คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ หนูชอบคนที่อายุ 30+ ค่ะ และหนูก็มีเเฟนอายุมากกว่าหนู 20 ปีค่ะ เราคบกันมา 4 ปีแหละค่ะ ตลอดเวลา 4 ปีนี้เราทั้งสองคนไม่เคยมีคนอื่นเลย เพื่อนของหนูก็พูดอยู่ว่า "ไม่กลัวพี่เขามีคนอื่นหรอ " หนูตอบได้เลยว่า "ไม่กลัวอ่ะ กูไม่กลัวว่าพี่เขามีคนอื่นหรอก กลัวใจตัวเราเองนี่แหละ ที่จะเผลอใจไปมีคนอื่น เพราะเป็นคนอ่อนไหวง่าย"
และสิ่งที่คิดก็เกิดค่ะ หนูเกิดชอบครูสอนภาษาอังกฤษคนนึงค่ะ เป็นคนประเทศภูฏานค่ะ ใน 1 อาทิตย์ หนูจะมีเรียนกับครูคนนี้แค่ 1 ชั่วโมงหรือที่รู้จักกัน 1 คาบค่ะ ครูเขาไม่ได้เป็นคนที่หล่อนะค่ะ แต่อยู่ด้วยแล้วฮาตลอดเวลา สอนสนุกและเข้าใจค่ะ คือแบบดูรวมๆแล้วมีเสน่ห์อ่ะค่ะ😂 และที่สำคัญนะค่ะ ครูเขาอายุ 32 ด้วย ตรงตามเป๊คที่หนูชอบ แล้วยังไงค่ะ หนูก็ชอบครูเขาสิค่ะ และหนูก็จะนั่งโต๊ะหน้าสุดตลอดนะ เพราะเราจะแอบมองครูเขาตลอด และมีวันนึงครูเขาให้ทำแบบฝึกหัดเราก็นั่งทำไปเราก็เงยหน้าดูครูเขาซักหน่อยว่าทำอะไรอยู่ ปรากฎว่า ครูเขามองมาและยิ้มให้เรา โอ้ว!!! กรี๊ดดดดเลยค่ะ😄อยากยิ้มให้แก้มปริเลยค่ะ ไม่คิดว่าเขาจะมองเราอยู่ พาให้เราคิดไปเองเลยค่ะ และหลังจากนั้นที่ได้เรียนกับครูเขา หนูก็แอบมองเขา เขาก็มองหนู มันเป็นโมเม้นที่แบบ โอ๊ยยย 😶ฟินนน จนวันสุดท้ายที่หนูมีเรียนกับเขา เพราะจะปิดเทอมแหละ แต่ในวันนั้นเราปิดคอสกันแล้วค่ะ ก็มีแค่ตรวจสมุดอะไรแบบเนี้ยอ่ะค่ะ และวันนั้นเราอยากสวยค่ะ ปะแป้งไปซะเต็มที่เลย และทุกคนนึกนะค่ะ ฤดูร้อน เหงื่อออกค่ะ เกิดไรขึ้นเป็นคราบค่ะ เราไม่รู้ด้วย เพื่อนไม่ได้มองด้วย พอเข้าห้องไปนั่ง ครูเขาก็มองหน้าเราแบบนานนะและยิ้มแบบขำๆ เราก็ยิ้มให้แบบงงๆ แล้วครูเขาก็บอกว่า "นี่ยูไปทาแป้งมาหรอ" แล้วครูเขาก็ขำและเอามือมาถูหน้าตัวเขาเอง เราเลยขอกระจกเพื่อนมาดู โอ้ว!!! ไม่นะ แบบเต็มหน้ามากค่ะ อายครูมากกกกกก มากถึงมากถึงที่สุด ไม่กล้ามองหน้าเลยค่ะ แต่พอจบคาบก็ไม่มีอะไรค่ะ ก็ไม่ได้เจอกับครุเขาอีกเลย จนปิดเทอมห้องของหนูก็ต้องเรียนซัมเมอร์ค่ะ เพื่อปรับพื้นฐาน(เราอยู่ ปวส.1 ค่ะ จบจาก ม.6 อ่ะค่ะ ต้องปรับพื้นฐานเหมือน ปวช.) เราก็ไม่คิดว่าจะเจอครูเขา แต่เจอค่าาา แต่ก็แค่หวัดดีเฉยๆ ไม่ได้พูดอะไร แต่พอถึงวันเกิดครูเขา รู้เพราะมันแจ้งเตือนในเฟสค่ะ แต่หน้าไทม์ไลน์ไม่มีใครมา HBD.