เวลาทะเลาะกับแม่ แม่ชอบพูดว่า ‘ไม่เคยทำอะไรให้กูภูมิใจเลย’ หนูต้องรู้สึกยังไงหรอคะ
ที่ผ่านมาหนูก็อยู่ในกฎในกรอบของเค้าตลอด หนูสอบติดโรงเรียนที่เค้าอยากให้เข้าได้
ผลการเรียนของหนูไม่เคยต่ำกว่าสามจนจบมัธยม หนูไม่เคยนอกลู่นอกทาง
กลับบ้านตรงเวลา เลิกเรียนมาก็มาช่วยที่ร้านตลอด หนูสอบเข้าห้องคิงได้
และอีกหลายอย่างที่หนูทำได้พอบอกไปตอนนั้นแม่ก็ดูดีใจตื่นเต้นกับหนู
‘กูเป็นหนี้ก็เพราะ’ คำนี้แม่พูดทุกครั้งที่ทะเลาะตั้งแต่หนูเข้ามหาลัย
ตอนเข้ามหาลัยหนูกู้เรียน แต่ต้องจ่ายก่อนหมื่นนึง แม่ไปกูป้ามาจ่ายให้
แต่พอไม่เท่าไหร่มหาลัยก็ให้เงินคืนมาทั้งหมด เท่ากับว่าแม่ไม่ได้จ่ายเงินค่าเทอมมหาลัยให้หนูสักบาท
มีแค่เรื่องเดียวที่แม่ยืมเงินคนอื่นเพราะหนู เค้าชอบพูดเหมือนกับว่าการส่งเสียลูกเรียนไม่ใช่หน้าที่เค้า
แล้วแบบนี้แม่จะมีหนูมาทำไม เค้าชอบเอาหนูไปเปรียบเทียบกับลูกคนนั้นคนนี้
แม่หนูฟังธรรมะแต่ธรรมะไม่ได้ช่วยให้แม่หนูใจเย็นลงหรือลดอารมณ์ทุกครั้งที่ทะเลาะได้เลย
แม่ไม่ชอบให้หนูพูดหรือสบถคำหยาบ แค่สบถว่า ห่า แม่ก็จะว่าตลอด ทั้งๆที่แม่พูดกูกับลูก
เวลาแม่สอนหนู หนูชอบบอกแม่ตลอดว่าที่แม่สอนในความหมายของแม่ มันคือการด่าหนู แม่ก็ชอบตอบมาว่า ด่าตรงไหน ไม่มีคำหยาบสักคำ
ทั้งๆในประโยคของแม่จะมีคำว่า ‘เรื่องแค่นี้ไม่มีปัญญาคิดหรอ’ ‘ปัญญาอ่อน’ แล้วก็ยังคงใช้กูเหมือนปกติ
หนูต้องรู้สึกยังไงหรอคะ แม่บอกว่าแม่รักลูกเท่ากันทุกคน แต่คำพูดแม่เหมือนแม่ไม่รักหนูเลย จนตอนนี้หนูดรอปเรียนมาหางานทำ พอได้เงินมาก็เอาแต่ทำเหมือนทวงบุญคุณหนู เรื่องที่จ่ายค่าเทอมให้หรือเรื่องตั้งแต่ที่เค้าเลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก หรือหนูมีค่ากับเค้าแค่เพราะเงินหรอคะ
หนูกลัวตัวเองเป็นคนเก็บกด กลัวตัวเองกลายเป็นโรคซึมเศร้าจนอยากจะลองไปพบจิตแพทย์ ไม่ว่าจะพูดอะไรไปแม่ก็ไม่ฟังหนูเลย
เค้ามักจะบอกว่าเค้าผ่านมาก่อน เค้าลำบากมาก่อนเค้ายังผ่านมาได้ ทำไมหนูลำบากเรื่องแค่นี้ถึงทำไม่ได้ เค้าชอบเอาหนูไปเปรียบกับอดีตของเค้า
หนูบอกตลอดว่าในตอนนั้นของแม่ กับตอนนี้ของหนูมันไม่เหมือนกัน หลายๆอย่างมันเปลี่ยนไปทั้งค่าเงิน สังคม ค่านิยมต่างๆ เค้าก็หาเรื่องมาพูดได้จนชนะหนูตลอด หนูต้องทำยังไงหรือรู้สึกยังไงหรอคะ
