แอบชอบเพื่อนในกลุ่ม ตัดใจไม่ได้ซะที

อันนี้เราอยากระบายความในใจเฉยๆเราเก็บเรื่องนี้มาคนเดียวนานแล้ว จนมันอึดอัดจนอยากหาที่ระบายสักที่ คือเราแอบชอบเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งในห้องเป็นเพื่อนตอนม.ต้นด้วยความที่เป็นรร.หญิงล้วนด้วยมั้งเลยทำให้เราชอบผญ.เป็นครั้งแรกเพราะเมื่อก่อนเราก็ชอบผช.มาตลอด เราชอบเพื่อนคนนี้เพราะอยู่กลุ่มด้วยกัน ชอบอะไรเหมือนกันเลยทำให้เราคุยกันมากกว่าคนอื่น แล้วเขาก็ชอบทำอะไรให้เราคิดกับเขาไปไกลจนเราคิดว่าเขาก็คงคิดกับเรานิดๆก็ได้ เขาชอบหาเพลงมาให้เราฟัง แล้วเวลานั่งจับกลุ่มใหญ่ๆกับเพื่อนเขาก็จะชอบนั่งข้างเรา เพื่อนก็จะคุยเล่นกันไป นินทาคนอื่นบ้าง อะไรบ้าง แต่เขาจะชอบเอาหูฟังข้างนึงมาให้เราฟังแล้วบอกเพลงนี้พึ่งได้มาใหม่เพราะมาก ลองฟัง เราก็เหมือนเฟดตัวคุยกันสองคน คุยกับเพื่อนบ้างเล็กน้อย พอกลับบ้านเขาก็จะแชทมาคุยด้วยบ่นนั่นนี้ให้ฟังไปนั่งกินข้าวกับญาติน่าเบื่อนั่นนี้ ไปวิ่งมาก็มาบ่นขาล้า ถ่ายรูปนั่นนี้มาให้ดู แรกก็ไม่รู้สึกอะไรจนมันเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆเราก็เริ่มรู้สึกเริ่มคิดไปเอง จนตอนที่เขาเปิดตัวว่ามีแฟน ตอนนั้นเราเหมือนเบลอ มันมึนๆงงๆ ก็เลยมาคิดได้ว่าเราคงคิดไปเอง แล้วแฟนเพื่อนคนนี้ก็อยู่ชั้นเดียวกันห้องถัดกันไปไม่กี่ห้อง เราเหมือนเฟดตัวออกจากกันเมื่อเขามีแฟน เราไม่ได้คุยกันเหมือนเดิม ไม่มีแชท อาจจะคุยเล่นๆกันไม่กี่ประโยค เราก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เล่นกันเพื่อนคนอื่นไป ไมใส่ใจเราเราจะตัดใจ เราไม่อยากเข้าไปใกล้ให้รู้สึก ถึงได้ถอยห่างออกมา แต่เขาก็ไม่ได้สังเกตความห่างเหินของเรา จนจบม.ต้น เขาเลิกกับแฟน เราก็ไม่ได้สนใจอะไรมากให้คำแนะนำเหมือนเพื่อนคนอื่น จนเขาอยากง้อแฟน เลยขอให้เราไปสั่งดอกไม้ให้เราก็ไปสั่งให้ จนไปง้อแต่ก็ไม่สำเร็จ พอเราขึ้นม.ปลายอยู่คนละห้องยิ่งเหมือนคนไม่รู้จักกันเข้าไปใหญ่ จนเราคิดว่าการไม่เจอกันไม่คุยกันไปมันคงทำให้เราเลิกชอบไปแล้ว จนได้มานั่งคุยกันแล้วรู้สึกว่าไม่เหมือนเดิม มันกลับทำให้เราเจ็บ จนเรามารู้ว่าที่พยายามตัดใจมามันศูนย์ แค่มาคุยกันต่อหน้าไม่ถึง10นาทีความรู้สึกพวกนั้นก็กลับมาจนหมด เขาปกติกับเพื่อนคนอื่นนะยกเว้นเรา เราเหมือนไม่เคยสนิทกัน จนตอนนี้ทุกครั้งที่เจอหน้าเราไม่ทักกันเลย แล้วเราก็ลบความรู้สึกนี้ไม่ออกสักที ทุกครั้งที่ฟังเพลงเศร้าหน้าเขาจะลอยมาก่อนเลย ทั้งๆที่ตอนเราตัดใจเราก็ปลื้มคนอื่นชอบคนอื่นนะ แต่คนอื่นเราตัดได้หมดยกเว้นเขา แต่เรามาคิดแล้ว มันคงเป็นเพราะเขาคือผญ.คนแรกแล้วก็คนเดียวที่เราชอบ แล้วเราก็ดันให้ความรู้สึกนั้นมากเกินไปมันเลยทำให้เราลืมเขาไม่ได้สักที ถ้ารวมตอนนี้ก็คงสัก4 ปีได้ที่ความรู้สึกมันอยู่กับเรา จนเราตัดใจที่จะตัดมันแล้วปล่อยให้มันไปแค่ความทรงจำของเรา