ซักคนเดียวเลย เราก็เลยแต่งภาพให้และหาคำอวยพรภาษาอังกฤษ และเราก็ส่งไปทางแชท ไม่คิดว่าครูเขาจะตอบค่ะ เพราะหนูกลัวว่าแฟนเขาจะว่าหรือเปล่า ลืมบอกไปค่ะ ว่าครูเขามีแฟนแล้ว เราก็มีแล้ว แฟนของครูก็เป็นคนประเทศเดียวกับครูแหละค่ะ แฟนของครู ก็เป็นครูนะค่ะ แต่อยู่คนละวิทลัยกันค่ะ ครูเขาก็ตอบเราค่ะ ว่าขอบคุณมากค่ะ และคุณเป็นคนที่หวานมาก (เราต่างกันคุยภาษาอังกฤษนะค่ะ) เราก็ขอบคุณเขาค่ะ และก็ถามว่า แฟนคุณล่ะ ครูเขาบอกว่า เธอกลับประเทศก่อนแล้ว แต่เขากลับสิ้นเดือนมีนาค่ะ ซึ่งมันก็เป็นทางของเราค่ะ ครูเขาอยู่คนเดียว😉 เราทั้งสองคนก็แชทกันตลอดค่ะ แชทกันทุกเวลา คนเคยติดแชทจะเข้าใจโมเม้นนี้ค่ะ เราคุยกันตลอดค่ะ มันเป็นช่วงที่เราทั้งสองว่างอ่ะค่ะ เพราะหนูมีเรียนครึ่งวัน แฟนหนูก็ทำงานค่ะ เราต่างมีช่องว่างให้ใครคนนึงเข้ามาคุยได้ เราก็คุยกันตลอด ครูเขาก็ขอไลน์เรา เราก็ให้ค่ะ และย้ายมาคุยในไลน์ค่ะ หลังจากนั้นวีดิโอคอลคุยกันตลอดดด ทั้งวันทั้งคืนเลยค่ะ จนความรู้สึกของหนูก็เริ่มพัฒนามาเรื่อยๆ เริ่มรักเขาค่ะ และวันนึงเราบอกชอบครูเขา ครูก็ตอบว่า ฉันก็ชอบคุณ แต่เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ ซึ่งหนูก็รู้ค่ะ หนูก็เลยดราม่าค่ะ ก็เลยบอกเขาว่า วันนั้นหนูไม่น่าทักไปหาคุณเลย และฉันไม่อยากเจอคุณ ไม่อยากคิดถึงคุณ ไม่อยากรักคุณด้วย ครูเขาตอบมาว่า ตอนนี้เราสามารถคุยกันได้ ถึงคุณจะไม่อยากเจอผม แต่ผมก็อยากเจอคุณ ถึงคุณไม่อยากคิดถึงผม ผมก็จะคิดถึงคุณ ถึงคุณไม่อยากรักผม ผมก็จะรักคุณ แค่นี้แหละค่ะ อยากจะกรี๊ดลั่นบ้านเลยค่ะ แล้วเราก็เปลี่ยนหัวข้อคุยกันเลยค่ะ ตอนฉันไปเรียนซัมเมอร์เราได้แค่แอบมองผ่านประตูหน้าต่างกัน ไม่สามารถคุยต่อหน้าคนอื่นได้เลย เพราะเขาเป็นครูเราเป็นนักเรียน จนวันนึง ฉันถึงบ้านแล้วก็แชทคุยตามปกติ อยู่ๆฉันก็ปวดอึค่ะ😂😂 ปวดมาก บอกไม่ได้ค่ะ ชาจแบตอยู่ด้วย และฉันเป็นคนอึนานค่ะ พออึเสร็จเราก็จะไปตอบเขา แต่แม่เรียกให้ไปตลาดกับแม่ค่ะ พอกลับจากตลาดเราก็กินข้าวอาบน้ำค่ะ และจะมาตอบแชท ตอนนั้นก็ประมาณ 2 ทุ่มได้นะค่ะ พอเปิดไลน์ โอ้ว!!! เต็มเลยค่ะ ทั้งโทรไลน์เป็น 10 สาย ทั้งข้อความเพียบเลยค่ะ พอเราตอบเขา เขาบอกว่า ไปไหนมา ทำไมไม่บอก เขาโกรธเรามากค่ะ เขาบอกว่า เขาเป็นห่วงเรามาก กลัวเป็นอะไรไป เราก็อธิบายไปค่ะ ว่ามันเป็นอย่างไง แล้วเราก็วิดีโอคุยกันค่ะ และหนูก็เผลอหลับค่ะ แล้วสะดุ้งตื่นค่ะ ตอนนั้นก็น่าจะ 5 ทุ่มกว่าๆนะค่ะ ปรากฎว่า ครูเขายังมองเราหลับอยู่ โอ้ว!มันแบบรู้สึกดีนะ มากด้วย จะไม่ให้เริ่มรักได้เยี่ยงไร พอวันที่ 30 ก็มาถึงค่ะ ครูเขาต้องไปกรุงเทพค่ะ เขาไปก็บอกเรานะว่า ขึ้นรถแล้วนะ ถึงกรุงเทพแล้ว ช็อปปิ้งก่อนนะ คุณรอผมนะ
ฉันก็บอกไปว่าฉันจะรอ ตอนนั้นก็เที่ยงๆอ่ะค่ะ พอสัก 1 ทุ่ม เขาก็ไม่ตอบเราซักที เราก็เลยดราม่าส่งไปว่า คุณบอกให้ฉันรอ แตทคุณลืมฉันหรือเปล่า จน 5 ทุ่มได้ค่ะ ครูเขามาตอบเราค่ะ ขอโทษเราที่ให้รอ เขาต้องซื้อของฝากครอบครัวเขา เราก็ไม่ได้ว่าอะไรค่ะ ครูเขาก็ถามว่า คิดถึงผมไหม หนูเลยบอกว่า คิดถึงนะ แต่เป็นห่วงคุณมากกว่า เขาก็บอกว่า ผมต้องนอนแล้ว พรุ่งนี้เครื่องบินออกแต่เช้า เราก็ เครๆ และเขาตอบกลับมาว่า รักนะ จุ๊ปๆ โอ๊ยยยยย เป็นประโยคที่แบบฟินอ่ะ เราก็เลยแก้เขินบอกฝันดีเขาไป และตอนเช้าเราตื่นมาก็เปิดไลน์เลยค่ะ เขาส่งมาว่า ขึ้นเครื่องแล้วนะ เราก็รู้นะว่า ถ้าเขาไปจากที่นี่เเล้ว เราต้องเลิกคุยกันแน่ แต่ไม่คิดว่ามันจะกระทันหันขนาดนี้ เราก็ตอบว่า ฉันจะคิดถึงคุณทุกวันนะ เขาตอบว่า ผมก็จะคิดถึงคุณทุกวัน และหนูก็ตอบไปว่า ฉันจะรอวันที่เราได้แชทกันนะ ตอนส่งไป เครื่องน่าจะออกแหละ พอเขาไม่อ่าน เราเลยเออ รอเขาถึงก่อนก็ได้ พอตอนเที่ยงมาดู( 4 ชม.ถึงประเทศภูฎาน) เราก็เปิดดูข้อความอีกครั้ง อ้าว อ่านแล้วนี่หว่า ทำไมไม่ตอบ มันเป็นอะไรที่เรารู้ค่ะ ว่าต้องเกิดอะไรขึ้นเราต้องเลิกคุยกัน แต่หนูคิดว่า เราน่าจะยังคุยตอนที่เขาถึงประเทศเขา เรายังไม่มีแม้แต่คำลาอะไรเลย มันยากนะ ที่อยู่ๆคนที่คุยกันทั้งวันทั้งคืน คุยกันเป็นเดือนๆ อยู่ๆก็หายไป มันยากอ่ะ มันเป็นช่วงเวลาที่สั้นนะ แต่มันมีความสุขมาก ซึ่งก่อนหน้านี้ หนูเคยคุยกับเขาว่า ถ้าคุณยังทำแบบนี้ ฉันจะเลิกรักคุณได้อย่างไง จะลืมคุณได้อย่างไร ครูเขาตอบว่า "ผมจะไม่ลืมคุณ ผมจะจำคุณไปตลอดชีวิต