้เห็นอีกมุมหนึ่งของตัวเราเอง พาตัวเราเองไปอีกจุดที่ตัวเราเองก็ยังไม่เคยพาตัวเองไปถึงมาก่อน ชีวิตไม่ได้มีเวลาให้เราคิดมาก
โลกมี 24 ชั่วโมงให้เราได้เรียนรู้สิ่งต่างๆที่เราเจอมากมายไม่ว่าจะทุกข์หรือสุขก็อาจจะไม่เหมือนกัน แต่ 24 ชั่วโมงที่โลกให้เรามา เราควรจะดึงตัวเองออกจากโคลนแห่งความเหงา มุมของความเศร้า เงาแห่งความอ้างว้าง บ้านแห่งความเดียวดาย ออกมามองตัวเองในจุดที่เพื่อนของเรายืนปลอบเราในชั่วโมงที่เมาเหล้าเพราะถูกผัวทิ้ง ออกมาดูตัวเองว่าทำไมเราถึงต้องทำงานงกๆๆ เจอเจ้านายด่า เจอเพื่อนร่วมงานที่ไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร ไม่มีใครเข้าใจ ฯลฯ เราต้องลองอยู่กับตัวเองและคิดทบทวนนะคะ ไม่ใช่หาเหตุผลและแก้ตัวให้ตัวเอง
สิ่งที่โลกนี้ให้เรามันคือความสวยงามไม่ใช่แค่แผลเป็นที่ฮิลลูดอยก็รักษาไม่ได้
แค่เหงา แค่โสด ดิฉันคิดว่าชีวิตนี้คงจะขึ้นคานตั้งแต่อายุ 21 ปี อยู่บ้านเลี้ยงหมา เป็นตุ๊ดชนียบุคคลที่สุด Strong คนหนึ่งในวันข้างหน้ามันคงไม่ตายหรอกคะ คุณเธว๊ออออออออออ ชีวิตก็แค่นี้ it!! และอีกอย่าง กู!! ดู!! เหมือนคนตรงไหน?!! กูเป็นนก!!!
Bye ค่ะ งานสุดที่รักและเพื่อนร่วมงานที่แสนดีกำลังรอเราอยู่ #ยิ้มอ่อน
Kob : แก!!! ครูนัดทำกิจกรรมตอน 9 โมงครึ่ง ไปเป็นเพื่อนหน่อยนะ นะๆๆๆฟ
Natee : ไม่!! เด๋วคนหาว่ากูเป็นผัวอีก
Kob : นะๆๆๆๆ เด๋วเลี้ยง Latte Starbucks แก้วนึง
Natee : ไม่!! ขี้เกียจ
Kob : ถ้าเล่นตัวนี่ไม่มีสินบนแล้วนะ
Natee : เออออออ อิทอก!! ทำไมคุณต้องมาแพ้ทางอะไรพวกนี้ด้วยวะเนี่ย? #อิโมจิคอนคว่ำปาก
นที สีเขียวอ่อน…
เรื่องราวของนที ตอน ความเหงากับคุณเพื่อน #เบะปากมองบนใส่มัน เฮ้ยยยยย!!