แม่พูดแบบนี้แปลว่าแม่ยังรักเราอยู่มั้ยคะ
ที่ผ่านมาหนูก็อยู่ในกฎในกรอบของเค้าตลอด หนูสอบติดโรงเรียนที่เค้าอยากให้เข้าได้
ผลการเรียนของหนูไม่เคยต่ำกว่าสามจนจบมัธยม หนูไม่เคยนอกลู่นอกทาง
กลับบ้านตรงเวลา เลิกเรียนมาก็มาช่วยที่ร้านตลอด หนูสอบเข้าห้องคิงได้
และอีกหลายอย่างที่หนูทำได้พอบอกไปตอนนั้นแม่ก็ดูดีใจตื่นเต้นกับหนู
‘กูเป็นหนี้ก็เพราะ’ คำนี้แม่พูดทุกครั้งที่ทะเลาะตั้งแต่หนูเข้ามหาลัย
ตอนเข้ามหาลัยหนูกู้เรียน แต่ต้องจ่ายก่อนหมื่นนึง แม่ไปกูป้ามาจ่ายให้
แต่พอไม่เท่าไหร่มหาลัยก็ให้เงินคืนมาทั้งหมด เท่ากับว่าแม่ไม่ได้จ่ายเงินค่าเทอมมหาลัยให้หนูสักบาท
มีแค่เรื่องเดียวที่แม่ยืมเงินคนอื่นเพราะหนู เค้าชอบพูดเหมือนกับว่าการส่งเสียลูกเรียนไม่ใช่หน้าที่เค้า
แล้วแบบนี้แม่จะมีหนูมาทำไม เค้าชอบเอาหนูไปเปรียบเทียบกับลูกคนนั้นคนนี้
แม่หนูฟังธรรมะแต่ธรรมะไม่ได้ช่วยให้แม่หนูใจเย็นลงหรือลดอารมณ์ทุกครั้งที่ทะเลาะได้เลย
แม่ไม่ชอบให้หนูพูดหรือสบถคำหยาบ แค่สบถว่า ห่า แม่ก็จะว่าตลอด ทั้งๆที่แม่พูดกูกับลูก
เวลาแม่สอนหนู หนูชอบบอกแม่ตลอดว่าที่แม่สอนในความหมายของแม่ มันคือการด่าหนู แม่ก็ชอบตอบมาว่า ด่าตรงไหน ไม่มีคำหยาบสักคำ
ทั้งๆในประโยคของแม่จะมีคำว่า ‘เรื่องแค่นี้ไม่มีปัญญาคิดหรอ’ ‘ปัญญาอ่อน’ แล้วก็ยังคงใช้กูเหมือนปกติ
หนูต้องรู้สึกยังไงหรอคะ แม่บอกว่าแม่รักลูกเท่ากันทุกคน แต่คำพูดแม่เหมือนแม่ไม่รักหนูเลย จนตอนนี้หนูดรอปเรียนมาหางานทำ พอได้เงินมาก็เอาแต่ทำเหมือนทวงบุญคุณหนู เรื่องที่จ่ายค่าเทอมให้หรือเรื่องตั้งแต่ที่เค้าเลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก หรือหนูมีค่ากับเค้าแค่เพราะเงินหรอคะ
หนูกลัวตัวเองเป็นคนเก็บกด กลัวตัวเองกลายเป็นโรคซึมเศร้าจนอยากจะลองไปพบจิตแพทย์ ไม่ว่าจะพูดอะไรไปแม่ก็ไม่ฟังหนูเลย
เค้ามักจะบอกว่าเค้าผ่านมาก่อน เค้าลำบากมาก่อนเค้ายังผ่านมาได้ ทำไมหนูลำบากเรื่องแค่นี้ถึงทำไม่ได้ เค้าชอบเอาหนูไปเปรียบกับอดีตของเค้า
หนูบอกตลอดว่าในตอนนั้นของแม่ กับตอนนี้ของหนูมันไม่เหมือนกัน หลายๆอย่างมันเปลี่ยนไปทั้งค่าเงิน สังคม ค่านิยมต่างๆ เค้าก็หาเรื่องมาพูดได้จนชนะหนูตลอด หนูต้องทำยังไงหรือรู้สึกยังไงหรอคะ