คุณจะอยู่ในใจในความสำคัญของผม" ทุกคำที่ครูเขาพูดมามันทำให้หนูรักเขา แต่เราทั้งสองก็รู้ว่า เรื่องเรามันเป็นไปไม่ได้ เรา "รักเขาไม่ได้" มันทรมานมากนะ ที่เรารอวันที่เขาตอบแชทเรา นี่ก็ผ่านมาหลายวันแหละที่เราไม่ได้คุยกับเขา มันยากนะ ที่จะลืมเขาให้ได้ ตอนนี้ฉันคงได้เวลามาใส่ใจแฟนของฉันและครูเขาคงไปใส่ใจแฟนของของเขา ซึ่งมันเป็นรักที่ "รักไม่ได้" บอกกับตัวเองทุกวันว่าเรารักเขาไม่ได้
และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นค่ะ ครูเขากลับมาค่ะ ตอนแรกเราก็เริ่มลืมๆครูเขาแหละ เพราะเราเล่นสงกรานต์บ้าง ช่วงสงกรานต์ เราไม่ค่อยว่าง เลยไม่ค่อยได้คิดถึงเขา แต่วันที่ 15 ช่วงกลางคืน ครูเขาทักหนูมาคะ มันแบบเป็นอะไรดีใจสุดยอดอ่ะ หนูกับครูเขาก็คุยกันเหมือนเดิมค่ะ คือว่างก็คุย หนูไปเที่ยวทะเลก็คุย แต่ครูเขาไม่ได้ว่างเหมือนครั้งก่อน เพราะครูเขาช่วยทางบ้านทำงาน ครูเขาบอกว่า มันยุ่งทั้งวันเลย ขอโทษที่ไม่ได้อชทกับเรา หนูก็ใจอ่อนค่ะ ก็คุยกันเหมือนเดิม เราก็แกล้งบอกว่า คิดถึงคุณนะ ครูเขาตามกลับมาว่า คิดถึงยูเหมือนกัน เราก็เอ้ออออ😊😊😊 ดีใจค่า เรากับเขาคุยกันเป็นอาทิตย์เลยค่ะ มีวันนึงตอนเราอยู่ทะเล เราเหงาอ่ะ หนูมากับครอบครัว ทุกคนคงรู้ว่า เราจะไม่ค่อยลั้นลาสักเท่าไร ครูเขาบอกว่า "ผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณในยามคุณเหงา ผมจะห่วงใยคุณในยามคุณไม่มีใคร " มันซึ้งเกินนนน เราก็แกล้งบอกว่า "ฉันรู้ว่าเรารักกันไม่ได้ แต่ฉันรักคุณนะ" ครูตอบว่า " I Love You too" เราก็เอ้อออ เอาอีกแล้ว 😋😋😋 ถ้าครูเขานั่งข้างๆ เราก็คงจะโดดกอดครูเขาเลยล่ะ แต่สิ่งที่เราไม่ต้องการก็กลับมา เมื่อวันที่ 25 เขาก็หายไปเหมือนครั้งก่อนค่ะ อ่านแล้วไม่ตอบ ไม่ว่าจะส่งอะไรไป😢😢😢
หนูก็คิดแค่ว่า เรื่องของหนูกับเขามันไม่ควรเกิดตั้งแต่เเรกแหละ เรามันก็สำรองสำหรับเขาเหมือนกัน นึกจะมาก็มานึกจะไปก็ไป อยากจะเอาหัวโขรกข้างฝาสัก 100 รอบ ทำไมต้องเป็นเรา แต่ก็คิดอยู่เสมอว่า แค่นี้ก็ดีแค่ไหนเเล้ว
ขอจบเพียงเท่านี้นะ ไว้ถ้าครูเขาตอบมา หนูจะมาบอกน๊ะค่าาา ขอบคุณนะค่ะ ที่เข้ามาอ่าน สามารถมาคอมเม้นได้นะค่ะ ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำอย่างไรค่ะ???
