คลายลีลา ละอารมณ์ คลี่ห่มฟ้า
ฉวยพสุธา เอามาพิง อิงเอนหลัง
ดับวายวุ่น ขุ่นข้องใจ ไร้พะวัง
ฟื้นพลัง หวังสู้งาน กาลต่อไป

หยิบปากกา พาหัวใจ ไปเที่ยวท่อง
ร้อยทำนอง ล่องธารา ฟ้าสดใส
ขีดความคิด เขียนความฝัน สุขสันต์ไป
ยิ้มละไม ให้ราตรี นี้ภิรมณ์
.
.
.
สุขสันต์วันจันทร์แห่งชาตื
และผมผู้คิดว่าหยุดชดเชย
เฮ้อ...