สวัสดีครับผมชื่อ ..... มีเรื่องราวหนึ่งอยากเขียนขึ้นมาเอาไว้ๆอ่านเล่นๆเอาไว้อ่านให้เจ็บใจเอาไว้อ่านให้เตือนใจเราเริ่มเล่ยละกัน ผมไปเจอผู้หญิงคนนึงในผับตอนแรกบอกตรงๆผมไม่ได้มองเธอผมมองเพื่อนเธอแต่อย่างว่าเพื่อนเธอน่ารักเพื่อนผมก็จ้องกันทั้งนั้นผมเลยหันไปมองอีกคนก็คือเธอตอนแรกเห็นไม่ชัดเพราะอยู่ไกลเห็นแต่แขนที่เป็นรอยสักฝั่งขวาพอเพื่อนผมเห็นผมมองเธอเพื่อนไม่รอช้าลืมบอกว่าผมโสดมานานมากเพื่อนก็บอกให้เราเข้ามาหาเค้ามานั่งคุยกับเขาเออได้เบอร์จากนั้นสักพักเธอก็กลับบ้านแต่เราอยู่ยันผับปิด เรากลับบ้านโทรหาไม่มีคนรับสายคงคิดว่าเธอเมาคงหลับ  เช้าโทรใหม่เธอรับเราคุยกันแล้วจากนั้นเราก็คบกัน วันแรกผมไปรับเธอที่ทำงานยืมรถเก๋งพี่ไปรับสะด้วยโชว์หน่อยๆในรถผมยังจำได้ถึงทุกวันนี้เธอจับมือผมแล้วพูดสัญญาในสิ่งที่บอกว่าจะไม่มีวันทิ้งผม พาไปกินข้าวแล้วก็ไปส่งบ้านคบกันมาเรื่อยๆได้1เดือนเธอเทลาะกับพ่อเลี้ยงกับแม่หนีออกมาอยู่ห้องเช่าแต่เราไม่ยอมเราเลยให้ย้ายออกจากห้องเช่ามาอยู่กับเราแล้วเราก็รักกันเข้าใจไช่ไหมคำว่ารักกันมากๆ1ปีเต็มบางคนว่าน้อยไช่แต่เราคุยกันได้แปปเดียวก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเลยเข้าปีที่2เราเทลาะกันรุนแรงมากถึงกับเลือดตกยางออกเลยไช่เราทำร้ายเขาตอนนั้นไม่คิดหรือคิดแล้วแต่ก็ยังทำพูดแล้วก็น่าโมโหตัวเอง จากนั้นก็เทลาะกันเรื่อยๆมาจนวันหนึ่งเทลาะกันแล้วเธอไม่ยอมกลับบ้านไปนอนอยู่บ้านพี่เราก็ไม่ได้อะไรเดี๋ยวคงกลับมาเพราะเราเป็นคนโกรธง่ายหายเร็วแต่ไม่รู้เลยว่าเขาจะไม่กลับมาอีกแล้ว.................................................................