หญิงบ้า🙆
รักเขาไม่ได้...
และสิ่งที่คิดก็เกิดค่ะ หนูเกิดชอบครูสอนภาษาอังกฤษคนนึงค่ะ เป็นคนประเทศภูฏานค่ะ ใน 1 อาทิตย์ หนูจะมีเรียนกับครูคนนี้แค่ 1 ชั่วโมงหรือที่รู้จักกัน 1 คาบค่ะ ครูเขาไม่ได้เป็นคนที่หล่อนะค่ะ แต่อยู่ด้วยแล้วฮาตลอดเวลา สอนสนุกและเข้าใจค่ะ คือแบบดูรวมๆแล้วมีเสน่ห์อ่ะค่ะ😂 และที่สำคัญนะค่ะ ครูเขาอายุ 32 ด้วย ตรงตามเป๊คที่หนูชอบ แล้วยังไงค่ะ หนูก็ชอบครูเขาสิค่ะ และหนูก็จะนั่งโต๊ะหน้าสุดตลอดนะ เพราะเราจะแอบมองครูเขาตลอด และมีวันนึงครูเขาให้ทำแบบฝึกหัดเราก็นั่งทำไปเราก็เงยหน้าดูครูเขาซักหน่อยว่าทำอะไรอยู่ ปรากฎว่า ครูเขามองมาและยิ้มให้เรา โอ้ว!!! กรี๊ดดดดเลยค่ะ😄อยากยิ้มให้แก้มปริเลยค่ะ ไม่คิดว่าเขาจะมองเราอยู่ พาให้เราคิดไปเองเลยค่ะ และหลังจากนั้นที่ได้เรียนกับครูเขา หนูก็แอบมองเขา เขาก็มองหนู มันเป็นโมเม้นที่แบบ โอ๊ยยย 😶ฟินนน จนวันสุดท้ายที่หนูมีเรียนกับเขา เพราะจะปิดเทอมแหละ แต่ในวันนั้นเราปิดคอสกันแล้วค่ะ ก็มีแค่ตรวจสมุดอะไรแบบเนี้ยอ่ะค่ะ และวันนั้นเราอยากสวยค่ะ ปะแป้งไปซะเต็มที่เลย และทุกคนนึกนะค่ะ ฤดูร้อน เหงื่อออกค่ะ เกิดไรขึ้นเป็นคราบค่ะ เราไม่รู้ด้วย เพื่อนไม่ได้มองด้วย พอเข้าห้องไปนั่ง ครูเขาก็มองหน้าเราแบบนานนะและยิ้มแบบขำๆ เราก็ยิ้มให้แบบงงๆ แล้วครูเขาก็บอกว่า "นี่ยูไปทาแป้งมาหรอ" แล้วครูเขาก็ขำและเอามือมาถูหน้าตัวเขาเอง เราเลยขอกระจกเพื่อนมาดู โอ้ว!!! ไม่นะ แบบเต็มหน้ามากค่ะ อายครูมากกกกกก มากถึงมากถึงที่สุด ไม่กล้ามองหน้าเลยค่ะ แต่พอจบคาบก็ไม่มีอะไรค่ะ ก็ไม่ได้เจอกับครุเขาอีกเลย จนปิดเทอมห้องของหนูก็ต้องเรียนซัมเมอร์ค่ะ เพื่อปรับพื้นฐาน(เราอยู่ ปวส.1 ค่ะ จบจาก ม.6 อ่ะค่ะ ต้องปรับพื้นฐานเหมือน ปวช.) เราก็ไม่คิดว่าจะเจอครูเขา แต่เจอค่าาา แต่ก็แค่หวัดดีเฉยๆ ไม่ได้พูดอะไร แต่พอถึงวันเกิดครูเขา รู้เพราะมันแจ้งเตือนในเฟสค่ะ แต่หน้าไทม์ไลน์ไม่มีใครมา HBD.