คงจะเป็นเพลงที่ติดอยู่ในชีวิตของฉันแทบทุกวันเพราะไม่ว่าจะทำอะไรเพลงนี้ก็จัดดังขึ้นมาทุกครั้งที่ฉันทำกิจวัตรประจำวันต่างๆในชีวิต สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อ นที ตุ๊ดอายุ 21 ปี ที่มีความกล้า มั่นหน้าและมั่นใจม๊ากและชาตินี้ยังไม่รู้เลยว่าจะหาผัวหรือเอาเมียดี ดิฉันอาจจะอยู่คนเดียวมากไปหรือเปล่าก็ไม่รู้ เพราะในทุกเช้า เอ๊ะ! ชีวิตฉันไม่เคยมีคำว่าเช้าเอาเป็นว่าตั้งแต่ตื่นนอน อาบน้ำ กินข้าว ออกไปทำงาน จนกลับบ้าน สิ่งที่ฉันอยู่ด้วยมากที่สุดก็คือโทรศัพท์มือถือ และน่าจะสนิทกว่า น้องกบ เพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยมัธยมต้นที่อยู่ในชีวิตฉันมาเป็นเวลาเกือบ 10 ปี แล้วฉันก็ด่ามันแทบจะทุกวันและทุกครั้งที่เจอหน้ากันเพราะน้องกบเป็นคนสวย จิตใจดี มีเมตตาต่อข้าทาสบริวารและญาติพี่น้องทุกคนจนถูกเอาเปรียบได้เป็นเรื่องที่ง่ายและธรรมดาสำหรับนางมากแต่เราก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันทุกวันหรอกค่ะ ต่างคนก็ต่างมีงาน ต่างคนก็ต่างมีหน้าที่ที่จะต้องรับผิดชอบกันและอีกอย่างนางมีหลัวแล้วเด้อออ น้องกบเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่หัวกระไดบ้านไม่เคยมีคำว่าแห้ง ไม่ใช่เพราะมีผู้ชายเข้ามาหาเยอะนะคะแต่บ้านนางอยู่ติดคลอง ถ้าฝนไม่ตกก็น้ำลดน้ำขึ้นกระไดบ้านจึงไม่มีคำว่าแห้ง น้องกบเป็นผู้หญิงที่มีความสูงประมาณ 150 เซนติเมตร ผมดำยาว หน้ากลม นมใหญ่ ผิวแทน ปากนิดจมูกหน่อย ดิฉันว่ามันก็ดูน่ารักดีถ้าเราไม่รู้จักกัน แต่มันผิดกับสิ่งที่ฉันเคยได้รับรู้ว่าผู้ชายส่วนมากจะต้องเข้าหาผู้หญิงที่สูง ขาว เซ็กซี่ ถ้าพูดง่ายๆก็พี่อุ้ม ลักขณาก็ได้ค่ะ แต่น้องกบนี่อยู่คนละฟากกับพี่อุ้ม ลักขณามาก(ยกเว้นขนาดหน้าอกที่มักถูกล้อในช่วงเรียนมัธยมต้น) และสิ่งหนึ่งที่นางจะชอบบอกดิฉันหลังจากเลิกกับผู้ชายคนเก่าไปก็คือ คนนี้คนสุดท้ายแล้ว กูจะไม่มีแฟนแล้ว กูจะเห็นเพื่อนและครอบครัวสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด อิดอกทอแหลม!! ยังไม่ทันถึง 3 วันเลย ก็จะมีผู้มารับไปส่งถึงที่ทำงาน สวยค่ะสวยขอปรบมือให้ มงต้องลงหัวจริงๆ มิสยูนิเวิร์สยังต้องชิดซ้าย มิสเวิลด์ยังต้องชิดขวา มิสแกรนด์นี่เห็นประตูไหมคะ เชิญออกไปได้เลยค่ะ เพราะยังไงก็ต้องยอมแพ้ยกธงขาวจุดพลุปราชัยให้กับน้องกบของเราแบบไม่มีข้อกังขา แต่บางทีก็สงสัยนะคะว่าเพื่อนติดผู้หรือเพื่อนเอาตัวเองติดกับกาวตาช้างไว้ที่ฝาผนังบ้าน ทุกครั้งที่ชวนนางไปไหนมาไหนนางมักจะปฏิเสธดิฉันเป็นส่วนมาก อ้างว่าไม่มีตังค์บ้างล่ะ อ้างว่าติดธุระบ้างล่ะ ไปที่นั่นบ้างล่ะ ไปที่นี่บ้างล่ะ โอเค!! กูไปคนเดียวก็ได้ จนวันที่เจ็บใจที่สุดคือวันที่เราสองคนตัดสินใจกลับไปเรียนกันอีกครั้ง