ซักคนเดียวเลย เราก็เลยแต่งภาพให้และหาคำอวยพรภาษาอังกฤษ และเราก็ส่งไปทางแชท ไม่คิดว่าครูเขาจะตอบค่ะ เพราะหนูกลัวว่าแฟนเขาจะว่าหรือเปล่า ลืมบอกไปค่ะ ว่าครูเขามีแฟนแล้ว เราก็มีแล้ว แฟนของครูก็เป็นคนประเทศเดียวกับครูแหละค่ะ แฟนของครู ก็เป็นครูนะค่ะ แต่อยู่คนละวิทลัยกันค่ะ ครูเขาก็ตอบเราค่ะ ว่าขอบคุณมากค่ะ และคุณเป็นคนที่หวานมาก (เราต่างกันคุยภาษาอังกฤษนะค่ะ) เราก็ขอบคุณเขาค่ะ และก็ถามว่า แฟนคุณล่ะ ครูเขาบอกว่า เธอกลับประเทศก่อนแล้ว แต่เขากลับสิ้นเดือนมีนาค่ะ ซึ่งมันก็เป็นทางของเราค่ะ ครูเขาอยู่คนเดียว😉 เราทั้งสองคนก็แชทกันตลอดค่ะ แชทกันทุกเวลา คนเคยติดแชทจะเข้าใจโมเม้นนี้ค่ะ เราคุยกันตลอดค่ะ มันเป็นช่วงที่เราทั้งสองว่างอ่ะค่ะ เพราะหนูมีเรียนครึ่งวัน แฟนหนูก็ทำงานค่ะ เราต่างมีช่องว่างให้ใครคนนึงเข้ามาคุยได้ เราก็คุยกันตลอด ครูเขาก็ขอไลน์เรา เราก็ให้ค่ะ และย้ายมาคุยในไลน์ค่ะ หลังจากนั้นวีดิโอคอลคุยกันตลอดดด ทั้งวันทั้งคืนเลยค่ะ จนความรู้สึกของหนูก็เริ่มพัฒนามาเรื่อยๆ เริ่มรักเขาค่ะ และวันนึงเราบอกชอบครูเขา ครูก็ตอบว่า ฉันก็ชอบคุณ แต่เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ ซึ่งหนูก็รู้ค่ะ หนูก็เลยดราม่าค่ะ ก็เลยบอกเขาว่า วันนั้นหนูไม่น่าทักไปหาคุณเลย และฉันไม่อยากเจอคุณ ไม่อยากคิดถึงคุณ ไม่อยากรักคุณด้วย ครูเขาตอบมาว่า ตอนนี้เราสามารถคุยกันได้ ถึงคุณจะไม่อยากเจอผม แต่ผมก็อยากเจอคุณ ถึงคุณไม่อยากคิดถึงผม ผมก็จะคิดถึงคุณ ถึงคุณไม่อยากรักผม ผมก็จะรักคุณ แค่นี้แหละค่ะ อยากจะกรี๊ดลั่นบ้านเลยค่ะ แล้วเราก็เปลี่ยนหัวข้อคุยกันเลยค่ะ ตอนฉันไปเรียนซัมเมอร์เราได้แค่แอบมองผ่านประตูหน้าต่างกัน ไม่สามารถคุยต่อหน้าคนอื่นได้เลย เพราะเขาเป็นครูเราเป็นนักเรียน จนวันนึง ฉันถึงบ้านแล้วก็แชทคุยตามปกติ อยู่ๆฉันก็ปวดอึค่ะ😂😂 ปวดมาก บอกไม่ได้ค่ะ ชาจแบตอยู่ด้วย และฉันเป็นคนอึนานค่ะ พออึเสร็จเราก็จะไปตอบเขา แต่แม่เรียกให้ไปตลาดกับแม่ค่ะ พอกลับจากตลาดเราก็กินข้าวอาบน้ำค่ะ และจะมาตอบแชท ตอนนั้นก็ประมาณ 2 ทุ่มได้นะค่ะ พอเปิดไลน์ โอ้ว!!! เต็มเลยค่ะ ทั้งโทรไลน์เป็น 10 สาย ทั้งข้อความเพียบเลยค่ะ พอเราตอบเขา เขาบอกว่า ไปไหนมา ทำไมไม่บอก เขาโกรธเรามากค่ะ เขาบอกว่า เขาเป็นห่วงเรามาก กลัวเป็นอะไรไป เราก็อธิบายไปค่ะ ว่ามันเป็นอย่างไง แล้วเราก็วิดีโอคุยกันค่ะ และหนูก็เผลอหลับค่ะ แล้วสะดุ้งตื่นค่ะ ตอนนั้นก็น่าจะ 5 ทุ่มกว่าๆนะค่ะ ปรากฎว่า ครูเขายังมองเราหลับอยู่ โอ้ว!มันแบบรู้สึกดีนะ มากด้วย จะไม่ให้เริ่มรักได้เยี่ยงไร พอวันที่ 30 ก็มาถึงค่ะ ครูเขาต้องไปกรุงเทพค่ะ เขาไปก็บอกเรานะว่า ขึ้นรถแล้วนะ ถึงกรุงเทพแล้ว ช็อปปิ้งก่อนนะ คุณรอผมนะ
ฉันก็บอกไปว่าฉันจะรอ ตอนนั้นก็เที่ยงๆอ่ะค่ะ พอสัก 1 ทุ่ม เขาก็ไม่ตอบเราซักที เราก็เลยดราม่าส่งไปว่า คุณบอกให้ฉันรอ แตทคุณลืมฉันหรือเปล่า จน 5 ทุ่มได้ค่ะ ครูเขามาตอบเราค่ะ ขอโทษเราที่ให้รอ เขาต้องซื้อของฝากครอบครัวเขา เราก็ไม่ได้ว่าอะไรค่ะ ครูเขาก็ถามว่า คิดถึงผมไหม หนูเลยบอกว่า คิดถึงนะ แต่เป็นห่วงคุณมากกว่า เขาก็บอกว่า ผมต้องนอนแล้ว พรุ่งนี้เครื่องบินออกแต่เช้า เราก็ เครๆ และเขาตอบกลับมาว่า รักนะ จุ๊ปๆ โอ๊ยยยยย เป็นประโยคที่แบบฟินอ่ะ เราก็เลยแก้เขินบอกฝันดีเขาไป และตอนเช้าเราตื่นมาก็เปิดไลน์เลยค่ะ เขาส่งมาว่า ขึ้นเครื่องแล้วนะ เราก็รู้นะว่า ถ้าเขาไปจากที่นี่เเล้ว เราต้องเลิกคุยกันแน่ แต่ไม่คิดว่ามันจะกระทันหันขนาดนี้ เราก็ตอบว่า ฉันจะคิดถึงคุณทุกวันนะ เขาตอบว่า ผมก็จะคิดถึงคุณทุกวัน และหนูก็ตอบไปว่า ฉันจะรอวันที่เราได้แชทกันนะ ตอนส่งไป เครื่องน่าจะออกแหละ พอเขาไม่อ่าน เราเลยเออ รอเขาถึงก่อนก็ได้ พอตอนเที่ยงมาดู( 4 ชม.ถึงประเทศภูฎาน) เราก็เปิดดูข้อความอีกครั้ง อ้าว อ่านแล้วนี่หว่า ทำไมไม่ตอบ มันเป็นอะไรที่เรารู้ค่ะ ว่าต้องเกิดอะไรขึ้นเราต้องเลิกคุยกัน แต่หนูคิดว่า เราน่าจะยังคุยตอนที่เขาถึงประเทศเขา เรายังไม่มีแม้แต่คำลาอะไรเลย มันยากนะ ที่อยู่ๆคนที่คุยกันทั้งวันทั้งคืน คุยกันเป็นเดือนๆ อยู่ๆก็หายไป มันยากอ่ะ มันเป็นช่วงเวลาที่สั้นนะ แต่มันมีความสุขมาก ซึ่งก่อนหน้านี้ หนูเคยคุยกับเขาว่า ถ้าคุณยังทำแบบนี้ ฉันจะเลิกรักคุณได้อย่างไง จะลืมคุณได้อย่างไร ครูเขาตอบว่า "ผมจะไม่ลืมคุณ ผมจะจำคุณไปตลอดชีวิต คุณจะอยู่ในใจในความสำคัญของผม" ทุกคำที่ครูเขาพูดมามันทำให้หนูรักเขา แต่เราทั้งสองก็รู้ว่า เรื่องเรามันเป็นไปไม่ได้ เรา "รักเขาไม่ได้" มันทรมานมากนะ ที่เรารอวันที่เขาตอบแชทเรา นี่ก็ผ่านมาหลายวันแหละที่เราไม่ได้คุยกับเขา มันยากนะ ที่จะลืมเขาให้ได้ ตอนนี้ฉันคงได้เวลามาใส่ใจแฟนของฉันและครูเขาคงไปใส่ใจแฟนของของเขา ซึ่งมันเป็นรักที่ "รักไม่ได้" บอกกับตัวเองทุกวันว่าเรารักเขาไม่ได้
และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นค่ะ ครูเขากลับมาค่ะ ตอนแรกเราก็เริ่มลืมๆครูเขาแหละ เพราะเราเล่นสงกรานต์บ้าง ช่วงสงกรานต์ เราไม่ค่อยว่าง เลยไม่ค่อยได้คิดถึงเขา แต่วันที่ 15 ช่วงกลางคืน ครูเขาทักหนูมาคะ มันแบบเป็นอะไรดีใจสุดยอดอ่ะ หนูกับครูเขาก็คุยกันเหมือนเดิมค่ะ คือว่างก็คุย หนูไปเที่ยวทะเลก็คุย แต่ครูเขาไม่ได้ว่างเหมือนครั้งก่อน เพราะครูเขาช่วยทางบ้านทำงาน ครูเขาบอกว่า มันยุ่งทั้งวันเลย ขอโทษที่ไม่ได้อชทกับเรา หนูก็ใจอ่อนค่ะ ก็คุยกันเหมือนเดิม เราก็แกล้งบอกว่า คิดถึงคุณนะ ครูเขาตามกลับมาว่า คิดถึงยูเหมือนกัน เราก็เอ้ออออ😊😊😊 ดีใจค่า เรากับเขาคุยกันเป็นอาทิตย์เลยค่ะ มีวันนึงตอนเราอยู่ทะเล เราเหงาอ่ะ หนูมากับครอบครัว ทุกคนคงรู้ว่า เราจะไม่ค่อยลั้นลาสักเท่าไร ครูเขาบอกว่า "ผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณในยามคุณเหงา ผมจะห่วงใยคุณในยามคุณไม่มีใคร " มันซึ้งเกินนนน เราก็แกล้งบอกว่า "ฉันรู้ว่าเรารักกันไม่ได้ แต่ฉันรักคุณนะ" ครูตอบว่า " I Love You too" เราก็เอ้อออ เอาอีกแล้ว 😋😋😋 ถ้าครูเขานั่งข้างๆ เราก็คงจะโดดกอดครูเขาเลยล่ะ แต่สิ่งที่เราไม่ต้องการก็กลับมา เมื่อวันที่ 25 เขาก็หายไปเหมือนครั้งก่อนค่ะ อ่านแล้วไม่ตอบ ไม่ว่าจะส่งอะไรไป😢😢😢
หนูก็คิดแค่ว่า เรื่องของหนูกับเขามันไม่ควรเกิดตั้งแต่เเรกแหละ เรามันก็สำรองสำหรับเขาเหมือนกัน นึกจะมาก็มานึกจะไปก็ไป อยากจะเอาหัวโขรกข้างฝาสัก 100 รอบ ทำไมต้องเป็นเรา แต่ก็คิดอยู่เสมอว่า แค่นี้ก็ดีแค่ไหนเเล้ว
ขอจบเพียงเท่านี้นะ ไว้ถ้าครูเขาตอบมา หนูจะมาบอกน๊ะค่าาา ขอบคุณนะค่ะ ที่เข้ามาอ่าน สามารถมาคอมเม้นได้นะค่ะ ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำอย่างไรค่ะ???
หญิงบ้า🙆