โดยที่กะว่าจะฝากชีวิตนักศึกษาไว้กับ กศน. แล้วอีกสัก 2 ปีจะได้รับวุฒิจบพร้อมกันสวยๆ แต่!! น้องไม่ไปสอบค่ะแล้วเล่นทิ้งหายไปอีกประมาณ 3 เทอมคือบั๊บ… โอ๊ยยยยยยยยย ตอนนี้ดิฉันรอลงทะเบียนเรียนต่อปริญญาตรีแต่ก็ยังต้องไปนั่งเรียน กศน. กับนางอีกประมาณ 4 เทอมเพราะเทอมนี้นางขาดสอบไป 2 ตัว แต่ด้วยความที่ดิฉันเป็นคนขบขัน เข้ากับคนง่าย อย่าเรียกว่าอัธยาศัยดีเลยค่ะ มันดูดีเกินไป ให้เรียกว่าคนบ้า เลยได้ไปทำความรู้จักกับ พิมพ์ หรือ พิมพ์ไทย สตรีงามจากเมืองชายแดนที่ขยัน ฝักใฝ่ ใต่เต้าเข้ามาทำงานหาสตางค์ในเมืองใหญ่เพื่อที่จะส่งกลับไปให้ที่บ้านได้กินได้ใช้ไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ พี่ชายและลูกอันเป็นที่รัก ที่เห่อของเธอ ที่เมื่อได้มาสนิทกันแล้วก็รู้ว่านางเป็นคนที่ทำงานหนักและหาเงินเก่งมากเพราะว่ารายได้เดือนละหมื่นสองแต่ค่าใช้จ่ายเดือนละสองหมื่นแปด อีนางเอ๊ย เหนื่อยไหมลูก นางก็อาจจะมี Worry บ้างแหละแต่ดวงอุปถัมนางดีจนต้องก้มกราบ ผู้ที่นางร่วมทุกข์ร่วมสุขมาประมาณ 5 ปี นี่หาเงินเก่งงงงงงงงงง เก่งชนิดที่ดิฉันก็สงสัยว่าพี่เขามีธุรกิจส่วนตัว เล่นหุ้นหรือไปปล้นธนาคารมาให้ เนื่องด้วยมือถือนางสิ้นชีพเมื่อสองวันที่แล้ว นางก็กลับมาพร้อมกับมือถือตัวท็อปรุ่นใหม่ที่มีนวัตกรรมการกันน้ำที่นางไม่เชื่อถือเลยเพราะมือถือเครื่องเก่าก็เคลมว่ากันน้ำแต่นางก็ต้องจำใจ แงะดูอะไร ชมเครื่องในเท่าที่จะทำได้ ดิฉันก็ไม่ทราบว่ามือถือนางกันน้ำออกหรือน้องจะหมดวาระเมื่อครบอายุประกัน แต่ยังไงก็ตามทีพิมพ์ก็จะเป็นคนที่ไปกินข้าว ดูหนัง ฟังเพลง ขับมอเตอร์ไซค์ไปเล่นบอร์ดเกมกับดิฉันบ่อยที่สุดเท่าที่นางจะทำได้ แต่พิมพ์ก็มีโลกของพิมพ์ ดิฉันก็มีโลกของดิฉัน นาง Party เก่งม๊ากกกกกก มันเลยทำให้เราต่างก็มีสังคมของกันและกันดังนั้นดิฉันก็ยังเหงาอยู่ดี อาจจะด้วยความที่ไม่ค่อยสนิทกับใครในบ้าน แม่จะเรียกหาก็ต่อเมื่อมีปัญหากับ dating App ในมือถือของนาง พี่สาวก็จะอารักขาภรรยาของนางสมากกว่า ก็คงจะมีแต่พี่ชายกับพี่สะใภ้ที่ถามหาฉันบ่อยที่สุดเพราะฉันเปรียบเสมือนพนักงาน Facebook สาขาย่อยประจำบ้านหลังนี้ ยังไงก็ตามทีเราก็คงจะมีชีวิตเป็นของใครของมัน ใช้ชีวิตต่อไปเรื่อยๆ ทำงานหาเงินซื้อความสุขให้ตัวเองบ้าง อย่างน้อยก็ช่วยบรรเทาอาการเหงาจิตตกระดับท้อกับชีวิตจนเคยคิดจะไปฆ่าตัวตาย มันจึงทำให้มีช่วงที่ดิฉันอยู่กับตัวเองเยอะมาก พยายามหาคำตอบ พยายามเรียนรู้ พยายามเข้าใจจนถูกเพื่อนด่าว่าโลกสวย No จ๊ะ!!! Nooo!! การที่จะเป็น Survivor ได้ สิ่งหนึ่งที่ต้องมีคือ Positive Thinking หรือความคิดบวก มี attitude ที่ดี aptitude ที่จะไม่ทรยศหันกลับมาแตะตัดขาให้ตัวเองตายและ lay down กับบางสิ่งที่เมื่อเราเก็บมาคิดจุกจิกใส่ใจแล้วมันทำให้เราเหนื่อยและเสียเวลาทิ้งซะเปล่า ดิฉัน Define มนุษย์ไว้ว่าเป็นลูกบาศก์ที่ซ้อนทับกันหลายๆอัน มีหลายด้านที่แสดงออก มีหลายสิ่งที่อยู่ข้างในจิตใจ มันเลยทำให้มุมหนึ่งในลูกบาศก์ลูกนั้นมีหลายๆสิ่งที่เก็บไว้ไม่เท่าและไม่เหมือนกัน บางมุมอาจจะเต็มไปด้วยด้านร้ายๆ บางมุมอาจจะว่างเปล่าจนเย็นชา บางมุมก็อาจจะดีเกิ๊นนนน ดีซะจนคนอื่นเข้ามาหาผลประโยชน์และทำร้ายได้เสียง่ายๆ หรืออาจจะมีบางมุมลึกๆที่ดีของคนที่ดูภายนอกนี่ดูย้อนแย้งกับสิ่งที่เราคิดมั๊กมว๊ากกกกกก ดังนั้น Don’t just a book from the Cover อย่าคิดว่าคนเหงาไม่ใช่คน อย่าคิดว่าคนเหงาเป็นคนที่สตรองและด้านชาต่อกิเลสตัณหาของโลกามากแล้ว บางครั้งการที่จะหายเหงาได้ เราก็ลองให้เวลาตัวเองได้อยู่กับตัวเองสักนิดนึง พูดกับตัวเองหน้ากระจก ทำตัวเหมือนคนบ้า ร้องเพลงในห้องน้ำ เล่นเกมอย่างบ้าคลั่งหรือทำอะไรที่เราไม่เคยทำมาก่อนให้ถึงที่สุดด้วยตัวของเรา ถึงบ้างครั้งมันจะรู้สึกห่อเหี่ยวแต่มันก็ทำให้เราได้เห็นอีกมุมหนึ่งของตัวเราเอง พาตัวเราเองไปอีกจุดที่ตัวเราเองก็ยังไม่เคยพาตัวเองไปถึงมาก่อน ชีวิตไม่ได้มีเวลาให้เราคิดมาก
โลกมี 24 ชั่วโมงให้เราได้เรียนรู้สิ่งต่างๆที่เราเจอมากมายไม่ว่าจะทุกข์หรือสุขก็อาจจะไม่เหมือนกัน แต่ 24 ชั่วโมงที่โลกให้เรามา เราควรจะดึงตัวเองออกจากโคลนแห่งความเหงา มุมของความเศร้า เงาแห่งความอ้างว้าง บ้านแห่งความเดียวดาย ออกมามองตัวเองในจุดที่เพื่อนของเรายืนปลอบเราในชั่วโมงที่เมาเหล้าเพราะถูกผัวทิ้ง ออกมาดูตัวเองว่าทำไมเราถึงต้องทำงานงกๆๆ เจอเจ้านายด่า เจอเพื่อนร่วมงานที่ไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร ไม่มีใครเข้าใจ ฯลฯ เราต้องลองอยู่กับตัวเองและคิดทบทวนนะคะ ไม่ใช่หาเหตุผลและแก้ตัวให้ตัวเอง
สิ่งที่โลกนี้ให้เรามันคือความสวยงามไม่ใช่แค่แผลเป็นที่ฮิลลูดอยก็รักษาไม่ได้
แค่เหงา แค่โสด ดิฉันคิดว่าชีวิตนี้คงจะขึ้นคานตั้งแต่อายุ 21 ปี อยู่บ้านเลี้ยงหมา เป็นตุ๊ดชนียบุคคลที่สุด Strong คนหนึ่งในวันข้างหน้ามันคงไม่ตายหรอกคะ คุณเธว๊ออออออออออ ชีวิตก็แค่นี้ it!! และอีกอย่าง กู!! ดู!! เหมือนคนตรงไหน?!! กูเป็นนก!!!
Bye ค่ะ งานสุดที่รักและเพื่อนร่วมงานที่แสนดีกำลังรอเราอยู่ #ยิ้มอ่อน
Kob : แก!!! ครูนัดทำกิจกรรมตอน 9 โมงครึ่ง ไปเป็นเพื่อนหน่อยนะ นะๆๆๆฟ
Natee : ไม่!! เด๋วคนหาว่ากูเป็นผัวอีก
Kob : นะๆๆๆๆ เด๋วเลี้ยง Latte Starbucks แก้วนึง
Natee : ไม่!! ขี้เกียจ
Kob : ถ้าเล่นตัวนี่ไม่มีสินบนแล้วนะ
Natee : เออออออ อิทอก!! ทำไมคุณต้องมาแพ้ทางอะไรพวกนี้ด้วยวะเนี่ย? #อิโมจิคอนคว่ำปาก
นที สีเขียวอ่อน…